کتاب نگاه اول‌شخص

کتاب نگاه اول‌شخص، اثر علی عبداللی، مجموعه‌ای خواندنی و جذاب از گفت‌وگوهای علی عبداللهی با شاعران و نویسندگان ایران و جهان است که در دو بخش مصاحبه با نویسندگان ایرانی و مصاحبه با نویسندگان خارجی تهیه شده است.

درباره‌ی کتاب نگاه اول‌شخص

کتاب نگاه اول‌شخص شامل گفتگوهای خواندنی و جذاب علی عبدالهی با شاعران و نویسندگان ایران و جهان است. علی عبداللهی برای نوشتن کتاب نگاه اول‌شخص با چهره‌هایی نظیر علی باباچاهی، فتح‌الله بی‌نیاز، محمد علی سپانلو، محمد شمس لنگرودی، سید علی صالحی، عبدالله کوثری، ضیاء موحد، دوریس رونگه، میشاییل کروگر، گونتر گراس و... گفتگو کرده است. قبل از آغاز هر گفتگو می‌توانیم یک زندگینامه‌ی کوتاه از آن نویسنده یا شاعر می‌خوانیم که به درک و شناخت بهتر او کمک می‌کند.

کتاب نگاه اول‌شخص را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر دوست دارید با نگاه و بینش نویسندگان و شاعران ایرانی و خارجی آشنا شوید، کتاب نگاه اول‌شخص به شما کمک می‌کند. 

بخشی از کتاب نگاه اول‌شخص

خیلی‌ها هنوز بعد از سال‌ها وقتی می‌بینندم با به‌به و چهچه از آن کتاب یاد می‌کنند و خوشحال‌اند که با شاعرش روبه‌رو شده‌اند! آدم تب می‌کند از این برخوردها! (باباچاهی می‌خندد) در مورد نم‌نم بارانم هم به‌نظرم از همین منظر باید به قضیه نگاه کرد. من در آنجا به دستاوردهایی می‌رسم، ولی بعداً نگاه انتقادی به آن پیدا می‌کنم و مثلاً می‌گویم این همه حذف افعال در آنجا برای چیست؟ البته حذف فعل‌ها پشتوانهٔ کلاسیک هم دارد، مثلاً در سفرنامه ناصرخسرو هم که نثر است، تا بخواهید با حذف فعل روبه‌رو می‌شوید. ولی حذف فعل فراوان در آن کتاب دیگر به یک شگرد رو شده تبدیل‌شده. کار من طی کردن منازل دریاست!

- نکته دقیقاً همین‌جاست که منِ شاعر می‌خواهد از آن دستاوردها فراتر برود...

-... من هم تصمیم گرفته‌ام و هم نگرفته‌ام. نمی‌گویم کاری درست یا نادرست کرده‌ام. قدر مسلم دیگر از آن مرحله عبور کرده‌ام و همین‌طور که عبور می‌کنم، باز می‌بینم که در پیوستگی کتاب‌های شعرم، خوانشی نسبتاً انتقادی از شعر مدرن به دست داده‌ام، نسبت به اوزان مختلف و مسلط، نسبت به کادربندی وزنی (افاعیلی) نیما یوشیج و تقیّدی افراطی که نیما– برخلاف تعریف خودش از آن‌ها- در کاربرد وزن و رعایت قافیه داشت. بگذریم! خب، طبیعی است که وقتی از بی‌تکیه‌گاهی آمدم به نم‌نم بارانم، حالا باید به‌جاهای دیگر هم بروم. اینکه رفتنم به‌جاهای دیگر مثبت بوده یا منفی، موردبحث من نیست، وسوسهٔ من است!