دانلود و خرید کتاب صوتی دروغ گویی روی مبل

کتاب صوتی دروغ‌گویی روی مبل نوشته‌ی اروین د. یالوم روایتی بلند از جهان روان‌درمانی، دروغ، صداقت و مرزهای اخلاقی در رابطه‌ی درمانگر و بیمار است. مترجم فارسی آن کتاب بهاره نوبهار است و نسخه‌ی صوتی با گویندگی مهدی صفری و به‌کوشش آوانامه منتشر شده است. این کتاب صوتی در قالب یک رمان بلند، شنونده را وارد اتاق درمان می‌کند؛ جایی که روان‌درمانگران و بیمارانشان نه‌تنها درباره‌ی رنج‌ها و رؤیاها حرف می‌زنند، بلکه با وسوسه‌ها، ترس‌ها و تصمیم‌های دشوار خود نیز روبه‌رو می‌شوند. در این کتاب صوتی، یالوم از تجربه‌ی سال‌ها کار بالینی خود الهام گرفته و آن را در قالب داستان‌هایی درهم‌تنیده روایت کرده است؛ داستان‌هایی که حول محور چند درمانگر و بیمارانشان می‌چرخد و به‌تدریج لایه‌های پنهان شخصیت‌ها را آشکار می‌کند. شنونده با فضایی روبه‌رو است که در آن کمیته‌های اخلاق پزشکی، دادگاه‌ها، اتاق‌های مشاوره و زندگی خصوصی درمانگران در کنار هم قرار گرفته و مرز میان «کمک‌کردن» و «آسیب‌زدن» مدام زیر سؤال می‌رود. نشر قطره نسخه‌ی مکتوب آن کتاب را منتشر کرده و اکنون آوانامه با تولید نسخه‌ی صوتی، امکان همراهی شنونده با این جهان پررمزوراز را فراهم کرده است.

درباره کتاب دروغ گویی روی مبل

کتاب دروغ‌گویی روی مبل رمانی است که در آن اروین د. یالوم از دل تجربه‌ی روان‌درمانی، یک جهان داستانی پیچیده می‌سازد. آن کتاب با پیش‌درآمدی طولانی آغاز می‌شود که در آن ارنست لش، روان‌پزشک و پژوهشگر شیمی اعصاب، برای بررسی پرونده‌ی اخلاقی سیمور تروتر به کمیته‌ی اخلاق پزشکی فرستاده می‌شود. سیمور، روان‌پزشک سالخورده و نامدار، متهم است که با یکی از بیمارانش، بل فلینی، وارد رابطه‌ای شده که مرزهای حرفه‌ای را زیر پا گذاشته است. روایت مفصل سیمور از سال‌ها درمان بل، از قرارداد «صداقت محض» تا شرط دوساله‌ی پاک‌ماندن در برابر یک آخر هفته‌ی مشترک، هسته‌ی آغازین کتاب را شکل می‌دهد و شنونده را با پرسش‌های دشوار درباره‌ی مسئولیت درمانگر، وسوسه‌ی نجات‌دادن بیمار به هر قیمت و خطرات عبور از مرزها روبه‌رو می‌کند. کتاب دروغ‌گویی روی مبل در ادامه، تمرکز را از سیمور به ارنست منتقل می‌کند و فصل اول با ورود رسمی به داستان زندگی و کار ارنست آغاز می‌شود. او که در ساکرامنتو استریت ویکتورین مطبی آراسته دارد، درگیر درمان طولانی‌مدت بیماران مختلف است؛ از جمله جاستین آسترید که پنج‌سال است سه روز در هفته به او مراجعه می‌کند و در همان آغاز فصل خبر ترک همسرش را می‌دهد؛ تصمیمی که سال‌ها موضوع درمان بوده است. آن کتاب در فصل‌ها و بخش‌های متعدد، از پیش‌درآمد و روایت سیمور تا فصل‌های مربوط به ارنست و دیگر شخصیت‌ها، مدام میان اتاق درمان، کمیته‌های اخلاق، دادگاه مدنی و زندگی خصوصی درمانگران رفت‌وآمد می‌کند. شنونده در طول کتاب با عناوین و موقعیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که هرکدام بُعدی از این جهان را نشان می‌دهد؛ از «پیش‌درآمد» و «ارنست» تا فصل‌هایی که به جلسات درمان، محاکمه‌ی مدنی، و پیامدهای تصمیم‌های درمانگران می‌پردازد. در مجموع، آن کتاب یک رمان شخصیت‌محور است که با استفاده از گفت‌وگوهای طولانی، اعتراف‌ها، نامه‌ها و صحنه‌های دادگاه، شبکه‌ای از روابط انسانی و اخلاقی را پیش چشم شنونده می‌گستراند.

