کتاب بعضی زخم ها

کتاب بعضی زخم ها نوشتۀ الیاس علوی است. این کتاب برای اولین‌بار در سال ۱۳۹۷ توسط انتشارات آمو منتشر شده است. گروه سنی این کتاب برای بزرگسالان است.

درباره بعضی زخم ها

خانه ادبیات افغانستان در چهلمین نشست نقد و بررسی ادبیات افغانستان در تهران، با همکاری مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری مجموعه شعر"بعضی زخم ها" را مورد نقد و بررسی قرار داد. مجموعه شعر بعضی زخم ها دومین مجموعه شعر سید الیاس علوی شاعر جوان کشور است که شماری از طرح‌های متناسب با شعر این شاعر را نیز در بر دارد.

خواندن کتاب بعضی زخم ها را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب بعضی زخم ها برای علاقه‌مندان به ادبیات افغانستان مناسب است.

درباره الیاس علوی

الیاس علوی در روستای برغص، ولسوالی خدیر در ولایت دایکندی به دنیا آمد. به دلیل جنگ‌های داخلی در شش‌سالگی از افغانستان به ایران مهاجرت کرد و سالها در شهر مشهد زندگی کرد. در سال ۱۳۸۴ به افغانستان بازگشت و مدتی را در کابل به سر برد. وی در حال حاضر ساکن شهر ادلید استرالیا است. علوی در رشته «هنرهای زیبا» در سال ۱۳۹۹ از کالج هنرهای چلسی، دانشگاه لندن در مقطع ماستری (فوق لیسانس) فارغ التحصیل شد. و همچنین در سال ۱۳۹۴ از دانشگاه «جنوب استرالیا» در مقطع ماستری (فوق لیسانس) در رشته "هنرهای تجسمی" فارغ‌التحصیل شد. تاکنون در نمایشگاه های متعدد انفرادی و گروهی در شهرهای مختلفی از جمله سیدنی، ملبورن، ادلید، تورنتو، لندن، تهران و کابل شرکت داشته است. ایشان بورسیه بین اللمللی "سمستگ" را در سال ۱۳۹۸ به دست آورده است.

اولین مجموعه شعرهایش با نام «من گرگ خیالبافی هستم» برگزیدۀ جایزۀ شعر خبرنگاران شد و رتبۀ دوم جایزۀ ادبی قیصر امین‌پور (کتاب سال شعر جوان) را به‌دست آورد. این مجموعه توسط نشر آهنگ دیگر منتشر شد اما با توجه به تعطیل شدن این نشر، چاپ چهارم این کتاب در سال ۱۳۹۴ به نشر «نیماژ» سپرده شد.

دومین مجموعه شعر او با نام «بعضی زخم ها»، در کابل منتشر شد. چاپ دوم در سال ۱۳۹۷ منتشر شد. سومین مجموعه شعر او با نام «حدود» در سال ۱۳۹۶، توسط نشر نیماژ منتشر شد و تاکنون به چاپ دوم رسیده است.

الیاس علوی به کار تدریس هنر به کودکان و نوجوانان در استرالیای جنوبی مشغول است و هم‌زمان در نمایشگاه‌های مختلف شرکت می‌کند. 

بخش‌هایی از کتاب بعضی زخم ها

دریا غرق می‌شود در رگ‌هایم

از تو پرم

حتی اینجا

محله‌ای بدنام در «ملبورن»

دختران بسیاری باز کردند سینه‌هایشان، رازهایشان

دختران بسیاری؛ اما محبوبم

از تو پرم

حتی اگر سینه‌های خاموشت را ندیده باشم

هر چه خاموش‌تر، لبریزتر، انتظار تر

چون کوهی که از آن بالا می‌روی و دم نمی‌زند

تا آن صبح که سینه‌اش را می‌گشاید

و ذوب می‌کند اشیاء را

آدمی هم اشیاست.

از تو برم

و گس لب‌هایت از هزار باکره بکرتر است

گس لب‌هایت همان نفسی است که کشید

آن که اول بار تو را کشید

خیره ماند و در ماند

ما

حسرت او بیم بوسیدن تو را.

به پوچی این هتل‌ها

کافه‌ها

ساحل‌ها

اگر تو نبودی

اگر تو نباشی