کتاب راه های ابریشم

کتاب راه های ابریشم نوشتهٔ پیتر فرانکوپن و ترجمهٔ علیرضا عامری است. نشر نیماژ این کتاب تاریخ را منتشر کرده است؛ کتابی در باب برهه‌ای از تاریخ جهان.

درباره کتاب راه های ابریشم

کتاب راه های ابریشم (تاریخ جدید جهان) [The Silk Roads: a new history of the world] که نخستین‌بار در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد، ۲۵ فصل دارد. این کتاب، راه‌های ابریشم را به‌عنوان یکی از نخستین جلوه‌گاه‌های ملاقات شرق و غرب از جهت تلاقی فرهنگ‌ها و مذهب‌ها و جنگ‌ها و آشتی‌ها معرفی کرده و چند هزاره تاریخ‌نگاری و سندنمایی از دوران باستان تا دوران معاصر را به نمایش گذاشته است. به‌گفتهٔ مترجم، مضمون این کتاب روایت تاریخ از منظری تازه است. نویسنده تجارت و سیاست از یک‌سو و هنر و فرهنگ از سوی دیگر را به هم پیوند زده است. پیتر فرنکوپن تاریخ را با کمترین تعصب و به‌صورتی دگرخواهانه از نو روایت کرده است. به‌گفتهٔ علیرضا عامری، نویسندهٔ کتاب حاضر نگاهی نئو ـ اُرینتالیست یا نومستشرقانه به پدیدهٔ راه‌های ابریشم داشته است.

خواندن کتاب راه های ابریشم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب تاریخ جهان و راه‌های ابریشم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راه های ابریشم

«نسنجیدگی و بیهودگی این تفکر ظرف چند روز آشکار شد. روز اول فوریهٔ ۱۹۷۹، هواپیمای حامل آیت‌الله پس از چهارده سال تبعید به زمین نشست. خیل عظیمی از مردم در فرودگاه به پیشوازش رفتند و او را تا گورستان شهدا در دوازده مایلی جنوب تهران همراهی کردند. آنجا نیز قریب ۲۵۰ هزار نفر هوادار در انتظارش بودند. او بی‌پروا می‌غرید: «من توی دهن این دولت می‌زنم؛ من دولت تعیین می‌کنم.» بی‌بی‌سی در گزارشش آورد که صف پنج میلیونی مردم، مسیر او تا پایتخت را آراسته بود. وقایع آهنگ تندی داشت و حامیان آیت‌الله خمینی اوضاع را به دست گرفتند. روز ۱۱ فوریه، سفارت آمریکا خود را قرنطینه کرد و سالیوان به آمریکا تلگرام زد: «ارتش تسلیم شد. خمینی پیروز شد. اسناد محرمانه نابود شد.» سه روز بعد هنوز مدارک طبقه‌بندی‌شده را با دستگاه کاغذخردکن ریش‌ریش می‌کردند که تفنگ‌به‌دستان به مجتمع سفارت یورش بردند، اگرچه خیلی زود افسران آیت‌الله نظم را برگرداندند. روز ۱۶ فوریه، سفیر سالیوان با مهدی بازرگان، نخست‌وزیر تازه‌منصوب، ملاقات کرد و به او گفت که ایالات متحدهٔ آمریکا، قصد هیچ مداخله‌ای در امور داخلی ایران را ندارد. کمتر از یک هفته بعد، ایالات‌متحده حکومت جدید را به رسمیت شناخت ـ نظامی که با همه‌پرسی ملی در روز اول آپریل؛ عنوان «جمهوری اسلامی ایران» به خود گرفت.»