خلاصه کتاب دروغ گویی روی مبل

در مرکز کتاب صوتی دروغ‌گویی روی مبل چند محور اصلی دیده می‌شود: رابطه‌ی درمانگر و بیمار، مفهوم صداقت و دروغ در اتاق درمان، و کشمکش دائمی میان کمک‌کردن و آسیب‌زدن. روایت با پیش‌درآمدی طولانی آغاز می‌شود که در آن ارنست لش، روان‌پزشک جوان، مأمور می‌شود پرونده‌ی اخلاقی سیمور تروتر را بررسی کند. سیمور در اتاق مصاحبه، داستانی مفصل از رابطه‌ی درمانی خود با بل فلینی تعریف می‌کند؛ بیماری با سابقه‌ی طولانی خودتخریب‌گری، مصرف مواد، رفتارهای جنسی پرخطر و بستری‌های مکرر. سیمور توضیح می‌دهد که چگونه با کنارگذاشتن تکنیک‌های سنتی و تکیه بر «شهود» و «انسان‌بودن»، اعتماد بل را جلب کرده است: از خشک‌کردن او با حوله و درست‌کردن شکلات داغ براساس رؤیای کودکی‌اش، تا دادن دستمالی با جملات مهم به‌عنوان یادگاری. او بر این باور است که تشخیص‌های رسمی اغلب مانع دیدن انسان پشت برچسب‌ها می‌شود و تأکید می‌کند که برای هر بیمار باید درمانی منحصربه‌فرد ابداع کرد. در این مسیر، سیمور با استفاده از انتقال و پذیرش تماس فیزیکی محدود، رابطه‌ای عاطفی و پرتنش با بل شکل می‌دهد؛ رابطه‌ای که به‌تدریج رنگ و بوی شهوانی و مرزستیز پیدا می‌کند. نقطه‌ی عطف روایت، «شرط» میان سیمور و بل است: بل پیشنهاد می‌کند اگر دوسال کاملاً پاک بماند و هیچ رفتار خودویران‌گرانه‌ای نداشته باشد، سیمور یک آخر هفته را نه‌به‌عنوان درمانگر، بلکه به‌عنوان مردی که او را دوست دارد، با او در سان‌فرانسیسکو بگذراند. سیمور پس از کشمکش‌های درونی، با این شرط موافقت می‌کند و بل واقعاً برای دو سال رفتار خود را تغییر می‌دهد؛ مصرف مواد را کنار می‌گذارد، در انجمن معتادان گمنام فعال می‌شود، در دوره‌ی MBA ثبت‌نام می‌کند و زندگی‌اش سامان می‌گیرد. در پایان این دوره، آخر هفته‌ی مشترک در هتل فیرمونت برگزار می‌شود و سیمور اعتراف می‌کند که از تک‌تک لحظات آن لذت برده است. اما پس از بازگشت، ادامه‌ی درمان ناممکن می‌شود. رابطه‌ی رسمی درمانگر ـ بیمار فرو می‌ریزد، سیمور نمی‌تواند مرز تازه‌ای تعریف کند و بل نیز حاضر نیست این تجربه را نادیده بگیرد. شوهر بل با استخدام کارآگاه خصوصی، از ماجرا باخبر می‌شود، عکس‌ها را برای همسر سیمور و کمیته‌ی اخلاق می‌فرستد و شکایت مدنی طبابت نادرست مطرح می‌شود. سیمور همسرش را از دست می‌دهد، با خطر محکومیت و از دست‌دادن اعتبار حرفه‌ای روبه‌رو می‌شود و در دادگاه، با وجود دفاعیه‌ی ضعیف وکیلش، محکوم به پرداخت غرامت سنگین به بل می‌شود. در همین حال، وضعیت روانی بل دوباره فرو می‌پاشد و او به رفتارهای خودویران‌گرانه و تلاش برای خودکشی برمی‌گردد. ارنست که در ابتدا مأمور بررسی اخلاقی پرونده بوده، بعدها در دادگاه به‌عنوان شاهد کارشناس شهادت می‌دهد و در عین‌حال تحت‌تأثیر عمیق داستان سیمور قرار می‌گیرد. نامه‌ی پایانی سیمور و عکسی که از خود و بل در جایی گرمسیری برای ارنست می‌فرستد، لایه‌ی دیگری از ابهام را به سرنوشت این دو اضافه می‌کند و ارنست را با پرسش‌های تازه‌ای درباره‌ی معنای «خیانت» و «وفاداری به بیمار» تنها می‌گذارد. سپس فصل اول رسمی کتاب با تمرکز بر درمان طولانی‌مدت جاستین آسترید نزد ارنست آغاز می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه تجربه‌ی سیمور و کمیته‌ی اخلاق، بر نگاه ارنست به بیماران و تصمیم‌های درمانی او سایه می‌اندازد.

