کتاب عموجان استالین

«عموجان استالین» پیرمردی بدبین است که دارد دچار آلزایمر می‌شود و برای همین قصد کرده تا خاطراتش را بنویسد. عموجان استالین آدم مهمی است یا به هر حال خودش را مهم می‌داند چون هیچوقت از لفظ «من» خطاب به خودش استفاده نکرده است. او «ما» است؛ چون خیلی مهم است و خودش را خیلی دوست دارد: «به اصرار و با پافشاری برادرزاده‌ها رفتیم پیش یک پزشک متخصصِ بی‌سواد و کم‌شعوری که تشخیص داد در مقدمات آلزایمر هستیم. ما همان جا مشت محکمی به دهانِ یاوه‌گویش زدیم و گفتیم مگر مسابقات فوتبال است که مقدماتی و یک‌چهارم و نیمه‌نهایی و فینال داشته باشد؟ پزشک جلفِ بی‌تربیت زرتی جلوِ ما خندید و گفت فوتبال دوست دارید؟ ما هم پاسخ دادیم نه به شما ربطی دارد نه عشق‌مان می‌کشد جواب بدهیم» اما بعد از معاینه، عموجان به درخواست پزشک، راضی می‌شود که خاطرات روزانه‌اش را راجع به فوتبال و جام جهانی بنویسد. عموجان هم از خدا خواسته فرصتی پیدا می‌کند تا به قول خودش «نظرات دقیق، فنی و کارشناسانه‌ی» خود را که هیچکس تا به حال جدی‌شان نگرفته، بنویسد تا: «به جهانیان ثابت کنیم و به دنیا بفهمانیم هم دفاع خطی مزخرف است هم گواردیولاو آنچلوتی و مورینیو و امثالهم هیچ‌چیزی از فوتبال سرشان نمی‌شود.» ابراهیم رها، طنزپرداز حرفه‌ای ایرانی، در این کتاب جذاب که خنده‌های ملیحی به لبانتان خواهد نشاند. با فوتبال و جام جهانی و عوامل داخلی و خارجی آن شوخی کرده است آن هم از زبان پیرمردی در آستانه آلزایمز که توهم توطئه هم دارد. عموجان استالین این کتاب به همه عوامل فوتبال بدبین است؛ از دروازه‌بانی بیرانوند گرفته تا بازی سردار آزمون، گزارشگری عادل فردوسی‌پور، مربی‌گری کارلوس کی‌روش و هنرپیشه‌هایی که درباره مسابقات جام جهانی نظر می‌دهند: «ما هر چه تحلیل می‌کنیم نمی‌دانیم چرا این‌همه ایرانی رفته‌اند روسیه. اگر ریگی به کفش نداشتند چرا برای اعلان همبستگی و بزرگداشت استالین پیش‌تر به روسیه نرفتند؟ آن‌جا رفته‌اند با ووووزلا زدن آبروی مردم غیور ما را ببرند. حتا در مهمانیِ مسئله‌دار بهرام رادان یک بازیگر ایرانی داشت و وووزلا می‌زد. آیا بین این ووووزلا با آن ووووزلاها هیچ ارتباطی نیست؟ این‌ها از کجا خط می‌گیرند؟ سرمنشأ این همه ووووزلازنی کجاست؟ سر این ریسمان دست کیست و این‌ها عروسکِ خیمه‌شب‌بازی کی هستند؟»