کتاب عشق در سینما

کتاب عشق در سینما نوشته صالح نجفی است و نشر لگا آن را منتشر کرده است. این اثر از دل مجموعه‌ای از جلسه‌ها و درس‌گفتارها شکل گرفته و به‌جای تعریف‌کردن ساده‌ی داستان فیلم‌ها، سراغ پرسشی دشوار می‌رود: سینما عشق را چگونه نشان می‌دهد و اصلاً چه نسبتی میان تصویر، میل، خاطره و فانتزی برقرار است؟ متن کتاب با مرور و واکاوی فیلم‌های مهم، عشق را هم در سطح روایت و هم در سطح اندیشه دنبال می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب عشق در سینما

کتاب عشق در سینما نوشته صالح نجفی مجموعه‌ای است که از درس‌گفتارهایی درباره‌ی چند فیلم مهم شکل گرفته و بعد در قالب یک مجلد گرد آمده است. محور اصلی آن فقط معرفی فیلم‌های عاشقانه نیست، بلکه بررسی این مسئله است که عشق در سینما چگونه دیده، فهمیده و بازنمایی می‌شود. نویسنده از همان آغاز بحث را به پرسش‌هایی می‌کشاند که به تصویر، بدن، خیال، خاطره و حتی محدودیت‌های خودِ سینما مربوط‌اند. به‌همین دلیل، متن کتاب هم‌زمان به فیلم‌ها، ایده‌های فلسفی و زمینه‌های تاریخی آن‌ها نزدیک می‌شود و از کنار هیچ‌کدام ساده عبور نمی‌کند.
کتاب عشق در سینما در هر بخش یک فیلم را به‌عنوان نقطه‌ی تمرکز انتخاب می‌کند و سپس از مرور داستان به‌سوی واکاوی دقیق‌تر می‌رود. در بخش‌های دیده‌شده از کتاب، فیلم‌هایی مثل عاشقان مصلوب و هیروشیما عشق من مطرح می‌شوند؛ آثاری که در آن‌ها عشق فقط یک رابطه‌ی شخصی نیست و با نظم اجتماعی، جنگ، حافظه، شرم، مرگ و امکان یا امتناعِ بیان گره می‌خورد. نویسنده در توضیح این فیلم‌ها از مفاهیم فلسفی و روان‌کاوانه هم کمک می‌گیرد، اما بحث را به زبان انتزاعیِ صرف محدود نمی‌کند و آن را به جزئیات صحنه، حرکت بدن‌ها، فضاهای معماری، ریتم روایت و شیوه‌ی فیلم‌برداری پیوند می‌زند.
کتاب عشق در سینما از این نظر جالب‌توجه است که عشق را نه به‌عنوان احساسی آماده و ازپیش‌تعریف‌شده، بلکه به‌عنوان تجربه‌ای پیچیده و مسئله‌دار بررسی می‌کند. در این مسیر، متن بارها نشان می‌دهد که سینما فقط عشق را ثبت نمی‌کند، بلکه در شکل‌دادن به تصور ما از عشق و معاشقه هم نقش دارد. همین نگاه باعث شده این کتاب هم برای علاقه‌مندان سینما خواندنی باشد و هم برای کسانی که می‌خواهند نسبت میان هنر، اندیشه و تجربه‌ی عاطفی را دقیق‌تر دنبال کنند.

خلاصه کتاب عشق در سینما

کتاب عشق در سینما مجموعه‌ای از جستارها و درس‌گفتارها درباره‌ی فیلم‌هایی است که هرکدام از زاویه‌ای خاص به عشق نزدیک می‌شوند. صالح نجفی در این اثر، ابتدا روایت و موقعیت هر فیلم را شرح می‌دهد و بعد نشان می‌دهد که عشق در آن اثر چگونه با نیروهایی مثل قدرت، طبقه، اخلاق، خاطره، جنگ، میل و مرگ درگیر می‌شود. متن کتاب از یک‌سو به جزئیات سینمایی مثل میزانسن، حرکت دوربین، فضا و بدن توجه دارد و ازسوی‌دیگر بحث را به فلسفه و روان‌کاوی می‌کشاند. حاصل کار، مجموعه‌ای است که عشق را نه یک مضمون تکراری، بلکه مسئله‌ای فکری و تصویری می‌بیند.

چرا باید کتاب عشق در سینما را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب عشق در سینما را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب چند فیلم مهم را از سطح خلاصه‌ی داستان فراتر می‌برد و لایه‌های فکری و تصویری آن‌ها را روشن می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی آن می‌تواند نسبت میان عشق، فانتزی، خاطره و بازنمایی در سینما را دقیق‌تر دنبال کند.
• این اثر نشان می‌دهد که جزئیاتی مثل فضا، بدن، حرکت و میزانسن چگونه در فهم رابطه‌های عاشقانه نقش دارند.
• کتاب برای کسانی که می‌خواهند پیوند سینما با فلسفه و روان‌کاوی را در متن تحلیل فیلم ببینند، مواد فکری زیادی فراهم می‌کند.
• ترکیب مرور فیلم و واکاوی مفهومی باعث می‌شود مطالعه‌ی آن فقط به شناخت داستان فیلم‌ها محدود نماند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب عشق در سینما به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به سینما که می‌خواهند فیلم‌ها را فراتر از خط داستانی بررسی کنند.
• خوانندگانی که به موضوع عشق در پیوند با تصویر، خیال و حافظه علاقه دارند.
• دانشجویان و پژوهشگران سینما، فلسفه و ادبیات که به تحلیل میان‌رشته‌ای فیلم‌ها توجه دارند.
• مخاطبانی که از متن‌های تحلیلی درباره‌ی فیلم‌های کلاسیک و بحث‌انگیز لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی شیوه‌های بازنمایی عشق در سینما شناخت دقیق‌تری به دست آورند.

بخشی از کتاب عشق در سینما

«شاید این مهم‌ترین چالش سینما باشد: عشق را چگونه باید، اگر اصلاً بتوان، روی پرده نشان داد/بازنمایی کرد؟ و یادمان باشد، اگر سینما نبود به احتمال زیاد آدم‌ها به شیوهٔ دیگری معاشقه می‌کردند یا شاید آدم‌ها می‌بایست به فکر راه‌های دیگری برای آموزاندن شیوه‌های عشق‌ورزی می‌افتادند. و، آن‌وقت، مثل همیشه سؤال این می‌بود که خود آموزگاران می‌بایست شیوه‌های «درست» عشق‌ورزی را از کجا یا از که بیاموزند؟ از حیوانات؟ و این، خود، دو سؤالِ شاید بی‌جوابِ دیگر پیش می‌کشید: آیا حیوانات، ورای غریزهٔ بقا و انجام عمل جنسی به‌قصد تولیدمثل، چیزی چون «عشق» را تجربه می‌کنند؟ آیا می‌توان به جفت‌گیری حیوانات به‌چشم معاشقه نگریست؟
و دوم اینکه، اگر نام جفت‌گیری حیوانات را معاشقه بگذاریم چه راهی جز فیلم‌برداری و، در نهایت، چه وسیله‌ای جز سینما برای آموزاندن شیوه‌های عشق‌ورزی به آدم‌ها براساس رفتار حیوانات داریم؟ و پس‌از این‌ها بار دیگر معضله‌ای مطرح می‌شود که اورسن ولز به آن اشاره می‌کند: عمل جنسی را، نه به‌دلایل اخلاقی بلکه به‌علل زیباشناختیِ ناب، نباید روی پرده نشان داد. و سینما چه راهی برای بازنمایی عشق جز نمایش/بازنمایی عمل جنسی/معاشقه دارد؟»