کتاب جنگ دوست داشتنی؛ خاطرات سعید تاجیک

«جنگ دوست‌داشتنی» کارنامه رزمی و فرهنگی نویسنده جوان و خوش‌ذوق سعید تاجیک است. جدول‌های این کارنامه را عنوان‌هایی پر کرده‌اند که نشان از یک زندگی طبیعی در میدان‌های نبرد دارند. جنگ با خنده و شوخی، مشکل کنار هم می‌نشیند، اما وقتی نشست هر دو زیباتر می‌شوند: «روزها سپری می‌شد و من روز به روز بزرگ و بزرگ‌تر می‌شدم. تنور انقلاب داشت روشن می‌شد و من بی‌خبر از همه جا به بازیگوشی مشغول بودم. انقلاب رفته‌رفته به اوج خود نزدیک شد. من و بچه‌های کلاسمان، که تازه با نام «خمینی» آشنا شده بودیم، با کنجکاوی از این و آن می‌پرسیدیم: «آیت الله خمینی کیست؟» پدرم به طور کامل توضیح داد و از آن روز به بعد سرچشمه عشق به امام در دلم سرازیر شد. با خدای خود عهد بستم تا زنده هستم از انقلاب این مرد بزرگ با جان و دل پاسداری کنم. همه جا در تب و تاب انقلاب می‌سوخت. من که در مدرسه‌مان، در میان پانصد دانش‌آموز، مقام اول را در نقاشی به دست آورده بودم، تنه یک سگ را کشیدم و عکس کله شاه خائن را به جای سر آن چسباندم و در کوچه و پس‌کوچه‌ها با بچه‌ها راه افتادیم و شعار مرگ بر شاه دادیم. شاه‌دوست‌های محل حسابی مگسی شدند. پدرم، برای اینکه این کار را ادامه بدهم، مرا تشویق می‌کرد.»