کتاب اتحادیه های کارگری و خودکامگی در ایران

کتاب اتحادیه های کارگری و خودکامگی در ایران نوشتهٔ حبیب لاجوردی با ترجمهٔ ضیاء صدقی در نشر نو منتشر شده است.

درباره کتاب اتحادیه های کارگری و خودکامگی در ایران

هدف کتاب اتحادیه‌های کارگری و خودکامگی در ایران بررسی فرازونشیب توسعۀ سیاسی ایران است از راه نگرش بر یک جنبه از رشد سیاسی، یعنی پیدایش اتحادیه‌های کارگری از سال ۱۲۸۵ تا سال ۱۳۴۲؛ زیرا اتحادیه‌های کارگری ابزار مناسبی برای سنجش توسعۀ سیاسی به‌ شمار می‌آید. در دوره‌های برخورداری از آزادی‌های سیاسی، اتحادیه‌های کارگری نخستین نهادهایی بود که در صحنۀ سیاسی ایران پدیدار می‌شد و هر زمان که اختناق سیاسی دوباره مسلط می‌گشت نخست اتحادیه‌های کارگری سرکوب می‌شد و سپس نوبت سرکوب مطبوعات و قوۀ مقننه و احزاب سیاسی و جمعیت‌های صنفی و قوۀ قضائیه و سایر مراکز مستقل قدرت فرامی‌رسید. بررسی اتحادیه‌های کارگری یکی از بهترین راه‌های بررسی روند رشد سیاسی - اجتماعی ایران است.

خواندن کتاب اتحادیه های کارگری و خودکامگی در ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم اجتماعی پیشنهاد می‌کنیم. 

درباره حبیب لاجوردی

حبیب لاجوردی در سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. دانش‌آموختۀ دانشگاه‌های ییل و هاروارد و دارای درجۀ دکترای اقتصاد از دانشگاه آکسفورد بود. سال ۱۳۴۸ با همکاری هیأت علمی مدرسۀ بازرگانی هاروارد «مرکز ایرانی مطالعات مدیریت» را در تهران تأسیس کرد و تا سال ۱۳۵۴ در آن تدریس کرد. این مرکز در سال ۱۳۶۱ به «دانشگاه امام صادق» تبدیل شد. دکتر لاجوردی پس از انقلاب ۵۷ از ایران رفت. مهم‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین کار او، پایه‌گذاری و مدیریت پروژۀ تاریخ شفاهی ایران در مرکز مطالعات خاورمیانۀ دانشگاه هاروارد است که از سال ۱۳۶۰ آغاز شد. او سوم مرداد ۱۴۰۰ در واشینگتن درگذشت.

درباره ضیاء صدقی

ضیاء صدقی در سال ۱۳۱۵ متولد شد. در جوانی هم‌زمان با آغاز فعالیت جبههٔ ملی دوم از اعضای مؤثر «جامعهٔ سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران» شد. بعد از انقلاب ۵۷ از ایران خارج شد و در امریکا به تحصیل فلسفه پرداخت. چند سال بعد به‌عنوان یکی از مصاحبه‌کنندگان و پژوهشگران اصلی پروژهٔ تاریخ شفاهی ایران با دکتر حبیب لاجوردی همکاری کرد. او در سال ۱۳۷۶ به زندگی خود پایان داد.