کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟

کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟ نوشتهٔ خوان داوید نازیو و ترجمهٔ علی حسن زاده است. نشر لگا این کتاب را روانهٔ بازار کرده است؛ کتابی حاوی جستاری روان‌کاوانه در باب ناخودآگاه و تکرار.

درباره کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟

کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟ حاوی جستاری روان‌کاوانه در باب ناخودآگاه و تکرار است. نویسندهٔ این کتاب بر این عقیده است که گذشته ناخودآگاه است و اینکه گذشته دائماً در هر لحظه از زندگیمان عمل می‌کند. او گفته است که همهٔ اعمال مهمّ امروزش ناگزیر به گذشتهٔ دیروزش فعلیت می‌بخشد و هر عمل خلاقه، دربردارندهٔ ظهور گذشته‌ای است که خودش را در اکنون داخل می‌کند و آن را تغییر می‌دهد.

خواندن کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی و قالب جستار روان‌کاوانه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چرا همیشه همان اشتباهات را تکرار می کنیم؟

«لاکان

به‌دیدهٔ لاکان، انسان عامل تکرار نیست بلکه فرآوردهٔ آن است

لاکان برای صورت‌بندی مفهوم فرویدی اجباربه‌تکرار از مفهوم زنجیرهٔ دلالت‌گر بهره می‌گیرد: هر حلقهٔ زنجیره بازنمایندهٔ یک وقوع تکراری است. افزون بر این، تکرارْ توالی دال‌هاست، یعنی پافشاری زنجیرهٔ دلالت‌گر برای گفتن امر واقعیِ ناگفتنی. خ._ د. ن.

"پژوهشم مرا به درک این نکته رسانده است که خودکاریِ [Wiederholungzwang] تکرار در چیزی بنیاد دارد که آن را پافشاری زنجیرهٔ دلالت‌گر نامیده‌ام." لاکان

***

دال، به‌سان سمپتومی عودکننده، در ضرباهنگ متناوبی از ظهورها و محوشدن‌ها تکرار می‌شود. خ._ د. ن.

"زیرا ما آموخته‌ایم چنین فرض کنیم که دال خود را به‌یاری جابه‌جایی‌ای تداوم می‌بخشد که قابل‌قیاس با جابه‌جاییِ نوارهای خبریِ الکترونیکی است... . دلیل این امر عملیات متناوبِ نهفته در هستهٔ آن است که از آن می‌خواهد مکانش را ترک کند و دوباره از راه مسیری دایره‌ای به آن بازگردد." (تأکید از ماست) لاکان

اجباربه‌تکرار نه‌تنها سوبژکتیویتهٔ سوژه بلکه بیناسوبژکتیویتهٔ چندین سوژه را نیز تعیین می‌کند؛ برای نمونه، در یک خانواده، بیناسوبژکتیویتهٔ بین پدر و دختر، یا حتی پدربزرگ و نوه. ما این پدیده را تکرارِ ترانسلی می‌نامیم. خ._ د. ن.

"جابه‌جاییِ دال تعیین‌کنندهٔ اعمال، سرنوشت، امتناع‌ها، کوری‌ها، موفقیت و تقدیرِ سوژه است... ." لاکان

"...سوژه مسیرهای امر نمادین را دنبال می‌کند. اما آنچه در اینجا روشن می‌شود بسی گیراتر است: نه سوژه بلکه سوژه‌ها، سوژه‌های درگیر در بیناسوبژکتیویتهٔ خویش، صف می‌کشند... و چه‌کسی سربه‌راه‌تر از گوسفند سرمشق هستیِ آن‌ها در پویهٔ زنجیرهٔ دلالت‌گری است که از میان آن‌ها می‌گذرد." لاکان

ناخودآگاه ساختاری همچون خودکاریِ تکرار دارد. خ._ د. ن.

"این امر به ما اجازه می‌دهد دریابیم نظم ناخودآگاه به چه وسیله‌ای ظاهر می‌شود. فروید آن را به چه‌چیز ارجاع می‌دهد؟ ضمانتِ آن چیست؟ پاسخ چیزی است که او در مرحلهٔ دوم با شرح و بسط کارکرد تکرار از پسِ حلِ آن برمی‌آید." لاکان

در پس پشت سمپتومی که تکرار می‌شود، فانتزی‌ای هست که به خودش فعلیت می‌بخشد؛ و در پس پشت فانتزی امر واقعی هست. در آغاز امر واقعی بود. با استفاده از قاموس کتاب حاضر می‌توانم بگویم، در پس پشت سمپتومی که تکرار می‌شود فانتزی‌ای هست که به خودش فعلیت می‌بخشد؛ و در دل فانتزیْ ژوئیسانس تروماتیک، گرهٔ امر واقعی، غُل‌غُل می‌کند. در آغاز امر واقعیِ ژوئیسانسِ تروماتیک بود. خ._ د. ن.

"اگر می‌خواهید دریابید مشغلهٔ ذهنیِ حقیقی فروید هنگام آشکارشدن کارکرد فانتزی بر او چه بود، بالندگیِ گرگ‌مرد را که برای ما بسیار کانونی است به یاد آورید. او خود را به شیوه‌ای که تقریباً می‌توان آن را مضطربانه نامید وقفِ این پرسش می‌کند: نخستین برخورد، امر واقعی، که در پس فانتزی نهفته است چیست؟" لاکان

"... فانتزی هرگز چیزی بیش از صفحه‌ای نیست که چیزی کاملاً آغازین، چیزی تعیین‌کننده در کارکرد تکرار را پنهان می‌کند." لاکان»