کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق

کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق نوشته یعقوب توکلی است. کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق، اندیشه، سلوک و رفتار سیاسی امام خمینی(ره) را بررسی می‌کند.

درباره کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق

سید روح‌‏الله مصطفوی، معروف به حاج‏ آقا روح‏‌الله که در جریان رهبری انقلاب اسلامی ایران نایب ‏الامام خمینی و سپس به امام خمینی نام برده شده است، شخصیت فقهی، فلسفی و عرفانی بزرگی است که نمی‏‌توان برای او هم‌‏آوردی در هوشمندی و فراست و تیزبینی بی‌‏بدیلش در جهان اسلام یافت. از سوی دیگر قدرت ایجاد روح معنویت و تعبّد این شخصیت بزرگ که موجد و موجب ایجاد و استمرار آن شد، همانندی در میان عارفان و فقیهان و متکلمان جهان اسلام ندارد.

زاهد پارسای پیری که در دورافتاده‌‏ترین نقطه شهر نجف توانسته بود اصلی‌‏ترین کانون‌‏های مقاومت انقلابی را در ایران سازمان دهد و بزرگ‏ترین انقلاب اجتماعی جهان را این بار در دهکده نوفل لوشاتوی پاریس در زیر درخت سیبی، رهبری و هدایت نماید و یکی از کهن‌‏ترین سلسله‏‌های استبدادی ستم‌‏پیشه را با گسترده‏‌ترین حمایت‌‏های جهانی آمریکایی و غرب در هم شکند و او به ‏سان یکی از برجسته‏‌ترین تئوریسین‌‏های عملیات انقلاب در جهان توانست هوشمندانه‏‌ترین راه‏‌های برون ‏رفت را ارائه کند و خود با قدرت هر چه تمام‏تر تئوری علمیات انقلاب خود را به مرحله اجرا در آورد.

این کتاب مجموعه مقالات، گفتارها و گفتگوهایی در تبیین اندیشه سیاسی و عملکرد امام(ره) است که غالب آنها طی سالیان مختلف در جراید منتشر شده و به کوشش آقای یاسر عسگری گردآوری و تدوین شده است.

خواندن کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به زندگی رهبر انقلاب پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب امام خمینی؛ مردی در انتهای افق

هر انقلاب سیاسی و اجتماعی تحول در بنیان‏های فکری و اندیشه‏ای آن جامعه می‏باشد، و چنانچه تحول اندیشه‏ای صورت عینی به خود نگیرد انقلاب و تحول به وقوع نخواهد پیوست. به عبارتی دیگر وجود ذهنی مقدم بر وجود عینی است. لذا اگر چیزی بخواهد عینیت بیابد ابتدا باید در ذهنیت شکل یابد و سپس به مرحله عینیت برسد. به مثابه طرح یک ساختمان که ابتدا در ذهن یک مهندس شکل گرفته، سپس بر روی نقشه و پس از آن به صورت ساختمان در می‏آید.

انقلاب اسلامی ایران که در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به پیروزی رسید و نظام حکومت اسلامی مبتنی بر حاکمیت ولایت فقیه را بر پا داشت، سرآغاز تحولات عمیق سیاسی و اجتماعی و فرهنگی در ایران و دیگر ممالک اسلامی و جهان محرومان گردید. این نبود مگر ثمره تلاش فکری و عملی و بزرگ‏مردی فقیه و فیلسوفی عارف که به تشکیل نظام اسلامی و حاکمیت ولایت فقیه انجامید. در واقع پیروزی انقلاب، همانا اندیشه سیاسی حضرت امام(ره) بود که به فاصله ۳۳ سال از وجود ذهنی به وجود عینی رسید. بسیاری از محققان ما بر این باورند که وقایع سال‏های ۴۱، ۴۲ و ۴۳ سرآغاز تعارض و کشمکش امام خمینی(ره) و رژیم پهلوی بود. و اینکه اصلاحات آمریکایی، لایحه انجمن‏های ایالتی و ولایتی، رفراندوم برای لوایح شش‏گانه، حمله به فیضیه، کاپیتولاسیون و تبعید امام به ترکیه و عراق زمینه پیدایش اندیشه نظام مبتنی بر ولایت فقیه را پدید آورده است. این عقیده حاکی از این است که امام از آغاز به فکر تشکیل حکومت اسلامی نبوده، بلکه این مقتضیات سیاسی زمان بود که تفکر امام را شکل داد و حوادث انقلاب را به دنبال آورد در این خصوص ما ناگزیر از آوردن یک مقدمه کوتاه می‏باشیم.

نظام‏های حکومتی به دو نحو با اندیشه سیاسی حاکم رابطه دارند:

۱. نظام بر مبنای یک اندیشه سیاسی پذیرفته شده پایه‏گذاری می‏شود. به عبارتی دیگر آنچه را که جامعه می‏پذیرد به مرحلۀ عمل در می‏آورد.

۲. نظام حکومتی شکل می‏گیرد و پس از آن اندیشه سیاسی و ایدئولوژی حاکم بنا به مقتضیات، تعریف و تبلیغ می‏گردد.

در شکل اول نظام‏های مردمی و الهی مبتنی بر اصولی می‏باشند که از سوی جامعه و مردم مورد پذیرش واقع شده است، اما شکل دوم نمایانگر حکومت‏های دیکتاتوری و مستبدانه است.

اکنون وقایع مربوط به پانزده خرداد سال ۱۳۴۲ و قیام خونین مردم مسلمان ایران به رهبری امام خمینی(ره) از این زاویه قابل بررسی است که آیا این قیام بر یک هدف اساسی و برنامه و اندیشه سیاسی شکل‏یافته یا اینکه خود قیام زمینه را برای تدوین اندیشه حکومت اسلامی مبتنی بر ولایت فقیه به وجود آورده است؟