کتاب آرام باش لعنتی!

کتاب آرام باش لعنتی! نوشته سارا نایت است که با ترجمه صادق یزدانی منتشر شده است. این کتاب به شما یاد می‌دهد چگونه چیزهایی را که می‌توانید و بپذیرید و آنچه را نمی‌توانید تا به درماندگی‌تان پایان دهید کنترل کنید و بر زندگی‌تان مسلط شوید.

درباره کتاب آرام باش لعنتی!

زمانی که فردی دچار اضطراب شدید است عبارت «آرام باش لعنتی» را به او می‌گوییم. اما افرادی که درگیر اضطراب شدید هستند با شنیدن این جمله عصبانی می‌شوند. در این کتاب از مشکل‌ها  و اضطراب‌ها صحبت خواهد شد. همهٔ ما مشکل‌هایی داریم و خواهید دید که برای برطرف‌کردن آنها، «آرام بودن» دقیقاً آن چیزی است که شما نیاز دارید. این تنها راه چاره است. این کتاب به شما کمک می‌کند در مرحلهٔ نخست گامی مناسب برای حل مشکل‌هایی بردارید که به اضطرابتان دامن می‌زنند. آرام باش لعنتی شما را به ابزارهایی برای مدیریت فجایعِ بزرگ در زمان‌های پرتنش مجهز می‌کند. همچنین ممکن است برخی از آن نکته‌ها، ترفندها و تکنیک‌ها برای آن مواردی که تشخیص نداده‌اید یا نمی‌خواهید بپذیرید سودمند باشد. با این کتاب می‌توانید تا حد زیادی براضظرابتان غلبه کنید و آرام باشید و مسیر زندگی‌تان را تغییر دهید. 

خواندن کتاب آرام باش لعنتی! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که در زندگی به دنبال آٰرامش هستند پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب آرام باش لعنتی!

گرچه هر روز احتمال وقوع چیزهای خوب وجود دارد-موافقت با درخواست وام شما، جواب مثبت دادن نامزدتان، بر وفق مراد پیش‌رفتن کارها و...-ممکن است پیشامدهای گندی نیز رخ دهد؛ ممکن است خانه‌تان را از دست بدهید، نامزدتان از شما جدا شود، یا حیوان خانگی‌تان روی لباس شما خرابکاری کند. فارغ از امکان زمین‌لرزه‌ها، گردبادها، کودتاهای نظامی یا حوادث هسته‌ای، دنیا مشغول خوش‌گذرانی است و به رخدادهای کوچک و آنهایی که برای شما حادثه‌ای ناگوار محسوب می‌شود، اهمیتی نمی‌دهد.

زندگی این‌طور کار می‌کند. پرنس این را می‌دانست. شما نیز می‌دانید. و این نقطهٔ اشتراک همهٔ شما با پرنس است.

لذا با پرسشی دیگر مواجه هستید: هنگامی‌که رخداد گندی پیش می‌آید، چه واکنشی نشان دهید؟ آیا باید خشکتان بزند یا درمانده شوید؟ آیا باید درِ حمام را روی خودتان ببندید و گریه کنید یا با خشم رو به آسمان فریاد بکشید؟ من در چنین مواقعی وانمود می‌کنم هیچ اتفاق گندی نیفتاده، به حالت دَمر روی تخت می‌خوابم و صورتم را روی بالشت می‌گذارم. اسم این واکنش را حالت شترمرغ گذاشته‌ام.

متأسفانه اگرچه چنین واکنش‌های مصنوعی گاهی آرامش‌بخش هستند، هیچ‌کدام فایدهٔ چندانی ندارند (من هم یکی از آن واکنش‌ها را انجام می‌دادم). سرانجام شما باید از درماندگی خارج شوید و با آن رخدادهای گند مواجه شوید و باید بدانید: گرفتن تصمیم و حل مشکل‌ها زمانی‌که ترسیده‌اید یا گریه می‌کنید یا فریاد می‌زنید یا زمانی‌که رگ‌های سرتان متورم شده، کاری دشوار است.

به همین دلیل پیش از هر چیزی واقعاً نیاز دارید که کسی به شما بگوید آرام باش لعنتی! بله، باید کسی به شما بگوید!

همه زمانی در این مرحله بوده‌ایم و اغلب می‌توانیم بیاموزیم چگونه شرایط را بهتر کنیم. همچنین بسیاری از ما دوستان، اقوام یا همسری داریم که در حادثه‌های ناگوار فقط یک واکنش ابتدایی از خود نشان می‌دهند: «نگران نباش، همه‌چیز درست می‌شود»، یا بدتر از آن: «اوه! این آن‌قدرها هم بد نیست.»

تمام اینها به نظرم مزخرف است. افرادی که نمی‌توانند شرایط شما را درک کنند به‌راحتی از جملات پیش‌پاافتاده و به‌ظاهر خوش‌معنا استفاده می‌کنند. در این کتاب ما با واقعیت‌ها سروکار داریم، نه با چیزهای صرفاً دلپذیر.