کتاب هنر صلح

کتاب هنر صلح نوشته موریهه اوئه‌شیبا است که با ترجمه آرش راسی و محمد مهدی کهربی منتشر شده است. موریهه اوئه شیبا (۱۸۸۳ – ۱۹۶۹) عالی‌ترین رزمی‌کار تاریخ بود. حتی به‌عنوان یک مرد مسن در هشتادسالگی، موریهه می‌توانست هر دشمنی را خلع سلاح کند، هر شمار از مهاجمین را زمین بزند و حریف را فقط با یک انگشت قفل کند. با وجود اینکه موریهه در مقام یک جنگجوی شکست‌ناپذیر قرار داشت، بیش از هر چیز صلح‌طلب و بیزار از مبارزه، جنگ و هر نوع خشونت بود. راه او «آی کی دو» بود، که می‌توان آن را به هنر صلح ترجمه کرد.

درباره کتاب هنر صلح

هنر صلح یک آرمان است، اما در بستر زندگی واقعی و زمینه‌های مختلف آن شکل گرفته است. موریهه به‌عنوان یک سرباز در جنگ میان روسیه و ژاپن خدمت کرد؛ و بعدها طی یک ماجراجویی در مغولستان، با دزدان دریایی و غارتگران مبارزه کرد؛ و در ادامه، پس از رسیدن به درجهٔ استادی در پاره‌ای از هنرهای رزمی، در مقام یک مربی در آکادمی‌های رده‌بالای نظامیِ ژاپن انجام‌وظیفه نمود. اما در طول زندگی‌اش، موریهه نگرانی بسیاری از تضادها و درگیری‌هایی داشت که دنیای او را متأثر کرده بود: نبردهای پدرش با سیاست‌مداران فاسد و مزدوران آن‌ها؛ آسیب‌ها و صدمات ناشی از جنگ؛ و خشونت رهبران نظامی کشورش. این کتاب افکار این مرد بزرگ را برای خواننده بازگو می‌کند.

خواندن کتاب هنر صلح را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به هنر و عرفان شرق پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب هنر صلح

«هنر صلح» از خودِ شما آغاز می‌شود. با کار کردن روی خویش و رسالتی که در «هنر صلح» دارید. هرکس، روحی دارد که می‌تواند پالایش شود؛ بدنی دارد که می‌توان آن را تربیت کرد؛ و مسیری مناسب برای پیمودن.

شما فقط برای این اینجا هستید که به درکِ ذاتِ الهیِ خود رسیده و این بینش و آگاهی را نمایان سازید. صلح را در زندگی خود بپرورانید و سپس، این هنر را در مواجه با هرآنچه بر سر راهِ شما قرار می‌گیرد، به کار گیرید.

هیچ‌کس نیازی به املاک، پول، قدرت و یا مقام برای تمرینِ «هنر صلح» ندارد.

بهشت، همان جایی است که شما اکنون ایستاده‌اید. آنجا، مکان تمرین است.

همه‌چیز، چه مادی و چه معنوی، از یک منبع سرچشمه می‌گیرند و چنان به یکدیگر مرتبط‌اند، که گویی یک خانواده‌اند. گذشته، حال و آینده، همه در نیروی حیات حاضر هستند. جهان هستی از یک منبع پدید آمده؛ بسط پیدا کرده؛ و ما از طریق فرایندِ بهینه‌یِ یکی‌شدن و هماهنگی، تکامل یافته‌ایم.

«هنر صلح»، درمانِ یک دنیای بیمار است. بدی و هرج‌ومرج از آن رو در جهان وجود دارد که مردم فراموش کرده‌اند که همه‌چیز از یک منبع واحد نشأت گرفته است. با بازگشت به آن منبع می‌توان تمام افکار منفی، امیالِ پست و خشم را رها نمود. آنان که به هیچ‌چیز تعلق ندارند، همه‌چیز متعلق به آن‌هاست.

اگر خود را به عدمِ حقیقی متصل نسازی،

هرگز «هنر صلح» را درک نخواهی کرد.