چرا باید کتاب دروغ گویی روی مبل را بشنویم؟

کتاب صوتی دروغ‌گویی روی مبل فرصتی است برای شنیدن از درون اتاق درمان؛ جایی که معمولاً فقط دو نفر حضور دارند و بقیه‌ی جهان از جزئیات آن بی‌خبر می‌ماند. آن کتاب نشان می‌دهد که روان‌درمانگرها صرفاً ناظران خنثی نیستند، بلکه انسان‌هایی‌اند با ترس‌ها، امیال، تاریخچه‌ی شخصی و آسیب‌پذیری‌های خودشان. شنونده در طول روایت، هم‌زمان با بل، سیمور، ارنست و جاستین، با این سؤال روبه‌رو می‌شود که صداقت در درمان دقیقاً یعنی چه و دروغ‌گویی روی مبل چه کارکردی در حفظ خود، رابطه و هویت دارد. این کتاب صوتی همچنین تجربه‌ای روایی از مفاهیم تخصصی روان‌درمانی ارائه می‌دهد: انتقال، ضدانتقال، اتحاد درمانی، تشخیص، مرزهای حرفه‌ای و کمیته‌های اخلاق، نه در قالب تعریف‌های نظری، بلکه در قالب صحنه‌ها، گفت‌وگوها و تصمیم‌های پرهزینه. شنونده می‌تواند ببیند که چگونه یک «شرط» ظاهراً خلاقانه، به فاجعه‌ای اخلاقی و انسانی تبدیل می‌شود و درعین‌حال چرا برای سیمور هنوز هم «خیانت‌نکردن به بیمار» معنایی پیچیده و چندوجهی دارد. آن کتاب به‌جای ارائه‌ی پاسخ‌های آماده، مجموعه‌ای از موقعیت‌های خاکستری پیش می‌کشد که شنونده را به فکرکردن درباره‌ی مسئولیت، قدرت، وابستگی و آزادی در رابطه‌ی درمانی دعوت می‌کند. از سوی دیگر، ساختار رمان‌گونه‌ی آن کتاب باعث می‌شود شنیدن مفاهیم دشوار روان‌درمانی برای کسانی که با متن‌های تخصصی ارتباط نمی‌گیرند، ساده‌تر و ملموس‌تر شود. شخصیت‌ها با جزئیات رفتاری، پیشینه‌ی خانوادگی، رؤیاها و گفت‌وگوهای طولانی‌شان، به‌تدریج برای شنونده آشنا می‌شوند و این امکان را فراهم می‌کنند که هرکس بخشی از خود را در آن‌ها بازشناسی کند؛ چه در نقش بیمار، چه در نقش کسی که ناخواسته در موقعیت قدرت و مسئولیت نسبت به دیگری قرار گرفته است.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی دروغ‌گویی روی مبل به کسانی پیشنهاد می‌شود که به روان‌شناسی، روان‌درمانی و رابطه‌ی درمانگر و بیمار علاقه‌مندند و دوست دارند این جهان را در قالب داستان تجربه کنند. همچنین به دانشجویان و فعالان حوزه‌های روان‌پزشکی، مشاوره و روان‌درمانی که می‌خواهند با چالش‌های اخلاقی و عاطفی کار بالینی از زاویه‌ای روایی آشنا شوند، پیشنهاد می‌شود. آن کتاب برای شنوندگانی که به رمان‌های شخصیت‌محور، گفت‌وگوهای طولانی و موقعیت‌های اخلاقی پیچیده علاقه دارند نیز مناسب است.

