کتاب چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم

کتاب چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم نوشتهٔ دانیل اسمیت با ترجمهٔ سیامک دشتی در نشر ایران‌بان چاپ شده است. اگر بخواهیم به این پرسش کلی که استیون هاوکینگ کیست، ساده‌ترین پاسخ را بدهیم، باید بگوییم که او مشهورترین دانشمند دنیا در حال حاضر است. چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم هشتمین کتاب از سری کتاب‌های «چگونه می‌توان مثل... فکر کرد؟» است.

درباره کتاب چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم

هدف از نگارش این کتاب تجزیه و تحلیل تئوری‌های پیچیدهٔ استیون هاوکینگ نیست و نمی‌تواند هم باشد. هدف اصلی در این کتاب پرداختن به شخصیت استیوِن هاوکینگ، آنچه منجر به شهرت او شد، اینکه چرا و چگونه می‌اندیشد، زندگی او چگونه بوده و مطالبی مانند این‌هاست.

رسانه‌های گروهی بین‌المللی شهرت و اعتبار استیون هاوکینگ را به مراتب فراتر از آوازه و اشتهاری که انیشتین حتی در قرن بیستم داشت، می‌دانند. هاوکینگ از یک انسان معمولی اما بسیار باهوش به یک تئوریسین جهانی تبدیل شد. اما این تحول شگرف در شخصیت او به‌آسانی به‌دست نیامد. او برای رسیدن به این شهرت بین‌المللی سفری طولانی و پرفراز‌و‌‌‌‌‌‌‌نشیب را طی کرده است. میلیون‌ها نفر فقط با خواندن کتاب‌های پرفروش او توانستند درک و دید خود را در مورد کیهان و دنیای هستی گسترش دهند. تعداد بیشتری از مردم هم از او آموختند که چگونه می‌توان با اراده و استقامت در برابر ناملایمات زندگی ایستادگی کرد. هاوکینگ به چالشی قهرمانانه با ناتوانایی‌های جسمی خود پرداخت و توانست دستاوردهای خارق‌العاده‌ای را به دنیای دانش و علم فیزیک تقدیم کند. معالجان هاوکینگ می‌گفتند که او حداکثر تا سی‌سالگی دوام خواهد آورد، همین احتمال مرگ زودرس برای او انگیزه‌ای شد که شور و شوق‌اش برای فعالیت‌های علمی به طور جهشی و به نحوی که پیش از آن هرگز حتی خودش هم فکرش را نمی‌کرد، افزایش یابد. شاید بتوان گفت که مشکلات جسمی او به‌نوعی باعث شد که اندیشه‌هایش با سرعت بیشتری شکوفا شود.

کتاب چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های زندگی‌نامه‌ای و دوستداران علم پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب چطور مثل هاوکینگ فکر کنیم

«اینکه بگوییم استیوِن هاوکینگ به طور ذاتی باهوش بوده و با استعدادی فوق‌العاده به دنیا آمده‌است، به‌تنهایی راه به جایی نمی‌برد. مسئله این بود که او از هوش ذاتی خود چگونه استفاده می‌کرد. مثلا اینکه هاوکینگ به راحتی معادله‌های طولانی را به خاطر می‌آوَرَد و حتی جزء کوچکی از آنها را فراموش نمی‌کند، فقط به خاطر حافظهٔ بسیار قویِ او نیست، بلکه به این دلیل است که او معنای دقیق و حقیقی آن معادله‌ها را می‌داند و می‌فهمد؛ بنابراین اصلا «نمی‌تواند» در تکرار آنها اشتباه کند. هاوکینگ به روش‌های سنتی سنجش هوش و «آی کیو»۸۶ هم اعتقادی ندارد، هرچند می‌داند اگر کسی این ضریب را در مورد او بسنجد، به این نتیجه خواهد رسید که او از آی کیوی بالایی برخوردار است. هاوکینگ معتقد است کسانی که به آی کیو اهمیت زیادی می‌دهند، در نهایت از نظر هوشی هم بازنده محسوب خواهند شد، چون هوش به خودی خود اهمیت چندانی ندارد، مهم این است که از هوشِ زیاد چگونه استفاده شود.

اما به هر حال نباید شک کرد که استیوِن از ابتدا از هوش و استعداد سرشاری برخوردار بوده‌است، کما اینکه همکلاسی‌هایش به او لقب «انشتین» داده بودند. البته، چنانچه بعدا خواهیم دید، او به این قانع نبود که یک «انشتین شمارهٔ ۲» بشود. جاه‌طلبی هاوکینگ فراتر از این بود و هست. او مانند تمام کسانی که مصمم‌اند تحولی شگرف در دنیای ما ایجاد کنند، اعتقاد راسخ دارد که استعداد و هوشِ «خام» کافی نیست، بلکه هوش انسان‌ها باید در کالبدی پویا با کند و کاو در کائنات پرورش یابد و پخته شود تا بتواند تحولی بنیادین در اندیشه‌های بشر ایجاد کند.»