کتاب به سان سه درگل مانده

کتاب به سان سه درگل مانده (Come Tre Aringhe) نوشته مارکو فالاگوآستا و مائورو گرائیانی و نمایشنامه‌ای ایتالیایی و کمدی در دو پرده است که هدا عربشاهی آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر قطره آن را منتشر کرده است. این نمایشنامه در فضای یک آکواریوم بزرگ در رم می‌گذرد و سه نگهبان شیفت شب را در شبی سرنوشت‌ساز دنبال می‌کند. اثر با ترکیبی از موقعیت‌های کمیک، دیالوگ‌های تند و موقعیت‌های احساسی، رابطه‌ی این سه نفر و شغلشان و رؤیاها و شکست‌های شخصی آن‌ها را ارائه کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به سان سه درگل مانده اثر مارکو فالاگوآستا و مائورو گرائیانی

کتاب به سان سه درگل مانده [بخوانید به‌سان سه در گِل مانده] نمایشنامه‌ای ایتالیایی و کمدی در دو پرده به قلم مارکو فالاگوآستا و مائورو گرائیانی است. این نمایشنامه در آکواریومی در رم می‌گذرد که در آن یک دلفین سفید بسیار نادر نگهداری می‌شود؛ حیوانی که هر ۱۰۰ سال یک‌بار به دنیا می‌آید و ارزش علمی و اقتصادی‌اش تخمین‌زدنی نیست. سه نگهبان شب مسئول حفاظت از حوضچه و اتاق کنترل هستند. این موقعیت بهانه‌ای برای کندوکاو در زندگی شخصی و ذهنیات این سه شخصیت می‌شود.

نمایشنامه‌ی به سان سه درگل مانده که در دو پرده نوشته شده است، تقریباً تماماً بر دیالوگ استوار است. پرده‌ی اول با توصیف دقیق و طنزآمیز اتاق نگهبانی شروع می‌شود؛ اتاقی پر از خرت‌وپرت‌های کهنه، تلویزیونی قدیمی، میزهای فرسوده و یخچالی شکم‌گرد. جرجو نگهبان تازه‌کار و مضطربی است؛ نیکو مردی میانسال، پرحرف و عاشق ماشین است و ماریانو رئیس شیفت، جدی و عبوس است. او گذشته‌ای پیچیده در اداره‌ی پلیس داشته است.

پرده‌ی دوم با بحران در حوضچه‌ی دلفین و آژیر خطر آغاز می‌شود و به‌تدریج از دل موقعیت‌های کمیک، لایه‌های عمیق‌تری از شخصیت‌ها را آشکار می‌کند؛ از ترس‌های جرجو و ازدواجش تا رابطه‌ی قطع‌شده‌ی نیکو با همسرش و ماجرای دختر باردارش و سقوط شغلی و عاطفی ماریانو. نمایشنامه‌ی به سان سه درگل مانده همزمان که به جزئیات فنی کار نگهبانی، آیین‌نامه‌ها و شوخی‌های شبانه‌ی شیفت اشاره کرده، به موضوعاتی مثل اعتماد، فساد، رؤیاهای برآورده‌نشده و احساس تنهایی در دل کار روزمره نیز پرداخته است.

خلاصه داستان به سان سه درگل مانده

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان نمایشنامه را فاش می‌کند!

جرجو کارمند اداری منتقل‌شده به شیفت شب است که با اضطراب و وسواس به آیین‌نامه‌ها چسبیده است. نیکو نگهبان قدیمی است که میان عشق به موتور و ماشین و بحران خانواده‌اش سرگردان است. ماریانو رئیس شیفت و پلیس سابقی است که به‌خاطر ماجرایی مبهم از سیستم کنار گذاشته شده است. گفت‌وگوهای این سه شخصیت درباره‌ی تلویزیون، غذا، مقررات، دلفین و کوسه‌ی پیر حوضچه، در طول دو پرده، کم‌کم به اعتراف‌هایی درباره‌ی زندگی شخصی، شکست‌ها، فساد اداری، ترس از پیری، پدربزرگ‌شدن ناخواسته و ازدست‌رفتن رؤیاها تبدیل می‌شود. بحران فنی در حوضچه، شوخی‌های خشن درمورد غسل تعمید برای تازه‌وارد و ماجرای سردخانه، شخصیت‌ها را وادار می‌کند با ترس‌ها و تصویر خودشان روبه‌رو شوند.

چرا باید کتاب به سان سه درگل مانده را بخوانیم؟

نمایشنامه‌ی کمدی به سان سه درگل مانده سه شخصیت به‌ظاهر معمولی را در یک موقعیت شغلی ساده کنار هم می‌گذارد و از دل شوخی‌های شبانه، آیین‌نامه‌ها و بحران‌های کاری به سؤالاتی درباره‌ی خوشبختی، شرافت، فساد، خانواده و رؤیاها نزدیک می‌شود. ترکیب طنز موقعیت، دیالوگ‌های تند و اعتراف‌های تلخ، این کتاب را به اثری مناسب برای خواندن و اجرا در گروه‌های تئاتری تبدیل کرده است.

خواندن کتاب به سان سه درگل مانده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران ادبیات نمایشی قرن ۲۱ ایتالیا و قالب نمایشنامه‌ی کمدی، گروه‌های دانشجویی و کارگاهی تئاتر، کسانی که به کمدی‌های شخصیت‌محور و دیالوگ‌محور علاقه دارند و همچنین خوانندگانی که دوست دارند پشت‌صحنه‌ی شغل‌های ظاهراً ساده‌ی شبانه را ببینند، پیشنهاد می‌شود.

