کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته

کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته نوشتهٔ دکتر رابرت لیهی و ترجمهٔ لیلا شوریه اصل و سامان نونهال است و انتشارات ابن سینا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته

هدف کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته این است که ابزارهایی را در اختیارتان قرار دهد تا بتوانید نگرانی‌های خود را اداره کنید. البته برای آنکه به این هدف برسید، لازم است کمی فعالیت و تلاش بکنید. آیا تمایل دارید که واقعاً فعالیت‌هایی انجام دهید تا به نگرانی‌های خود رسیدگی کنید؟

اما منظورم از نگرانی چیست؟ بیایید نگرانی را افکارِ تکرارشونده‌ای دربارهٔ آینده تعریف کنیم که بدبینانه‌اند. نگرانی‌های معمولْ در قالب سؤالاتِ «اگر ... چی؟» ظاهر می‌شوند. 

نگرانی‌های شما پیش‌بینی‌هایی هستند که فقط بارها و بارها در ذهنتان تکرار می‌شوند. افکارِ نگران‌ساز افکاری هستند که برای ما مهم‌اند. شما غرق در این افکار می‌شوید اما هرگز چیزی عایدتان نمی‌شود.

کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته به شما کمک می‌کند در هشت هفته با غول نگرانی مبارزه کنید و آن را شکست دهید.

خواندن کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که اغلب نگران آینده و مسائل آن هستند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رهایی از بندهای نگرانی در هشت هفته

«همین‌طور که دارید نگرانی‌های خود را ثبت می‌کنید، ممکن است پیش خود بگویید: «همیشهٔ خدا نگران‌ام» و «نمی‌توانم خودم را از نگرانی‌هایم خلاص کنم- آنها فقط برای من اتفاق می‌افتند». نگرانی‌ها چون بر روزتان حاکم می‌شوند، هر چیزی با آنها مرتبط می‌شود. رختخواب، میزِ کار، ماشین، اتاق حال، پیاده‌روی- هر چیز و هر زمان، با نگرانی مرتبط می‌شود.

یکی از تکنیک‌های قدرتمندی که کمک می‌کند با آن مقابله کنید، این است که برای نگرانی، زمان و مکانِ مشخصی کنید. سه ساعتْ قبل از خواب یا کمتر از آن را انتخاب نکنید. اواخر صبح یا بعدازظهر، زمان مناسبی‌ست. بنشینید و سی دقیقه، نگرانی‌های خود را بنویسید. فقط افکارِ منفی‌ای را بنویسید که به ذهن‌تان خطور می‌کنند. احتمالاً متوجه خواهید شد که نگرانی‌های واحدی را تکرار می‌کنید. حتا ممکن است دریابید که پر کردنِ سی دقیقه، دشوار است. ممکن است خسته شوید. اگر شُدید اشکالی ندارد. در واقع، خستگیْ یعنی پیشرفت. خستگیْ از احساسِ اضطراب بهتر است.

سؤالی که ممکن است در این‌جا مطرح شود آن است که «اما اگر قبل و بعد از زمانِ نگرانی، نگرانی به سراغم آید، چی؟» نکتهٔ تمرینِ فوق همین است. آن را در دفترچه، رایانه، تبلت، یا تلفنِ همراهِ خود بنویسید. سپس، نگهش دارید و در طی زمانِ نگرانی، بر آن تمرکز کنید. نگرانی دربارهٔ نگرانی‌های خود را تا زمان نگرانی، به تعویق اندازید. ممکن است بر این گمان شوید که این کار، غیر ممکن است. اما بسیاری از افراد درمی‌یابند که

- می‌توانند نگرانی را تا زمان دیگری به تعویق اندازند.

- هنگامی که در زمان دیگری می‌نشینند و بر نگرانی‌های خود تمرکز می‌کنند، نگرانی‌ها دیگر مهم به نظر نمی‌رسند.

- احساس کنترلِ بیشتری می‌کنند.

- سایر زمان‌ها و موقعیت‌ها دیگر با نگرانی مرتبط نمی‌شوند.

ممکن است دریابید که می‌توانید حس آزاردهندهٔ نگرانی‌تان را به تعویق اندازید و به کارهای دیگرِ زندگیِ خود ادامه دهید. برخی از افراد دوست دارند بگویند: «تا زمان نگرانی، آن را به تعویق می‌اندازم» یا «برای بعداً قرار ملاقاتی را با نگرانی، ترتیب می‌دهم». این افراد، وقتی «بعداً» می‌آید، دیگر نگران نیستید.

نگرانی‌های خود را که در طی زمانِ نگرانی به ذهن‌ِ شما خطور می‌کند، یادداشت کنید. حواستان باشد که زمان نگرانی را کی و کجا اجرا می‌کنید. رختخوابْ‌ْ مکان مناسبی برای زمان نگرانی نیست.»