کتاب شامگاه فلسفه؛ مروری بر رکود تفکر فلسفی در ایران

بهروز عباسپور «شامگاه فلسفه» را با این پرسش آغاز کرده است که چرا در چند سده خیر،حدودا پس از جنبش رنسانس، در حالی که تفکر فلسفی غرب تحرک شگفت‌انگیز و بی‌سابقه‌ای را آغاز کرده و همچنان ادامه می‌دهد، در ایران رو به خاموشی و زوال گذاشته است و تقریبا پس از ملاصدرا هیچ پیشرفتی نداشته است؟ به عبارت دیگر، چرا دانشجوی فلسفه‌ی ما در بررسی تاریخ فلسفه‌ی اسلامی، حکمت متعالیه ملاصدرا را به عنوان آخرین مبحث مطالعه می‌کند اما مجبور است سیر تاریخ فلسفه غرب را اگر نگوییم تا فوکو و دریدا و گادامر، حداقل تا هایدگر و برگسون دنبال نماید؟ عباسپور در این کتاب به موضوع رکود فلسفه پس از ملاصدرا در ایران می‌پردازد و این دوره تقریبا چهارصد ساله را به دو دوره ماهوی متفاوت تقسیم می‌کند. اول، پس از ملاصدرا تا حدود جنبش مشروطیت در ایران؛ و دوم، از جنبش مشروطیت تاکنون. او عقیده دارد در هر دو دوره تفکر فلسفی در ایران به حاشیه رانده شده و مثمر هیچ ثمری نبوده است لیکن در هر دوره این معلول حاصل علت‌های متفاوتی بوده است. پس از مقدمه نویسنده وارد مبحث اصلی کتاب یعنی شناخت عوامل گوناگون این رکود در دو دوره یاد شده پرداخته است. خواندن این کتاب شما را علاوه بر چالشی که عباسپور مطرح کرده است با چالش‌های گوناگون و لذت‌بخش دیگری در فلسفه نیز روبه‌رو خواهد کرد و شاید یکی از آنها این باشد که آیا واقعا فلسفه در ایران به رکود رسید یا به کمال؟