کتاب دوگانه های سرنوشت ساز

سید محمدحسین راجی در کتاب دوگانه های سرنوشت ساز درباره دوگانه‌ های سرنوشت‌ساز از نظر رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای سخن می‌گوید. 

 درباره کتاب دوگانه‌ های سرنوشت ساز

حر بن یزید ریاحی در روز عاشورا در دو راهی سرنوشت سازی قرار گرفت. او به مهاجر بن انس که یکی از دوستانش بود این دو راهی را این گونه بیان می کند: «به راستی که خود را میان بهشت و جهنم می‌بینم و به خدا سوگند اگر تکه تکه شوم و مرا با آتش بسوزانند من جز بهشت چیز دیگری را انتخاب نخواهم کرد» او که راهش را انتخاب کرده بود به اسب خود نهیبی زد و به سوی خیمه گاه امام علیه السلام حرکت نمود.

دوگانه های سرنوشت ساز ممکن است در ابتدا فاصله‌ای کم داشته باشند اما به مرور زمان فاصله‌ها بسیار زیاد خواهد شد، فاصله‌ای از شرق تا غرب، فاصله‌ای از صدر بهشت تا اعماق جهنم.

ده دوگانه ای که رهبری در دیدار خبرگان به آن اشاره فرمودند عبارت است از:

ابتکاری و فعال بودن در مقابل انفعالی و تابع دشمن بودن

نگاه امیدوارانه در مقابل نگاه مأیوسانه

شجاعت در مقابل ترس

حزم و تدبیر در مقابل ساده اندیشی

نگاه توأم به تهدیدها و فرصت‌ها

شناخت یا عدم شناخت واقعیت های میدانی

مدیریت احساسات در مقابل رها کردن آن

رعایت ضوابط شرعی در مقابل عدم رعایت ضوابط شرعی

بهره گیری از تجربه ها در مقابل فراموش کردن آنها

توجه به دشمن واقعی در برابر مقصر دانستن یکدیگر.

این ده‌ دوگانه که اهمیت بسیار بالایی دارد موضوع کتابی است که پیش روی شما عزیزان قرار گرفته است.

 خواندن کتاب دوگانه‌های سرنوشت ساز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 بسیار مناسب است که علما، روحانیون و صاحبان کرسی منابر و تدریس به این ۱۰ دوگانه سرنوشت‌ساز که رهبر حکیم انقلاب به آنها اشاره فرمودند، بپردازند تا بتواند گفتمان غالب جامعه شود.

 بخشی از کتاب دوگانه های سرنوشت ساز

برخی از افراد تأثیر زیادی از حوادث روزگار می‌پذیرند. در هر برهه از زندگی تسلیم شرایطی می‌شوند که زندگی برای آنها رقم زده است. آنها به نقش و توان خود برای اقدام و اثرگذاری توجه نمی‌کنند و توانایی‌های بالقوه‌ای را که خداوند متعال در وجود آنها نهاده است، نادیده می‌گیرند. تنبلی را چاشنی زندگی خود کرده و تنها در انتظار آینده‌ای هستند که گویی باید با پای خود به سمت آنها بیاید! روزانه بخش منفی‌باف ذهن آنها بیشترین انرژی را در بدن آنها مصرف می‌کند و تنها یاد گرفته‌اند که با ناامیدی زندگی را بگذرانند. حتی اندکی به اطراف خود نگاه نمی‌کنند تا از تجربه و موفقیت دیگران انگیزه کسب کنند. آنها نمی‌خواهند بدانند که اگر کسی توانسته است به اهداف بالایی از زندگی دست پیدا کند، به مدد این بوده که پا در راه گذاشته و برای حل مشکلات خود اقدام کرده است و اکنون، پس از تلاش بسیار برای تغییر و جبران کمبودها، به آرمان‌های بزرگ دست یافته است.

گاهی جوان مجردی دلیل ازدواج نکردن خود را نبود مورد مناسب می‌داند، در حالی که حتی پرس‌وجویی ساده از اطرافیان خود نکرده است و انتظار دارد که مورد مناسب، به پای خود نزد او بیاید! یا شخصی که در کار و کسب خود هیچ‌گونه نوآوری و تغییری انجام نداده است و حتی چیدمان مغازه خود را از سال‌ها پیش تغییر نداده است، انتظار دارد مشتری‌ها روبروی مغازه او صف بکشند!

نقطه مقابل این افراد، کسانی هستند که اگر در زندگی با مشکل و یا کمبودی مواجه شوند، به جای کوتاه آمدن و پذیرفتن شرایط موجود، سعی در تغییر و بهبود محیط می‌کنند. آنها به‌جای مقصرتراشی و متهم کردن دیگران و از دست دادن فرصت، اشتباه‌های گذشته خود را اصلاح می‌کنند و به‌دنبال تغییر، نوآوری، ابتکار و به‌دست‌گرفتن شرایط هستند. این جهان برای بروز و شکوفایی استعدادهای الهی انسان‌ها ظرفیت زیادی دارد؛ کافی است هر کس استعداد و علاقه خود را کشف کرده و در مسیر تحقق آن قدم بردارد. انسان های بزرگ تاریخ این‌چنین بوده‌اند.

نقل شده زمانی که ادیسون به مدرسه می‌رفت، معلم نامه‌ای به ادیسون داد که به مادرش بدهد و گفت این نامه را فقط مادرت بخواند. ادیسون نامه را به مادرش داد و گفت این نامه را معلم به من داده است. مادر ادیسون نامه را خواند. در نامه نوشته شده بود: «با کمال تأسف باید بگویم: فرزندتان کودن است و هیچ‌گونه استعدادی برای ادامه تحصیل و درس خواندن ندارد. مدرسه ما نیز جای افراد ابله و کودن نیست و از فردا او را به مدرسه راه نمی‌دهیم».