کتاب مهابهارات

«مهابهارات» سروده‌ای حماسی از سدهٔ پنجم یا ششم پیش از میلاد به زبانِ سانسکریت است که همراهِ «رامایانا» یکی از دو حماسهٔ بزرگ تاریخِ هند محسوب می‌شود. این اثر را شخصی به نام ویاسه حکیم نوشته است و بیش از یکصدهزار بیت دارد. برخی آن را بلندترین سرودهٔ حماسی جهان نامیده‌اند که کارِ نوشتنِ آن تا سدهٔ سوم یا چهارم میلادی ادامه داشته است. این اثر همتراز شاهنامه فردوسی در زبان فارسی است . این صدهزار بیت، مجموعه‌ای از افسانه‌های تاریخی هند است که در هجده فصل تنظیم شده است. مضمون کتاب تاریخِ تمدنِ هند از آغاز است. برخی از تاریخ‌دانان، موضوعِ سروده‌ها را الهام‌گرفته از نبرد مردمان آریایی و دراویدی در هزاره دوم پیش از میلاد می‌دانند. سروده‌های مهابهارات روان است و در آن تأثیر ژرفی از زیبایی‌های طبیعت به‌چشم می‌خورد. ﭼﺎﮐﺮاورتی راجاﮔﻮﭘﺎﻻﭼﺎری (۱۸۷۸-۱۹۷۲) حقوق‌دان، نویسنده و سیاست‌مدار هندی است که در زمان حیاتش مناصب مهم دولتی و حکومتی نیز بر عهده داشت. او در زمینه فلسفه و ادبیات هم فعالیت می‌کرد و علاوه بر نوشتن مقالات بسیار به ترجمه انگلیسی آثار بزرگ حماسی و اساطیری هند همچون همین کتاب مهابهارات، رامایانه، بهاگودگیتا، اوپانیشادها و... پرداخت. او مهابهارات را در سال ۱۹۵۱ ترجمه و تلخیص کرد.