کتاب جنبش‌های اسلامی - سیاسی معاصر

کتاب جنبش‌های اسلامی - سیاسی معاصر، نوشته احمدرضا بردبار و پویش پراشی است. این کتاب جنبش‌های سیاسی - اسلامی معاصر را با با تکیه بر نهضت انقلاب اسلامی بررسی می‌کند.

درباره کتاب جنبش‌های اسلامی - سیاسی معاصر

جنبش‌ های اسلامی - سیاسی معاصر شاید بیش از هر موضوع دیگری در جهان اسلام و در دوران کنونی نیاز به بررسی و شناخت آکادمیک داشته باشد. اینکه جنبش‌‌های اسلامی در سال‌‌های گذشته به کانون اخبار و ملاحظات جهانی بدل گردیده است، نشان از اهمیت و نیز ابهام‌ های ظاهری آن دارد. جنبش‌‌های اسلامی در سراسر جهان به وقوع می‌‌پیوندد و همواره آحاد انسانی را با خود درگیر می‌‌کند؛ این درگیری گاه از سر ترس و هراس بوده و گاه از سر جذب در آرمان‌‌های آن بوده است. جنبش‌ های اسلامی - سیاسی در دوران معاصر به بحثی طنین‌ انداز در محافل دانشگاهی از یک سو و در میان توده مردم از سویی دیگر بدل گشته است. بحث‌‌هایی که از جنبش‌‌های اسلامی بیان می‌‌شود، چه در جهان اسلام و چه در جهان غیراسلام، گویی با واکنشی دوگانه همراه است؛ واکنشی که در پاره ‌ای موارد با جاذبه و شکل ‌گیری روحیه ‌ای از تقویت اسلام ‌خواهی تا اسلام ‌هراسی و ترس از گسترش پدیده تروریسم را با خود به همراه داشته است. از این جهت که، جنبش ‌های رادیکال (افراطی) که شکلی از بازگشت کورکورانه به سنت‌‌های پیشین را دارند با جنبش‌‌های لیبرال که تا حد زیادی از مبانی و سرچشمه‌‌های اسلامی فاصله گرفته‌‌اند و نیز جنبش‌‌های نهضت ‌محور که در تلاش برای ایجاد حکومتی شایسته جهت ایجاد جهانی متعالی هستند، از یکدیگر بازشناخته شوند و همواره مرز بین این جنبش‌‌ها از یکدیگر جدا باشد. اینکه جنبش‌‌های اسلامی، از هرگونه آن، درصدد کسب قدرت بوده‌‌اند و خواهان برقراری نظام سیاسی آرمانی خود هستند، بدیهی می‌‌نماید؛ اما در بیانی شیواتر باید گفت که در کنار این میل رسیدن به قدرت، معنایی که هر جنبش از دید خود درست می‌‌پندارد، نهفته است؛ معنایی که به گونه ‌ای، جهان‌ بینی جریان ‌های گوناگون اسلامی را از یکدیگر و از اندیشه‌ های رقیب، چه در مشرق زمین و چه در جهان غرب متمایز می‌‌سازد. برای نمونه، بدیهی است که جهان‌ بینی جنبشی افراطی با جنبشی لیبرال و یا نهضت ‌محور تفاوتی فاحش دارد و جنبش‌ های نهضت ‌محور، همواره تدبیری حقیقی‌‌تر را با خود همراه داشته است (مانند نهضت اسلامی ایران) که لازم است مورد موشکافی قرار بگیرد.

خواندن کتاب جنبش‌های اسلامی - سیاسی معاصر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب جنبش‌های اسلامی - سیاسی معاصر

شیعه دومین مذهب بزرگ پیروان دین اسلام است. واژه شیعه شکل مختصر «شیعه علی» یعنی پیرو یا حزب علی بن ابی طالب، نخستین امام شیعیان است. شیعیان بین ده تا بیست درصد از کل جمعیت مسلمانان جهان، و سی و هشت درصد از جمعیت مسلمانان منطقه خاورمیانه را تشکیل می‌دهد (National Geographic, ۲۰۰۸: ۸۱).

هرچند در طول تاریخ، مذهب شیعه به شاخه‌های گوناگون تقسیم شد؛ اما امروزه تنها سه دسته اصلی، شیعه دوازده امامی، شیعه اسماعیلی و شیعه زیدی وجود دارد. امامیه یا شیعه دوازده امامی، بزرگترین شاخه اهل تشیع است و بیشتر اصطلاح شیعه به گونه‌ای پیش‌فرض برای آن به‌کار می‌رود. مذهب شیعه مبتنی بر تفسیری از کتاب قرآن و سنت پیامبر اسلام است که از راه امامان شیعه بیان می‌گردد و آموزش داده شده است (Neusner, ۲۰۰۳: ۹).

وجه مشترک باورهای تمام شیعیان، باور به انتصاب علی ابن ابی‌طالب برای جانشینی پیامبر اسلام و امامت پس از وی از سوی خداوند است. شیعیان باور دارند که تنها خداوند است که می‌تواند شخصی را برای حفظ آیین اسلام، آموزش شریعت و رهبری امت به‌عنوان امام نصب نماید. شیعیان دلایل عقلی و نقلی فراوانی برای این موضوع بیان می‌کنند (Britannica, ۲۰۱۰: ۲۵).