کتاب صوتی در یک جنگل تاریک تاریک

کتاب در یک جنگل تاریک تاریک نوشته روث ور و ترجمه شادی حامدی آزاد، یک تریلر معمایی است که گذشته و حال را در فضایی بسته و ناآرام به هم گره می‌زند. ماجرا از دعوتی غیرمنتظره شروع می‌شود؛ نورا پس از سال‌ها بی‌خبری، راهی مهمانی پیش از عروسی دوستی قدیمی می‌شود و کمی بعد در بیمارستان به هوش می‌آید، در‌حالی‌که کسی کشته شده است. این کتاب را نشر نون منتشر کرده و نسخه‌ی صوتی آن با گویندگی مريم محبوب و انتشار آوانامه در دسترس است. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی در یک جنگل تاریک تاریک

کتاب در یک جنگل تاریک تاریک نوشته روث ور، شنونده را به دل موقعیتی می‌برد که از همان ابتدا با ابهام، اضطراب و حافظه‌ای تکه‌تکه پیش می‌رود. شخصیت اصلی، زنی درون‌گرا و نویسنده‌ی داستان‌های جنایی است که زندگی‌اش را با نظم و انزوا پیش می‌برد، اما یک دعوت ناگهانی او را به جمعی کوچک در خانه‌ای دورافتاده در دل جنگل می‌کشاند. از همان لحظه، گذشته‌ای که سال‌ها کنار گذاشته شده بود دوباره سر باز می‌کند. فضای اثر بر پایه‌ی همین بازگشت ناخواسته شکل گرفته است؛ بازگشتی که فقط به دیدار چند دوست قدیمی محدود نمی‌ماند و به‌تدریج لایه‌های پنهان رابطه‌ها، دلخوری‌ها و ترس‌های قدیمی را آشکار می‌کند.
کتاب در یک جنگل تاریک تاریک فقط بر معمای یک قتل تکیه ندارد، بلکه از محیط و موقعیت هم برای ساختن تعلیق استفاده می‌کند. خانه‌ای شیشه‌ای در میان درختان، قطع‌ووصلی آنتن، جمعی محدود از مهمانان و حضور گذشته‌ای حل‌نشده، همگی حس ناامنی را بیشتر می‌کنند. روایت میان اکنون و لحظه‌هایی که نورا سعی می‌کند اتفاقات را به یاد بیاورد رفت‌وآمد دارد و همین جابه‌جایی، حس بی‌ثباتی ذهنی او را به شنونده منتقل می‌کند. در این میان، شخصیت‌ها فقط همراهان یک مهمانی نیستند؛ هریک چیزی از گذشته‌ی نورا را زنده می‌کنند و باعث می‌شوند سؤال اصلی فقط این نباشد که چه کسی کشته شده، بلکه این هم باشد که چه چیزهایی در این جمع پنهان مانده است. این کتاب صوتی برای کسانی جذاب است که به داستان‌های رازآلودِ شخصیت‌محور و فضاهای بسته و پرتنش علاقه دارند.

خلاصه داستان در یک جنگل تاریک تاریک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب در یک جنگل تاریک تاریک داستان نوراست؛ زنی که پس از سال‌ها دوری از گذشته، دعوت می‌شود به مهمانی پیش از عروسی دوست قدیمی‌اش در خانه‌ای دورافتاده در شمال انگلستان برود. او با بی‌میلی این دعوت را می‌پذیرد، اما از همان آغاز روشن است که این سفر فقط یک دورهمی ساده نیست. رابطه‌های قدیمی، دلخوری‌های پنهان و حضور آدم‌هایی که هرکدام چیزی را ناگفته نگه داشته‌اند، فضا را سنگین می‌کند. روایت هم‌زمان با پیش رفتن مهمانی و بیدار شدن نورا در بیمارستان شکل می‌گیرد؛ جایی که او می‌فهمد حادثه‌ای مرگبار رخ داده و باید از میان خاطرات گسسته‌اش بفهمد چه اتفاقی افتاده است.

چرا باید کتاب صوتی در یک جنگل تاریک تاریک را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب در یک جنگل تاریک تاریک را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب صوتی تعلیق را نه‌فقط از مسیر حادثه، بلکه از دل رابطه‌های قدیمی و حافظه‌ی ناپایدار شخصیت اصلی می‌سازد.
• شنونده با فضایی روبه‌رو می‌شود که محیط داستان در آن نقش مهمی دارد؛ خانه‌ی شیشه‌ای و جنگل اطراف، حس ناامنی را مدام پررنگ‌تر می‌کنند.
• داستان سؤالاتش را به‌تدریج مطرح می‌کند و کنجکاوی را تا بخش‌های بعدی زنده نگه می‌دارد.
• این اثر برای کسانی مناسب است که از معماهایی لذت می‌برند که گذشته‌ی شخصیت‌ها در آن به اندازه‌ی خود حادثه اهمیت دارد.
• گویندگی مريم محبوب به حفظ ضرباهنگ پرتنش و حال ناآرام روایت کمک می‌کند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب در یک جنگل تاریک تاریک به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های معمایی و تریلرهای روان‌شناختی.
• مخاطبانی که از داستان‌های جمع محدود در مکان دورافتاده لذت می‌برند.
• کسانی که به روایت‌هایی با گذشته‌ی حل‌نشده و رابطه‌های پرتنش میان شخصیت‌ها علاقه دارند.
• شنوندگانی که دوست دارند معما را هم‌زمان با شخصیت اصلی و از دل خاطرات پراکنده دنبال کنند.
• مخاطبانی که فضا و اتمسفر داستان برایشان به اندازه‌ی خود ماجرا اهمیت دارد.

بخشی از کتاب صوتی در یک جنگل تاریک تاریک

«می‌دوم.
در میان جنگل مهتاب‌خورده می‌دوم، شاخه‌ها لباس‌هایم را می‌درند و پاهایم به سرخس‌های خم‌شده زیر برف می‌ساید.
خاربوته‌های تمشک دستانم را می‌خراشند. نفسم گلویم را پاره می‌کند. درد دارد. همه چیز درد دارد.
اما این کاری است که می‌کنم. می‌دوم. این کاری است که می‌توانم بکنم.
همیشه وقتی می‌دوم، مانترایی در سرم تکرار می‌شود، زمانی که می‌خواهم به دستش بیاورم، یا ناکامی‌هایی که روی آسفالت خردشان می‌کنم.
اما این‌بار یک کلمه، یک فکر، در درونم می‌کوبد:
جیمز. جیمز. جیمز.
باید برسم. باید به جاده برسم، قبل از اینکه...
و بعد پیدایش می‌شود، راهِ آسفالتهٔ مارپیچ سیاه، زیر نور ماه. و صدای غرش موتور ماشینی را می‌شنوم که نزدیک می‌شود و خطوط سفید برق می‌زنند، آن‌قدر درخشان که چشمم را می‌زنند. تنه‌های سیاه درختان مثل شکاف‌هایی در برابر نورند.
خیلی دیر کردم؟
در سی متر آخر، خودم را بهزور می‌کشم. روی کُنده‌های افتادهٔ درختان سکندری می‌خورم، قلبم مثل طبلی در سینه‌ام می‌کوبد.
جیمز.
خیلی دیر کرده‌ام، ماشین زیادی نزدیک است. نمی‌توانم متوقفش کنم.
خودم را با دستانی کشیده، روی آسفالت می‌اندازم.
وایسا!»