کتاب البرز در آبگینه

کتاب البرز در آبگینه، کتابی خواندنی از سید محمود سجادی، شامل درس‌گفتارهای او درباره‌ی پیدایش، تاریخچه و پیشرفت قصه‌ و قصه‌نویسی از دوران پیش از اسلام تا روزگار انقلاب اسلامی است. 

درباره‌ی کتاب البرز در آبگینه

قصه، بخشی جدانشدنی از فرهنگ و ادبیات غنی ایران زمین است. اگر به سال‌های پیش بنگریم همواره آثار داستانی ارزشمندی در ادبیاتمان می‌بینیم که خواندن هر کدام از آن‌ها پندی برای زندگی‌مان دارد. جدا از بحث پند و اندرزی که در داستان‌ها پیدا می‌شود، ارزش ادبی هر کدام از آثار نیز مورد توجه است. داستان‌ها به خوبی دوره‌ای فرهنگی را به ما می‌نمایانند، از حال و احوال مردم دوران خودشان خبر می‌دهند و دغدغه‌ها، نحوه‌ی زندگی و ... را نمایش می‌دهند. سبک هر داستان، گویای دوره‌ی تاریخی خاصی است. در نهایت هم خواندن داستان‌ها، لذت عمیقی به انسان می‌بخشند.

سید محمود سجادی، درس‌گفتارهایی که درباره‌ی پیدایش قصه و تاریخچه‌ی آن داشته است را در قالب کتاب البرز در آبگینه، جمع‌آوری و منتشر کرده است. البرز در آبگینه تاریخچه‌ی داستان‌نویسی از دوران پیش از اسلام تا پیروزی انقلاب را در برمی‌گیرد. 

کتاب البرز در آبگینه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دانشجویان و علاقه‌مندان به زبان و ادبیات فارسی از مطالعه‌ی کتاب البرز در آبگینه لذت می‌برند. البرز در آبگینه برای هنرجویان و دانشجویان داستان‌نویسی نیز اثری مفید و خواندنی است.

بخشی از کتاب البرز در آبگینه

عمر قصه، عمر زبان است و زمان. شادی‌ها، غم‌ها، ترس‌ها، آرزوها و دل‌مشغولی‌ها و نیازهای انسان همیشه در قصه خود را نشان داده. سنگ‌نبشته‌ها و نقوش روی دیواره‌های غارها نشان می‌دهد که انسان باستانی و حتی انسان غارنشین می‌خواسته قصه بنویسد و قصه نوشته. ما هرگز بر سر آن نیستیم که در میدانی به این وسعت و پیشینه‌ای به این دیرینگی وارد شویم، ولی می‌خواهیم بگوییم که انسان با قصه زاده شده و قصه در زندگی او نقش تعیین‌کننده دارد.

داستان و داستان‌گویی در ادبیات قدیم عمدتاً مبتنی بر نظم است. ده‌ها داستان منظوم در گسترهٔ ادبیات پارسی با ارزش‌های مختلف و متفاوت وجود دارند که یا بر محور عشق و ماجراهای عاشقانه می‌گردند یا حول جنگ و دلاوری و میدان‌های نبرد می‌چرخند. گروه اول به ادبیات تغزّلی تعلّق دارند و گروه دوم ادبیات حماسی را تشکیل می‌دهند. حتی قبل از اسلام و از اواخر اشکانیان و ساسانیان، متون داستانی منظوم و منثوری داریم که بعضی از آن‌ها خوشبختانه از توفان سهمگین حوادث جان سالم به‌در برده و نسخه‌هایی ـ هرچند در بعضی موارد ناقص ـ از آن‌ها باقی مانده که میراث ادبی باستانی را بازمی‌نمایانند.

می‌دانیم زبان پهلوی از زبان پارسی باستان مشتق است، یعنی این‌که در کلام پارسی باستان از حیث واژگان و ترکیبات، سایش‌ها و تغییرات عمده‌ای رخ داده و به‌صورت زبان پهلوی درآمده است و آن نیز پس از طی چند قرن و گذر از گردنه‌ها و پیچ‌وخم‌های درازآهنگ تاریخ، به‌صورت فعلی یعنی فارسی دری کنونی تبدیل شده است.