کتاب میک هارته این جا بود

کتاب میک هارته این جا بود (Mick Harte Was Here) نوشته باربارا پارک، داستان دختری نوجوان است که برادرش را در یک تصادف دوچرخه از دست می‌دهد و حالا باید با غم، خشم، دلتنگی و احساس گناهش روبه‌رو شود. روایت از زبان فیبی، خواهر میک، پیش می‌رود و لحظه‌به‌لحظه‌ی بعد از حادثه را با جزئیات احساسی و طنز تلخ نشان می‌دهد. این کتاب به مضامینی همچون مرگ، سوگ و خانواده پرداخته و در عین تلخی، پر از صحنه‌های بامزه و یادهای میک است. نازنین دیهیمی این داستان را ترجمه و نشر ماهی آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب میک هارته این جا بود

کتاب میک هارته این جا بود داستانی است که باربارا پارک آن را از زبان دختری نوجوان به نام فیبی روایت کرده است؛ دختری که برادرش میک در یک تصادف ساده‌ی دوچرخه دچار ضربه‌ی مغزی می‌شود و می‌میرد.

در داستان، ماجراها بین گذشته و حال جابه‌جا می‌شوند؛ از صبح دعوای بچگانه‌ی فیبی و میک تا لحظه‌ای که فیبی صدای آژیر آمبولانس را در زمین فوتبال می‌شنود و بعد، با صحنه‌ی دوچرخه‌ی واژگون‌شده‌ی برادرش روبه‌رو می‌شود. کتاب روزها و هفته‌های بعد از مرگ میک را دنبال می‌کند؛ خانه‌ای که چراغ‌هایش یک‌به‌یک روشن می‌شوند، پدری که با روفرشی حوله‌ای و ریش نتراشیده می‌چرخد، مادری که با قرص می‌خوابد و دختری که بین خشم و دلتنگی، مدام به آخرین دعوای صبح تصادف فکر می‌کند.

باربارا پارک در کتاب میک هارته این جا بود، خاطره‌های بامزه و گاهی خجالت‌آور از میک را کنار صحنه‌های سنگین سوگ می‌گذارد؛ از کلاه کابویی ولوجک، گربه‌ی خانواده، تا جلسه‌ی مشاور سوگواری در مدرسه و مراسم یادبود کلیسا که در آن همه به خاطرات میک می‌خندند. کتاب در عین روایت غم، به پرسش‌های فیبی درباره‌ی خدا، بهشت، تصادف و نقش یک کلاه ایمنی در سرنوشت میک هم پرداخته است.

خلاصه داستان میک هارته این جا بود

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

میک هارته این جا بود، داستان فیبی است؛ دختری که برادرش میک در یک تصادف دوچرخه، بدون این‌که حتی خراشی بردارد، بر اثر ضربه‌ی مغزی می‌میرد. روایت، از صبح دعوای بچگانه‌ی آن‌ها سر یک عکس‌برگردان شروع می‌شود و بعد با آژیر آمبولانس، خبر بیمارستان و جمله‌ی کوتاه پدر ادامه پیدا می‌کند.

فیبی در روزهای بعد، با مادری که زیر قرص خواب فرو می‌رود، پدری که از هم می‌پاشد و خانه‌ای که دیگر شام دور میز ندارد، دست‌وپنجه نرم می‌کند. فیبی بین خشم و احساس گناه، مدام به آخرین حرف زشتی که به میک زده فکر می‌کند و همزمان با زویی، دوست صمیمی‌اش، درباره‌ی خدا، بهشت و این‌که الان میک کجاست، بحث می‌کند.

خاطره‌های خنده‌دار از میک، از گربه‌ی کلاه‌به‌سر تا وسواسش نسبت به مگس‌ها، کم‌کم جای سکوت سنگین خانه را می‌گیرند.

چرا باید کتاب میک هارته این جا بود را بخوانیم؟

کتاب با ترکیب طنز و اندوه، تجربه‌ی سوگ را از زاویه‌ی یک نوجوان نشان می‌دهد؛ بدون شعار و بدون سانسور احساسات متناقضی مثل خشم، گناه و حتی نفرت از خدا. این کتاب کمک می‌کند مرگ ناگهانی، تصادف و اتفاق‌های تصادفی را از نزدیک‌تر ببینیم و درعین‌حال، به نقش انتخاب‌های کوچک مثل بستن کلاه ایمنی فکر کنیم.

