کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی

کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی اثری از یعقوب توکلی است که در دفتر نشر معارف به چاپ رسیده است.

دفتر نشر معارف وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‏‌ها، در سال ۱۳۷۶ تأسیس شد و در سال ۱۳۷۹ به صورت رسمی آغاز به کار کرد. این انتشارات تلاش می‌کند از دریچه اسلام ناب به بازخوانى، بررسى، نقد و تولید اندیشه در عرصه‌هاى مختلف بپردازد.

از جمله این فعالیت‏‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان به چاپ بیش از ۱۱۰۰عنوان کتاب در زمینه دروس معارف اسلامى دانشگاه‌ها، اندیشه‏‌های امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبرى، پرسش‌ها و پاسخ‌هاى دانشجویى، معارف قرآن و اهل‏ بیت (ع)، دین‌پژوهى، اخلاق و عرفان، انقلاب اسلامى و تاریخ معاصر، مسائل جهان اسلام، غرب‏‌شناسی، شبهات فکری و عقیدتی، مسایل تاریخی و فلسفی، علوم انسانی، مسائل تربیتى، زن، خانواده و نقد فمینیسم و… اشاره کرد.

نشر معارف اخیراً نیز گام‌‏هایی در حوزه ادبیات داستانی برداشته است. این انتشارات با راه ‏اندازی ۳۰ مرکز فروشگاهی با عنوان تجاری «پاتوق کتاب» و همچنین برگزاری ۱۲ دوره مسابقات کتابخوانی «پویش روشنا» در سطح ملی، توانسته است گام‏‌های مفید و موثری در توزیع و ترویج کتابخوانی کشور بردارد.

آنچه این روزها بیش از هرچیز دغدغه نسل انقلابی است آشنایی جوانان و دانشجویان با حقیقت دین و معارف اسلام است، انتشارات در این زمینه پیشرو است و تلاش دارد پاسخی علمی و دینی برای تمام سوالات این نسل داشته باشد.

درباره کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی

پدیده‌های‌ تاریخی‌ و سیاسی‌ از منظر هر نویسنده‌ با عقاید ویژه‌ او تجزیه‌ و تحلیل‌ می‌شود و یكسان‌ دیدن‌ منظرهای‌ نویسندگان،‌ خیلی‌ مطابق‌ با واقع‌ نیست. این‌ درست‌ است كه‌ بزرگان‌ تاریخ‌‌نگاری‌ و اساتید علم‌ تاریخ‌ تأكید می‌كنند كه‌ مورخ‌ باید بیطرف‌ باشد و این امر‌ یک ضرورت‌ در امر تاریخ‌‌نگاری‌ است، اما همیشه‌ هم،‌ طرفیت‌ مورخ به آن‌ معنا نیست‌ كه‌ بیان‌ خلاف‌ واقعی‌ صورت‌ گیرد.

بحث‌ کتاب در بررسی‌ مقوله‌ نگرش‌شناسی‌ تاریخی‌ به‌ این‌ فرضیه‌ برمی‌گردد که‌ هیچ‌ مورخ‌ و گوینده‌ای‌ در بیان‌ حوادث‌ تاریخی‌ بی‌‌طرف‌ نیست. در این‌که مورخ‌ باید بی‌طرف‌ باشد به‌ لحاظ‌ ایده‌‌آلی، حرف‌ درستی‌ است، ولی‌ به‌ لحاظ‌ علمی و عملی،‌ غالباً‌ مورخان‌ دارای‌ موضع‌ هستند و بی‌طرفی‌ مورخ، کمتر پذیرفتنی‌ است. بنابراین‌ لازم‌ است‌ به‌ واسطه‌ بازکاوی‌ و بازشناسی، گرایش‌های‌ نویسندگان‌ تاریخ‌ معاصر مشخص‌ گردد.

با استقراء در نگرش‌های‌ مختلف‌ تاریخ‌‌نگاری، در این اثر حدود یازده‌ نوع‌ نگرش‌ عمومی‌ تاریخ‌‌نویسی‌ در ایران معاصر و بعد از انقلاب اسلامی‌ شناسایی‌ شده‌اند که‌ بر اساس‌ وجوه‌ مشترکی‌ که‌ دارند، طبقه‏‌بندی‌ شده‌اند.

این کتاب ابتدا به‌ طور بسیار خلاصه‌ این‌ گروه‌ها را نام‌ برده‌ و مختصری توضیح‌ می‌دهد و سپس‌ به‌ شرح‌ تفصیلی‌ آنها می‌پردازد.

 خواندن کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به تاریخ و تاریخ‌شناسی

بخشی از کتاب نگرش شناسی تاریخ نگاری انقلاب اسلامی

طیف‌ خاصی‌ از نویسندگان‌ را می‌توان‌ شمرد که‌ در سالهای‌ قبل‌ از پیروزی‌ انقلاب‌ هر کدام‌ به‌ نوعی‌ در حکومت‌ پهلوی‌ مسئولیت‌ و ارتباط‌ داشته‌اند و در زمره‌ مسئولان‌ فرهنگی، سیاسی‌ حکومت‌ شاهنشاهی‌ به‌ شمار می‌آمدند. این‌ افراد نه‌ آن‌ قدر اهمیت‌ داشتند که‌ هدف‌ آماج‌ انقلاب‌ قرار بگیرند و نه‌ آن‌ قدر هم‌ بی‌اهمیت‌ بودند که‌ افرادی‌ حاشیه‌نشین‌ و غیرمطلع‌ از درون‌ سیستم‌ باشند.

نکته‌ در خور توجه‌ پیرامون‌ این‌ دسته‌ از نویسندگان‌ این‌ است‌ که‌ غالب‌ این‌ نویسندگان، ساختار داستان‌ تاریخی‌ را انتخاب‌ کرده‌اند. از جهتی‌ دیگر این‌ آقایان‌ سابقه‌ کار در مطبوعات‌ را نیز داشته‌اند و به‌ نوعی‌ در مطبوعات‌ زمان‌ پهلوی‌ قلم‌ می‌زده‌اند مانند آقایان: مسعود بهنود، باقر عاقلی، خسرو معتضد، اسکندر دلدم، ناصر نجمی‌ و محمود طلوعی‌ و داود علی‌ بابایی. بنابراین‌ تلفیقی‌ از شیوه‌ داستان‌ تاریخی‌ و ژورنالیسم‌ مطبوعاتی‌ در جذابیت‌ کتاب‌ و نوشته‌ بسیار موثر بوده‌ است.

عمده‌ کاری‌ که‌ این‌ دسته‌ از آقایان‌ در تاریخ‌نگاری‌ شروع‌ کردند انتخاب‌ شیوه‌ داستانی‌ می‌باشد و در این‌ راستا بیشتر هم‌ تحت‌ تاثیر شیوه مرحوم‌ ذبیح‌الله‌ منصوری‌ قرار گرفتند افرادی‌ که‌ با شیوه‌ نوشتاری‌ ذبیح‌الله‌ منصوری‌ آشنایی‌ دارند واقفند که‌ قالب‌ آثار وی‌ قالب‌ داستان‌ تاریخی‌ است‌.