کتاب پرنده‌های انجیر: داستان مقاوت مسلمانان بوسنی و هرزگووین

«پرنده‌های انجیر: داستان مقاوت مسلمانان بوسنی و هرزگووین» برگرفته از مصاحبه‌های نویسنده، آقای سینان آکوز، روزنامه نگار ترک، با خانم سوادا هاتیوبویچ (Suada Htibovic) است. کتاب بر مبنای واقعیت‌های جنگ بوسنی است، جنگی که در قرن بیستم و در میانه هیاهوی تبلیغاتی حقوق بشر غربیان در قلب اروپا اتفاق می‌افتد و همه سازمان‌هایی بمانند اتحادیه اروپا، ناتو و سازمان ملل که مدعی دفاع از صلح و حقوق بشر هستند، به صرف مسلمان بودن مردم بوسنی چشم بر فجایع عظیمی‌که در این نقطه از جهان اتفاق می‌افتد، می‌بندند و تا آن جا پیش می‌روند که حتی ورود سلاح و مهمات به بوسنی را نیز تحریم می‌کنند و در نهایت بوسنی به مدد کمکهای چند کشور مسلمان از جمله کشورمان ایران، موفق به مقاومت در برابر جنایتکاران صرب می‌شوند. کتاب واقعیت‌های تلخی را بیان می‌کند که خواندن آن قلب انسان را به درد می‌آورد، البته به نظر می‌رسد تمام آنچه که در اینجا بیان شده است بازهم قطره‌ای است در برابر دریای رنجهایی که ملت مسلمان بوسنی متحمل شده‌اند. داستان هرچند توسط سواداو در قالبی عاشقانه روایت می‌شود اما در حقیقت روایت تمام زنان بوسنی در دوران جنگ است. بخشی از داستان را می‌خوانید: حالا همه چیز عوض شده‌بود. مدتها بود که برنامه‌های تمام کانال‌های تلویزیون به اعلام آمار تعداد کشته و زخمی های میدان جنگ و سایر خبرهای مربوط به جنگ محدود شده‌بود. خاک شهر ووکوار، محل زندگی کروات‌ها، از سوی ارتش فدرال یوگسلاوی بمانند پنبه حلاجی شده، زیر و رو شده‌بود. رودخانه دانوب که از میان این شهر زیبا می‌گذشت به دریاچه خون بدل شده‌بود. هزاران نفر در زیر بمبهائی که بر سر شهر فرودمی‌آمد به‌این سو و آن سو فرار می‌کردند و در نهایت در مواجهه با شلیک‌های تصادفی نظامیان بر خاک می‌افتادند. ارتش فدرال یوگسلاوی در همان روز نه فقط شهر ووکوار بلکه دوبروونیک را هم که قبلا محاصره کرده‌بود را نیز هم از طریق دریا و آسمان بمباران کرد. افسوس که از شهر زیبای دوبروونیک فقط مشتی خاک باقی مانده‌بود.