درباره مارکو فالاگوآستا

مارکو فالاگوآستا (Marco Falaguasta) زاده‌ی سال ۱۹۷۰  میلادی، بازیگری است که به‌خاطر بازی در دو بار کریسمس (Due volte Natale - ۲۰۰۳)، آشفتگی دل (The Untidiness of the Heart - ۲۰۱۳) و هراس از عشق (Fear of Loving - ۲۰۱۰) شناخته می‌شود. مارکو فالاگوآستا نمایشنامه‌ی به سان سه درگل مانده (Come Tre Aringhe) را با همکاری مائورو گرائیانی نوشته است.

درباره مائورو گرائیانی

مائورو گرائیانی (Mauro Graiani) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ایتالیایی، در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۲ در شمال غربی ایتالیا متولد شد. بخش عمده‌ای از سوابق حرفه‌ای او به نگارش آثار کمدی و درام در سینما و تلویزیون جریان‌ساز ایتالیا اختصاص داشته است. پس از فارغ‌التحصیلی و دریافت مدرک دیپلم در رشته‌ی فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی از مؤسسه‌ی اروپایی سینما و تئاتر، توانمندی‌های تخصصی خود را از طریق شرکت در کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی زیر نظر اساتید و مربیان گوناگون صیقل داد.

این نویسنده در سال‌های آغازین فعالیت خود، به‌عنوان کارگردان مستقل با مراکز تولید ویدئویی‌ـ‌سینمایی همکاری داشت و در کنار آن به تدریس فوت‌وفن فیلم‌سازی در «مدرسه‌ی هنرهای سینمایی جنوا» و همچنین تدریس در دوره‌های فنی پیشرفته (I.F.T.S) با همکاری دانشگاه لا ساپینزا رم و شرکت‌های ارون فیلمز و لینک فورماسیونه پرداخت. او که در حوزه‌ی تبلیغات نیز فعالیت گسترده‌ای داشته است، در سال ۲۰۰۷ با همراهی دیگران، کارگاه ایده‌پردازی و کارخانه‌ی خلاق «9mq Storytellers» را پایه‌گذاری کرد تا بستری مشترک برای توسعه‌ی پروژه‌های سینمایی، تلویزیونی، تئاتری و ادبی باشد.

کارنامه‌ی ادبی مائورو گرائیانی با نگارش ۲۳ اپیزود از سریال محبوب و پرمخاطب Don Matteo در بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ درخشش ویژه‌ای یافت؛ او همچنین خالق ایده، طراح داستان و نویسنده‌ی ۵۳ اپیزود از سریال پربیننده‌ی Che Dio ci aiuti تا سال ۲۰۲۵ بود و طراحی داستان و سناریوی مجموعه‌های موفقی چون Gente di mare را به سرانجام رساند. این نویسنده در عرصه‌ی سینما نیز با نگارش فیلم‌نامه‌های متعدد جایگاه خود را تثبیت کرد و با نوشتن فیلم‌نامه‌ی اثر بین‌المللی The Elevator، اولین تجربه‌ی کارگردانی ماسیمو کوگلیتوره با بازی کارولین گودال و برت یانگ را رقم زد.

مائورو گرائیانی نمایشنامه‌ی به سان سه درگل مانده (Come Tre Aringhe) را با همکاری مارکو فالاگوآستا نوشته است.

بخشی از کتاب به سان سه درگل مانده

«پردهٔ دوم

نیکو پای تلفن است و با حالتی آشفته توضیح می‌دهد. ماریانو به پنجره چشم دوخته، انگار منتظر کسی یا چیزی است.

نیکو: بله، دکتر، ما فوری به واحد بحران و واحد کمک‌های اولیهٔ زیر آب اعلام خطر کردیم... اون‌ها دارن یه کارشناس می‌فرستن.

جُرجو با لباس، ماسک، جلیقهٔ نجات و کفش غواصی وارد می‌شود و برای‌اینکه زمین نخورد، مثل میگو راه می‌رود.

جُرجو: حالا واقعاً شماها مطمئنید که من باید برم؟ من فقط می‌دونم با سگ‌های کوچیک چی‌کار باید بکنم... چطوری می‌تونم توی همچین کاری مهارت داشته باشم!

نیکو: گاندی، لازمت داریم! تقصیر ما نیست که غواص هم دو تا شغل داره و توی این ساعت توی دیسکو مأمور بیرون کردن خرابکارهاست.

جُرجو: کاش لااقل یکی اینجا سر جای خودش بود! بقیهٔ ایتالیا رو می‌دونم که همه بیکارن، اما تو می‌گی که اینجا همه دوشغله‌ن...

نیکو: اگر بلیت به دردت می‌خوره، که شاید مثلاً شنبه بخوای بری برقصی، به من بگو. چند نفرید؟ پول دو تا بلیت رو می‌دی و سومی... (به‌همان روش معمول، سوت و دستی که برای فهماندن بقیهٔ ماجرا تکان می‌دهد.)

ماریانو: بجنب، بجنب... بدون اتلاف وقت، نباید هیچ‌کاری بکنی جز اینکه شیرجه بزنی و فیلتر رو آزاد کنی...

جُرجو: اما، رئیس، مگه این دلفین چقدر بزرگه؟»