کتاب گلستان سعدی

کتاب «گلستان سعدی» نوشتۀ سعدی شیرازی و تصحیح محمدعلی فروغی است و گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است. گلستان سعدی کتابی است که تاکنون در میان آثار منثور فارسی از بیش‌ترین اقبال فارسی‌زبانان برخوردار بوده است.  

درباره کتاب گلستان سعدی

سعدی شیرازی کتاب گلستان سعدی را در سال ۶۵۶ هجری قمری (۱۲۵۸ میلادی) نگاشت. گلستان سعدی شامل بخش مقدمه‌ای در نعت خداوند و علت نوشتن کتاب می‌شود. بعد از آن ۸ باب گلستان می‌آید که عبارت است از: «در سیرت پادشاهان»، «در اخلاق درویشان»، «در فضیلت قناعت»، «در فواید خاموشی»، «در عشق و جوانی»، «در ضعف و پیری»، «در تأثیر تربیت»، و «در آداب صحبت». هرکدام از این ۸ باب شامل چندین و چند حکایت می‌شود به‌غیراز باب هشتم «در آداب صحبت» که بیشتر جملات قصار است و در مواعظ و حکم.

در طول هزار و اندی سال، بین تمام کتاب‌هایی که به نثر نوشته شده است، گلستان سعدی بیشترین مقبولیت را در میان فارسی‌زبانان داشته است. علتش را هم می‌توان ترتیب و تناسب، رعایت نزاکت و ادب، سجع، تلمیح، توالی بندهای منظوم و منثور دانست. گلستان سعدی از زمان شروع چاپ‌های سنگی و سربی تاکنون بارها به چاپ رسیده و همچنین شرح‌های سیاری بر آن نوشته شده است. به عقیدۀ بسیاری از متخصصان تصحیح محمدعلی فروغی مطمئن‌ترین نسخه شمرده می‌شود. فروغی بر اساس چندین نسخۀ مختلف به تصحیح گلستان پرداخته است؛ اما نسخهٔ ابوالحسن بزرگزاد اصفهانی را متن اصلی در نظر گرفت. محمدعلی فروغی همچنین موارد اختلاف آن با نسخۀ اصل یعنی نسخۀ لرد گرینوی و کتابخانۀ هند انگلستان را در آخر کتاب اضافه کرده است.

 خواندن کتاب گلستان سعدی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات کهن ایران و علاقه‌مندان به گلستان سعدی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سعدی شیرازی

«ابومحمد مُشرف‌الدین مُصلِح بن عبدالله بن مشرّف» معروف به «شیخ مصلح‌الدین سعدی شیرازی» و متخلص به «سعدی» در سال ۶۰۶ هجری قمری به دنیا آمد. او نویسنده و شاعر مشهور ایرانی است که در همهٔ دنیا اهل ادب و هنر او را می‌شناسند. «استاد سخن»، «پادشاه سخن» و «شیخ اجل» از لقب‌هایی است که به این شاعر شهیر داده‌اند. سعدی در نظامیهٔ بغداد تحصیل و پس از آن به‌عنوان خطیب به مناطق مختلفی از جمله شام و حجاز سفر کرد؛ سپس به زادگاه خود شیراز، بازگشت و تا پایان عمر آنجا اقامت کرد. مهم‌ترین کتاب‌های سعدی شیرازیْ گستان، بوستان، غزلیات و هزلیات او هستند. او شعرهایی نیز به زبان عربی سروده است. سهل‌ممتنع‌بودن، طنز، ایجاز، استفاده از آیات قرآن کریم و برخی احادیث از ویژگی‌های آثار سعدی شیرازی به شمار می‌رود. سعدی که کتاب‌های بسیاری دربارهٔ او و آثارش نوشته شده است، در سال ۶۹۰ هجری قمری درگذشت. آرامگاه او در شیراز واقع شده و به «سعدیه» معروف است.

بخشی از کتاب گلستان سعدی

«شیخ سعدی نه‌تنها یکی از ارجمندترین ایرانیان است؛ بلکه یکی از بزرگ‌ترین سخن‌سرایان جهان است. در میان پارسی‌زبانان یکی دو تن بیش نیستند که بتوان با او برابر کرد و از سخنگویان ملل دیگر هم از قدیم و جدید کسانی که با سعدی همسری کنند سیار معدودند. در ایران از جهت شهرت کم‌نظیر است و خاص و عام او را می‌شناسند. در بیرون از ایران هم عوام اگر ندانند خواص البته به بزرگی قدر او پی برده‌اند. بااین‌همه از احوال و شرح زندگانی او چندان معلوماتی در دست نیست؛ زیرا بدبختانه ایرانیان در ثبت‌احوال ابنا نوع خود به نهایت مسامحه و سهل‌انگاری ورزیده‌اند.»