کتاب افسانه فردگرایی

کتاب افسانه فردگرایی نوشتهٔ پیتر ال. کالرو با ترجمهٔ هادی جلیلی در نشر بیدگل منتشر شده است.

درباره کتاب افسانه فردگرایی

کتاب افسانه فردگرایی به این می‌پردازد که نیروهای اجتماعی چگونه زندگی ما را شکل می‌دهند. 

از منظر جامعه‌شناختی نمی‌توانیم فرد را تعریف کنیم؛ مگر آنکه ابتدا نقش بنیادین روابط و مناسبات اجتماعی را در نظر گرفته باشیم. درحقیقت، از نظر جامعه‌شناسان فرد و جامعه ۲ روی یک سکه‌اند و نمی‌توان آن‌ها را از هم جدا کرد. کتاب حاضر از منظر جامعه‌شناختی به مسئلهٔ شخص‌بودن می‌پردازد. به عبارت دقیق‌تر، رابطهٔ میان فرد و جامعه را می‌کاود.

کتاب حاضر پذیرش عمومی فردگرایی رادیکال و ادعاهای مبالغه‌آمیز قدرت‌مداران را به چالش می‌کشد. این کتاب قصد دارد از لفاظی‌های سیاسی فراتر برود و با کندوکاوی دقیق به ما نشان دهد که نیروهای اجتماعی دقیقاً چگونه در تجربهٔ زیستهٔ افراد نقش بازی می‌کنند. 

خواندن کتاب افسانه فردگرایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌‌کنیم.

بخشی از کتاب افسانه فردگرایی

«تد در بیست‌سالگی از هاروارد فارغ‌التحصیل شد و در دورهٔ دکترای ریاضی دانشگاه میشیگان ثبت‌نام کرد. درعین‌حال در همین دانشگاه شغل دستیار آموزشی را به عهده گرفت. دانشجویان و اعضای هیئت‌علمی دانشگاه ارزیابی‌های مثبتی از او داشتند و او را «یکی از بهترین دانشجویانی که تابه‌حال داشته‌ام»، «نفر اول» و «بسیار اثرگذار» توصیف می‌کردند. تد در سال ۱۹۶۷ پس از نگارش رساله‌اش دربارهٔ «توابع مرزی» که جایزه‌ای هم برددکترایش را در ریاضیات دریافت کرد. در همان سال شهرت او در مقام ریاضی‌دانی درخشان شغل استادی را در دانشگاه کالیفرنیا، واقع در برکلی، برایش به ارمغان آورد. تد کازینسکی در بیست‌وپنج‌سالگی به‌سرعت در حال تبدیل شدن به ابرستاره‌ای دانشگاهی بود.

رفتار تد در جوانی نه کج‌روانه بود و نه ضدفرهنگی. حتی می‌توان گفت محافظه‌کارتر و سنتی‌تر از هم‌سن‌وسال‌هایش بود؛ اغلب در دانشگاه برکلی کت می‌پوشید و کراوات می‌زد، آن‌هم در دوره‌ای که جنبش «هیپی» در اوج شکوفایی بود. به همین دلیل وقتی بعد از فقط دو سال تدریس از شغل خود استعفا کرد و برای همیشه از دانشگاه رفت همکارانش در برکلی بسیار تعجب کردند. او از آن پس دیگر ریاضیات تدریس نکرد و هیچ شغل تخصصی دیگری هم نداشت.

از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ به سراغ مشاغل عجیب‌وغریبی رفت و با پس‌انداز و کمک‌های اندک مالی والدینش زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۷۱ بعد از قرض گرفتن پولی از برادرش زمین کوچکی خارج از لینکلن مونتانا، واقع در بخش غربی کوه‌های راکی، درست در ناحیهٔ غربی مرز قاره‌ای، خرید. تد در این منطقهٔ دورافتاده در کنار مناطق حفاظت‌شدهٔ حیات‌وحش ملی، کلبهٔ سادهٔ تک‌اتاقه‌ای ساخت. این کلبهٔ چوبی بسیار کوچک بودفقط سه در سه و نیم مترو بیشتر شبیه به انباری بود تا خانه. لوله‌کشی و برق نداشت و یک اجاق قدیمی چدنی هیزم‌سوز کلبه را در زمستان‌های سرد مونتانا گرم می‌کرد.

تد در این نقطه در کنار منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ حیات‌وحش، مابین یِلو استون و پارک‌های ملی کوه‌یخ، به تأمل دربارهٔ جایگاهش در جهان پرداخت و نقد شخصی‌اش را از جامعهٔ مدرن در قالب یک «مانیفست» تدوین کردنوشتهٔ سیاسی مغشوشی که خوانندگان را به انقلاب دعوت می‌کرد و علم و فناوری را دشمن می‌شمرد. در همین‌جا بود که او مبارزهٔ خونینش را برای گرفتن انتقام آغاز کرد.»