خواندن کتاب میک هارته این جا بود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب میک هارته این جا بود به نوجوانان و جوانانی پیشنهاد می‌شود که با مرگ، سوگ یا احساس گناه بعد از یک حادثه درگیر بوده‌اند، به والدینی که می‌خواهند با فرزندان‌شان درباره‌ی مرگ صحبت کنند و به کسانی که به داستان‌های خانوادگی صمیمی درباره‌ی خواهر و برادر علاقه‌مندند.

درباره باربارا پارک

باربارا پارک (Barbara Park) (۱۹۴۷-۲۰۱۳)، نویسنده‌ی آمریکایی حوزه‌ی ادبیات کودک و نوجوان بود. او ابتدا در کالج رایدر و سپس در دانشگاه آلاباما به تحصیل پرداخت و در رشته‌ی تعلیم‌وتربیت فارغ‌التحصیل شد. شهرت باربارا پارک عمدتاً به خاطر مجموعه‌ی داستانی «جونی بی جونز» است که ماجراهای دختری بازیگوش را در دوران مدرسه روایت می‌کند. او علاوه‌بر این مجموعه، آثار داستانی دیگری هم برای گروه‌های سنی کودک و نوجوان به نگارش درآورد؛ از جمله کتاب‌های «میک هارته این جا بود»، «برادرم این جا بود»، «از من نخواهید لبخند بزنم» و «عملیات دک‌کردن کپک».

درباره نازنین دیهیمی

نازنین دیهیمی (۱۳۶۷-۱۳۹۶)، مترجم، روزنامه‌نگار و دراماتورژ و فرزند خشایار دیهیمی بود. او فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه‌ی ترجمه از سنین جوانی آغاز کرد و بیشتر بر ترجمه‌ی ادبیات کودک و نوجوان، ادبیات نمایشی و علوم انسانی متمرکز بود. دیهیمی در طول عمر کوتاهش آثاری از نویسندگانی مانند باربارا پارک، تام استاپارد و دراکولیچ را به فارسی ترجمه کرده بود.

جوایز و افتخارات کتاب میک هارته این جا بود

• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب کودک William Allen White (سال ۱۹۹۸)
• کتاب South Carolina (سال ۱۹۹۸)
• برنده‌ی جایزه‌ی Iowa Children's Choice (سال ۱۹۹۸)
• برنده‌ی جایزه‌ی گنبد طلایی ورمونت (سال ۱۹۹۷)
• Grand Canyon Reader (سال ۱۹۹۷)
• و...

بخشی از کتاب میک هارته این جا بود

«بگذارید از همین اول بگویم که تصادف کرد.

کل ماجرا نمی‌شد از این "تصادفی تر" هم باشد.

یعنی میک نه داشت خل‌بازی درمی‌آورد، نه لایی می‌کشید. هردو دستش روی دسته‌های دوچرخه بود و همه‌چیز هم به‌قاعده.

فقط چرخ‌اش به یک سنگ گیر کرد و پرت شد و خورد به پشت کامیونی که داشت رد می‌شد. حتی یک خراش هم برنداشته بود. ضربهٔ مغزی. تمام.

پس این از آن کتاب‌هایی نیست که اول عاشق قهرمانش می‌شوید و آخرسر او می‌میرد. از این‌جور کتاب‌ها متنفرم و تازه به نظرم وحشتناک است که بخواهم از تصادف برادرم به عنوان نقطهٔ اوج اشک‌انگیزِ یک داستان تراژیک استفاده کنم.

من نمی‌خواهم اشک شما را دربیاورم.

فقط دلم می‌خواهد برایتان از میک بگویم.

ولی فکر کردم باید همین اول بِهتان بگویم که او دیگر این‌جا نیست.

به نظرم این‌طوری منصفانه‌تر است.

من فقط ده ماه از او بزرگ‌تر بودم.

من با "برنامهٔ قبلی" به دنیا آمدم.

اما میک "اتفاقی" بود.»