کتاب بازاریابی اجتماعی

کتاب بازاریابی اجتماعی نوشته نانسی لی و فیلیپ کارتلر است که با ترجمه محمدرضا جوادی یگانه و علی‌رضا صادقی منتشر شده است. این کتاب با هدف جهت‌دهی مثبت به رفتارها نوشته شده است.

درباره کتاب بازاریابی اجتماعی

کتاب حاضر ترجمه یکی از جدیدترین کتاب‌های نوشته‌شده در باره بازاریابی اجتماعی است. کاتلر، نویسنده کتاب از اولین کسانی است که اصطلاح بازاریابی اجتماعی را دهه هفتاد میلادی وضع کرده و سال‌ها در باره آن پژوهش کرده و کتاب نوشته است. این کتاب برای همه کسانی که درصدد فهم ماهیتِ بازاریابی اجتماعی و نحوه به‌کارگیری بسیار مؤثر آن هستند، بسیار سودمند است. این کتاب توسط دو تن از خبرگان این حوزه به نگارش درآمده است. فیلیپ کاتلر، همراه با جرالد زالتمن، این اصطلاح را در سال ۱۹۷۱ وضع کرد و تاکنون یکی از مفهوم‌پردازان، نویسندگان و حامیان این حوزه بوده است.

خواندن کتاب بازاریابی اجتماعی

این کتاب را به تمام فعالان حوزه اقتصاد پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب بازاریابی اجتماعی

اهداف عینی رفتاری

با توجه به تاریخچه فعالیت محیط زیستی که به نفع خلیج صورت گرفته است، این برنامه که از سوی آکادمی توسعه آموزشی ایجاد و به اجرا درآمده است، گامی کوچک اما بسیار هدفمند با سه هدف خاص بود:

جلب توجه دوباره افکار عمومی در مورد مسائل خلیج در سطح گسترده‌ای از جمعیت که از پیام‌های تکراری و خسته‌کننده ناراضی‌اند؛

گفتگو با گروه جدیدی از ذینفعان؛

عمومی‌کردن یک رفتار هدفمند جدید که دارای اهمیت است و اگر در سطح گسترده اجرا شود، کیفیت آب خلیج را بهبود می‌بخشد.

هدف رفتاری این فعالیت، یک رفتار ساده است و مستلزم این است که صاحب‌خانه‌هایی که در حیاط منزلشان چمن دارند، در پاییز - و نه در بهار - چمن‌های خود را کود دهند و کود شیمیایی استفاده نکنند؛ زیرا برای بسیاری از گیاهان و گونه‌های موجود در خلیج از جمله خرچنگ آبی خطرناک است.

راهبردها

خرچنگ آبی نمادی محلی و منطقه‌ای است. خرچنگ‌های آبی خلیج چیزاپیک به مدت قرن‌ها بهترین خرچنگ‌های آبی در جهان بودند. محصولات خرچنگ آبی خلیج چیزاپیک در پایان قرن بیستم به پایین‌ترین میزان خود کاهش یافت. میانگین محصول تجاری در طی سه سال (۲۰۰۳- ۲۰۰۱) به میزان ۵۰ میلیون پوند، ۳۲% پایین‌تر از میانگین بلندمدت (از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۳) به میزان ۷۳ میلیون پوند در سال است. در سال ۲۰۰۳، محصول خرچنگ آبی چیزاپیک به کمترین میزان خود در تاریخ این خلیج رسید.

با شناخت این موضوع، موضوع فعالیت با عنوان «از غذای دریایی محافظت کنیم» به وجود آمد. درحالی‌که ممکن بود مردم منطقهٔ دی. سی صرفاً توجه اندک و محدودی به خلیج داشته باشند، اما بسیاری از آنها نسبت به غذاهای دریایی خود بیمناک بودند؛ همان‌طور که این امر در بسیاری از رستوران‌های پررونق غذاهای دریایی در سراسر منطقه دی. سی و ایالت ویرجینیا و مریلند مشهود بود. چارچوب‌بندی دوباره مسالهٔ خلیج آلوده به‌عنوان یک مسئله مربوط به تغذیه و آشپزی و نه یک مسئله محیط زیستی، سنگ بنای این فعالیت بود.