کتاب بامداد

کتاب بامداد نوشته حسین سلیمانی‌پور است. پرونده شاهان ساسانی که حدود چهارصد سال بر ایران حکم‌رانی کردند و مسلمانانِ عرب، طومارشان را در هم پیچیدند و نیز، سلسله شاهان قبل از آنان، هرگز پرونده قابل دفاعی نیست.

ظلم و جور بی‌حد و حصری که آنان بر ملت مظلوم و ستمدیده خود روا داشتند، باعث شد ایرانیان دین جدید، یعنی اسلام را که پیام آن مساوات و رهایی از نوکری انسان‌ها بود، با آغوش باز بپذیرند، حتی اگر پیام‌آوران این دین، با آنان هم‌وطن و هم‌زبان نباشند.

در رمان بامداد تلاش شده است گوشه‌ای هر چند اندک از اوضاع اجتماعی ایرانِ آن زمان و زندگی خفت باری که ایرانیان در آن می زیستند و جوّ خفقانی که شاهان ساسانی و روحانیان زرتشتی جهت رسیدن به لذات خویش بر مردم تحمیل کرده بودند، به تصویر کشیده شود تا خواننده را با واقعیت‌هایی که کمتر به آن پرداخته شده است آشنا سازد.

خواندن کتاب بامداد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به رمان تاریخی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب بامداد

شب هنگام پریچهر بر حصیری زِبر و خشن که اندام نرم و نازکش را می‌آزرد، دراز کشیده بود و به آسمانِ بی‌کران و ستاره‌های نورانی‌اش نگاه می‌کرد. صدای زمزمهٔ مادر که رو به اخگرهای نیمه‌جانِ آتشِ دیگدان، با اهورامزدا نیایش می‌کرد، به گوشش می‌رسید:

«باور دارم به دین مزداپرستی که آوردهٔ زرتشت است. پیرو آموزش‌های اهورایی هستم که از دیو به دور است. من اهوراپرست زرتشتی‌ام. من می‌ستایم و ارج می‌گذارم و خشنود می‌کنم فرشتهٔ پاسبان شب پاک را. من هماره و در همه‌حال اهورامزدا را می‌ستایم...»

پریچهر با چشمان زیبای خود به دنبال ستارهٔ اقبالش در آسمان زرنگار شب می‌گشت. چشمش به ستاره‌ای پرنور و روشن که در افق خودنمایی می‌کرد، افتاد. با خود گفت: «یافتم، ستارهٔ من همین است.»

اما حسی به او می‌گفت: «نه پریچهر، این نمی‌تواند ستارهٔ تو باشد. تو چنین ستارهٔ پرفروغی نداری! این ستارهٔ دختران طبقات برتر است که در ایران‌زمین و در قلمرو حکومت ساسانیان زندگی می‌کنند. تو از طبقهٔ پایین و پست دهقانانی و ستاره‌ات به این درخشانی و زیبایی نیست. این ستاره مال دختران طبقهٔ سلحشوران، موبَدان و شاید هم شاهان است. اصلا چه معلوم که این ستارهٔ دختر شاهنشاه ساسانی نباشد؟!»