کتاب دروغ ممنوع

کتاب «دروغ ممنوع» نوشتۀ بنت پولوگ و ترجمۀ مریم تقدیسی است و گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است. این کتاب به دروغ‌های ناآگاهانه‌ای که افراد می‌گویند می‌پردازد.

درباره کتاب دروغ ممنوع

 شاید جالب باشد که بدانید مردم در عرض ۳ دقیقه تعامل اجتماعی دروغ می‌گویند و تا زمانی که عملکرد خود را دوباره مرور نکنند حتی متوجه دروغ‌هایی که گفته‌اند نمی‌شوند. موضوع کتاب دروغ ممنوع دقیقاً همین است و به دروغ‌هایی می‌پردازد که آگاهانه نیست. این دروغ‌های ناآگاهانه باوجوداینکه گوینده ‌قصد و غرض بدی ندارد، مخرب هستند. بنت پولوگ روان‌شناس آمریکایی در کتاب دروغ ممنوع، با تشریح نمونه‌هایی که در دفترش با آن‌ها مواجه شده‌ و باتوجه‌به مثال‌های زندگی روزمره به مسئلۀ دروغ‌های ناآگاهانه می‌پردازد.

 بنت پولوگ بعد از سال‌ها مطالعه، تحقیق و کار به این نتیجه رسیده است که تمام مشکلات زندگی به دلیل دروغ ایجاد می‌شوند. هر دروغ دروغی دیگر را به دنبال خود دارد و اگرچه در هر فرد لایه‌های مختلف دروغ ممکن است وجود داشته باشد مسئله اصلی همچنان دروغ است. دروغ حتی در اکثر اختلالاتی که حاد نیستند؛ مانند وسواس، ‌دلهره، اضطراب و مشکلاتی که در روابط وجود دارد نقش مهم و تعیین‌کننده دارد. اگر کسی بتواند دروغ‌های ناآگاهانۀ فرد را افشا کند کمک بزرگی به او کرده و همین افشاکردن فرد را تسکین می‌دهد.

کتاب دروغ ممنوع شامل۶ فصل می‌شود. عناوین فصل‌های کتاب عبارت است از: «فصل اول: مشکل»، «فصل دوم: دروغگویی و علت روان‌درمانی»، «فصل سوم: شخصیتی متولد می‌شود، و چرا»، «فصل چهارم: سیستم‌های دفاعی و نشانه‌ها»، «فصل پنجم: افشای دروغ: مقاومت و فرایند روان‌درمانی» و «فصل ششم:درمان»

خواندن کتاب دروغ ممنوع را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های حوزۀ روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دروغ ممنوع

«چه اتفاقی رخ داد؟ فقط یک دروغ افشا شد. والدین او از روی حسن‌نیت به او گفته بودند که او می‌تواند هر کاری که می‌خواهد انجام دهد. ولی این جمله در ذهن کلر به باوری تبدیل شده بود مبنی بر این‌که اگر تلاش‌هایش به شکست منتهی می‌شود همه‌اش تقصیر اوست و چیزی رقت‌بار و نفرت‌انگیز در وجود او هست. جایی خارج از محدوده کنترل آگاهانه کلر، کلماتی که او از والدینش می‌شنید با تجارب ناکامی و بی‌کفایتی‌اش در زندگی واقعی در نبرد بودند. آن کلمات دروغ بودند؛ ولی او نمی‌توانست این موضوع را تشخیص دهد یا آن را نادیده بگیرد یا معنای واقعی کلمات را درک کند. به هر دلیلی، آن روز گفته‌های بی‌غرض و ناشیانه من به افشای این دروغ منجر شد. او در هفته‌های بعدی به من می‌گفت: «همیشه فکر می‌کردم به‌جز نقصی که در سیم‌کشی مغزم وجود دارد اشکال دیگری هم در من هست. ولی الان متوجه شده‌ام که نه! من فقط در مورد بینایی و مسائل مربوط به آن بدبیاری آورده‌ام.»