بخشی از کتاب دروغ گویی روی مبل

«ارنست ۱ به روان‌درمانگر بودنش، عشق می‌ورزید. بیمارانش هر روز او را به خصوصی‌ترین بخش زندگی‌شان راه می‌دادند. هر روز بیمارانش را آسوده می‌کرد، مراقبشان بود و از غم‌هایشان می‌کاست. در عوض مورد تحسین و احترام واقع می‌شد و البته پولی هم دریافت می‌کرد. بااین‌همه ارنست همیشه فکر می‌کرد اگر نیازی به پول هم نداشت، باز هم روان‌درمانی می‌کرد. او خوش‌شانس است که کارش را دوست دارد. ارنست احساس می‌کرد که همه‌چیز درست و موفقیت‌آمیز است، چیزی بیش از خوش‌شانسی. نعمتی بر او ارزانی شده بود. او رسالتش را یافته بود؛ می‌توانست بگوید من دقیقاً جایی هستم که باید باشم، در کنه استعدادها، علایق و آرزوی قلبی‌ام. ارنست مردی مذهبی نبود ولی وقتی هر روز صبح دفتر قرار ملاقات‌هایش را باز می‌کرد و اسامی هشت یا نه نفری را می‌دید که باید روزش را با آن‌ها سپری می‌کرد، احساسی به او غالب می‌شد که تنها از زاویهٔ دین می‌توانست آن را توصیف کند. در چنین مواقعی او تمایل شدید به ابراز تشکر از کسی یا چیزی داشت که او را به سمت شغلش سوق داده بود. صبح‌هایی بودند که او از پنجرهٔ سقفی خانهٔ خود واقع در ساکرامنتو استریت ویکتورین ۲ به مه صبحگاهی نگاه و تصور می‌کرد اجداد روان‌درمانگرش در سپیده‌دم معلق‌اند. او با ترنم می‌گفت: «ممنونم، ممنونم.» از همهٔ آن‌ها تشکر می‌کرد ـ آن‌هایی که شفادهندهٔ ناامیدی بودند. اول نیاکان بسیار دور که شمای ملکوتی‌شان به سختی قابل‌مشاهده است: عیسی مسیح، بودا ۳ ، سقراط ۴ . پایین‌تر از آن‌ها و کمی متمایزتر بنیان‌گذاران بزرگ: نیچه ۵ ، کیرکگارد ۶ ، فروید ۷ ، یونگ ۸ . کمی نزدیک‌تر پدربزرگ‌های درمانگر: آدلر ۹ ، هورنای ۱۰ ، سولیوان ۱۱ ، فروم ۱۲ و چهرهٔ متبسم ساندور فرنزی...»