کتاب پس از مرگ

کتاب پس از مرگ (Post-Mortem)، نوشته‌ نوئل کاورد و ترجمه مهدی فیاضی‌ کیا، نمایشنامه‌ای چندپرده‌ای درباره‌ی جنگ، قهرمان‌سازی و معنای زندگی پس از کشتار است. داستان از خط مقدم جنگ جهانی اول آغاز می‌شود و سپس در خانه‌ها، اتاق‌های نشیمن و دفتر روزنامه‌ای بزرگ در لندن ادامه پیدا می‌کند. در این نمایش، روح افسر جوانی که در جبهه کشته شده، لحظه‌ای به جهان زنده‌ها بازمی‌گردد تا ببیند مرگ او و هم‌رزمانش چه معنایی در زندگی بازماندگان پیدا کرده است. نشر قطره در سال ۱۴۰۴ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پس از مرگ اثر نوئل کاورد

کتاب پس از مرگ نمایشنامه‌ای از نوئل کاورد است که در هشت صحنه‌ی پیوسته، از سنگرهای خط مقدم تا خانه‌های اشرافی و دفتر یک روزنامه‌ی پرنفوذ را به‌ هم وصل کرده است. کاورد در این اثر، جنگ جهانی اول را نه از خلال حماسه و افتخار، بلکه از خلال خستگی، ترس، پوچی و گفت‌وگوهای روزمره‌ی سربازان نشان داده است؛ جایی که چند افسر جوان در پناهگاهی گِلی، همراه با قهوه و شراب و روزنامه، درباره‌ی مرگ، وطن، خدا و دروغ‌های مطبوعات حرف می‌زنند و ناگهان گلوله‌ای همه‌چیز را قطع می‌کند.

نوئل کاورد در ادامه، با جهشی زمانی، روح جان کاوان را به سال ۱۹۳۰ می‌آورد؛ جایی که او در اتاق‌خواب مادرش، در اتاق نشیمن معشوقه‌ی قدیمی‌اش مونیکا و در خانه‌ی دوست شاعرش پِری لوماس ظاهر می‌شود. هر صحنه بخشی از این سؤال را پی می‌گیرد که جنگ برای بازماندگان چه به‌ جا گذاشته است: مادری که ایمانش را از دست داده، زنی که عشق قدیمی را به سبک زندگی پرزرق‌وبرق و روابط سطحی فروخته و شاعری که کتاب ضدجنگش زیر فشار مطبوعات و قدرت‌ها قرار گرفته و به مرز خودکشی رسیده است.

در ادامه‌ی کتاب پس از مرگ، صحنه به دفتر خصوصی سر جیمز کاوان، صاحب روزنامه‌ی دیلی مرکوری، منتقل می‌شود؛ جایی که زبان تبلیغاتی، تیترسازی و قهرمان‌سازی جنگی عریان می‌شود. نمایشنامه از هشت صحنه‌ تشکیل شده است که هرکدام در مکانی متفاوت می‌گذرد و با دیالوگ‌های طولانی، پرجزئیات و گاه طنزآمیز، تضاد میان تجربه‌ی واقعی جنگ و تصویر رسمی و رمانتیک آن را آشکار می‌کند.

خلاصه کتاب پس از مرگ

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از نمایشنامه‌ را فاش می‌کند!

کتاب پس از مرگ با صحنه‌ای در سنگرهای خط مقدم در سال ۱۹۱۷ آغاز می‌شود؛ جایی که جان کاوان و هم‌رزمانش مشغول بحث‌های تند درباره‌ی ریاکاری مطبوعات و شعارها هستند. جان هنگام عوض‌کردن شیفت با دوستی که عزادار است، در اثر شلیک ناگهانی کشته می‌شود. از اینجا به بعد، روح او به جهان بازمی‌گردد تا ببیند مرگش چه معنایی پیدا کرده است. او ابتدا نزد مادرش می‌آید؛ مادری که در فاصله‌ی ۱۳ سال، ایمان مذهبی و باورهای قدیمی‌اش فروریخته و فقط پیوند عاطفی با پسرش برایش مانده است.

سپس به‌سراغ مونیکا، نامزد سابقش، می‌رود و با زنی روبه‌رو می‌شود که در میان مهمانی‌ها، روابط پیچیده و شوخی‌های سطحی، عشق گذشته را به خاطره‌ای محو تبدیل کرده است. دیدار بعدی با پِری لوماس، دوست شاعر و نویسنده‌ی کتابی ضدجنگ، است که زیر فشار حملات مطبوعاتی و پوچیِ پس از جنگ، به مرز خودکشی رسیده است. در پایان، جان به دفتر روزنامه‌ی پدرش قدم می‌گذارد؛ جایی که زبان قهرمان‌سازی و تحریف واقعیت جنگ در گفت‌وگوهای سرد و حسابگرانه‌ی مدیران رسانه‌ای آشکار می‌شود.

چرا باید کتاب پس از مرگ را بخوانیم؟

کتاب پس از مرگ تصویری نزدیک از جنگ و پیامدهایش ارائه می‌دهد؛ نه در میدان نبرد، بلکه در ذهن و زندگی آدم‌هایی که سال‌ها بعد با خاطره‌ی آن زندگی می‌کنند. این نمایشنامه نشان می‌دهد که چگونه قهرمان‌سازی، تبلیغات و فراموشی جمعیْ تجربه‌ی واقعی رنج و مرگ را می‌پوشاند و پرسش‌هایی جدی درباره‌ی معنای فداکاری، ایمان، عشق و مسئولیت روشنفکران و رسانه‌ها طرح می‌کند.

خواندن کتاب پس از مرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب پس از مرگ به علاقه‌مندان به تئاتر و ادبیات نمایشی، دوستداران متون ضدجنگ، دانشجویان رشته‌های هنرهای نمایشی و مطالعات رسانه و کسانی که به نقد قهرمان‌پروری، تبلیغات جنگی و تصویرسازی مطبوعات از جنگ علاقه‌مندند، پیشنهاد می‌شود.

درباره نوئل کاورد

نوئل پیرس کاورد، نمایشنامه‌نویس، آهنگساز، کارگردان، بازیگر و خواننده‌ی انگلیسی، در سال ۱۸۹۹ در حومه‌ی لندن به دنیا آمد. او یکی از برجسته‌ترین چهره‌های تئاتر و سرگرمی بریتانیا در قرن بیستم بود و به‌واسطه‌ی طنز ظریف، دیالوگ‌های هوشمندانه و نگاه انتقادی‌اش به روابط انسانی و جامعه‌ی معاصر شهرت یافت.

کاورد از نوجوانی وارد دنیای هنر شد و در طول زندگی حرفه‌ای خود بیش از ۵۰ نمایشنامه نوشت که بسیاری از آن‌ها به موفقیت چشمگیری دست یافتند و سال‌ها در سالن‌های تئاتر اجرا شدند. از مشهورترین آثار او می‌توان به تب یونجه، زندگی‌های خصوصی، طرحی برای زندگی، خنده‌ی امروز و روح سرخوش اشاره کرد؛ نمایشنامه‌هایی که همچنان از آثار کلاسیک تئاتر انگلیسی به‌ شمار می‌روند.

فعالیت‌های هنری او تنها به نمایشنامه‌نویسی محدود نبود. کاورد صدها قطعه‌ی موسیقی ساخت، چندین نمایش موزیکال و فیلم‌نامه نوشت و آثار متعددی در قالب شعر، داستان کوتاه، رمان و زندگی‌نامه منتشر کرد. او همچنین در طول بیش از شش دهه فعالیت هنری، در نمایش‌ها و فیلم‌های بسیاری به‌عنوان بازیگر حضور داشت و به یکی از شناخته‌شده‌ترین هنرمندان بریتانیا تبدیل شد.

منتقدانْ آثار کاورد را معمولاً به چند دوره تقسیم می‌کنند؛ نمایشنامه‌هایی مانند تب یونجه، سست‌عفاف و زندگی‌های خصوصی به دوره‌ی آغازین فعالیت او تعلق دارند. در دوره‌ی میانی، آثاری چون خنده‌ی امروز، این نسل خوشبخت و روح سرخوش پدید آمدند که از موفق‌ترین آثار او محسوب می‌شوند. برخی منتقدان نیز معتقدند آثار سال‌های پایانی زندگی او از درخشش دوره‌های پیشین فاصله داشتند، اما نمایشنامه‌ی اتاقی با سه کلید بار دیگر توانایی‌های نمایشی او را به نمایش گذاشت و با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد.

نوئل کاورد سرانجام در سال ۱۹۷۳ در خانه‌اش در جامائیکا در اثر ایست قلبی درگذشت. او امروزه یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان و هنرمندان قرن بیستم بریتانیا شناخته می‌شود و آثارش همچنان در تئاترهای سراسر جهان اجرا می‌شوند.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

کاورد در سال ۱۹۴۳ برای مشارکت در ساخت فیلم جنگی جایی که خدمت می‌کنیم، موفق به دریافت جایزه‌ی افتخاری اسکار شد. او بعدها به عضویت انجمن سلطنتی ادبیات درآمد و در سال ۱۹۷۰ عنوان شوالیه را از دولت بریتانیا دریافت کرد. همچنین به پاس یک عمر فعالیت هنری، جایزه‌ی تونی به او اهدا شد.

بخشی از کتاب پس از مرگ

«مقرّ یک گروهان در بخش آرام خط مقدم جبهه در بهار ۱۹۱۷. پناهگاهی ساده است با سقفی شیب‌دار ساخته‌شده از ورق‌های حلبی. یک ورودی درست در مرکز وجود دارد که به کانال جلویی و درگاهی در سمت چپ منتهی می‌شود. در پشت سر دیواری از کیسه‌های شن است که تا نزدیکی سقف می‌رسد و ازطریق این فضای باز دیوار بلندتر سنگر پشتی دیده می‌شود که رویش را گل‌ولای و علف و چند قوطی قدیمی پوشانده است. گاهی از دوردست نور شلیک توپ‌ها به چشم می‌آید. در طول این صحنه، هرچند لحظه یک‌بار، یک منوّر جنگی روشن می‌شود.»