
کتاب شادکامی
معرفی کتاب شادکامی
کتاب شادکامی نوشته فیروزه شاهسواری، اثری پژوهشی و تحلیلی دربارهی مفهوم شادکامی، نظریههای روانشناسی مرتبط با آن و نقش آموزش شادکامی در بهبود سلامت روان و اجتماعی دانشآموزان است. نویسنده با تکیه بر نظریههای شناختی، رفتاری و باور به جهان عادل و شکیبایی اجتماعی، به بررسی ابعاد مختلف شادکامی پرداخته و تأثیر آن را بر کیفیت زندگی فردی و جمعی، بهویژه بر روی زندگی دانشآموزان بررسی میکند. نشر روزگار این کتاب را منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را میتوانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.
درباره کتاب شادکامی
کتاب شادکامی با رویکردی علمی و تحلیلی، به بررسی مفهوم شادکامی از منظر روانشناسی مثبت و نظریههای شناختی و رفتاری میپردازد. فیروزه شاهسواری در این کتاب، ابتدا اهمیت سلامت اجتماعی و روانی را در جامعه و بهویژه در نظام آموزش و پرورش برجسته میکند و سپس نقش آموزش شادکامی را در ارتقای کیفیت زندگی دانشآموزان مورد توجه قرار میدهد.
ساختار کتاب بر پایهی معرفی نظریههای مختلف دربارهی شادکامی، از جمله نظریهی فوردایس و دیدگاههای روانشناسانی چون سلیگمن، آرگایل و ریان و دسی شکل گرفته است. بخشهایی از کتاب به تبیین اجزای شناختی و رفتاری شادکامی، عوامل مؤثر بر آن و راهبردهای آموزش شادکامی اختصاص یافته است.
فیروزه شاهسواری در ادامه، ارتباط میان شادکامی، باور به جهان عادلانه و شکیبایی اجتماعی را بررسی کرده و نشان داده که چگونه آموزش شادکامی میتواند به افزایش تحمل، مدارا و رضایت از زندگی در میان دانشآموزان کمک کند. کتاب شادکامی با ارائهی مفاهیم نظری، مرور پژوهشهای داخلی و خارجی و تحلیل پیامدهای فردی و اجتماعی شادکامی، تصویری جامع از این موضوع ارائه میدهد.
خلاصه کتاب شادکامی
کتاب شادکامی با تمرکز بر آموزش شادکامی به شیوهی فوردایس، به بررسی تأثیر این آموزش بر باور به جهان عادل و شکیبایی اجتماعی دانشآموزان میپردازد. شاهسواری ابتدا اهمیت سلامت روانی و اجتماعی را در جامعه و بهویژه در محیطهای آموزشی مطرح کرده و نقش آموزش و پرورش را در شکلدهی نگرشها و منش انسانی برجسته ساخته است.
در ادامه، نظریهی شناختیرفتاری و تلفیق آن با آموزش شادکامی توضیح داده شده است. کتاب، برنامهی آموزشی شادکامی فوردایس را با چهارده اصل معرفی میکند. این اصول شامل افزایش فعالیت، تقویت روابط اجتماعی، پرورش شخصیت سالم، کاهش توقعات، ایجاد تفکر مثبت، برنامهریزی، تمرکز بر زمان حال و اولویتدادن به شادی هستند.
در بخشهای بعدی، کتاب به مفهوم باور به جهان عادلانه میپردازد و توضیح میدهد که این باور چگونه بر رفتار، نگرش و سلامت روان افراد اثر میگذارد. در نهایت، کتاب با مرور پژوهشها و نظریههای مختلف، نشان میدهد که آموزش شادکامی نهتنها به بهبود فردی، بلکه به ارتقای سلامت اجتماعی و افزایش مدارا و تحمل در جامعه کمک میکند.
چرا باید کتاب شادکامی را بخوانیم؟
ویژگی اثر، پرداختن به برنامهی آموزشی فوردایس و توضیح گامبهگام اصول شناختی و رفتاری آن است که میتواند به عنوان راهنمایی برای بهبود کیفیت زندگی فردی و جمعی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، با بررسی ارتباط میان شادکامی، باور به جهان عادلانه و شکیبایی اجتماعی، دیدگاه تازهای دربارهی نقش آموزش و پرورش در ارتقای سلامت روان ارائه میدهد.
خواندن کتاب شادکامی را به چه کسانی پیشنهاد میکنیم؟
خواندن کتاب شادکامی به دانشجویان و پژوهشگران حوزهی روانشناسی، مشاوران و مربیان آموزشی، مدیران مدارس و افرادی که در پی ارتقای سلامت روان، افزایش شادکامی و بهبود روابط اجتماعی در محیطهای آموزشی هستند، پیشنهاد میشود.
بخشی از کتاب شادکامی
«درمان شناختی رفتاری نوعی رواندرمانی است که به مراجعین و بیماران کمک میکند تا به درک درستی از افکار و احسساتی که بر روی رفتارشان تأثیر گذار است؛ برسند. درمان شناختی رفتاری در حال حاضر بر روی درمان تعداد زیادی از اختالات روانی، از جمله فوبیا، اعتیاد، افسردگی و اضطراب متمرکز است. در حین دوره درمان، فرد یاد میگیرد که چگونه الگوهای فکری مخرّب یا مزاحمی که تأثیرات منفی بر روی رفتارش دارد را شناسایی کند و نسبت به تغییر آن اقدام کند. درمان شناختی رفتاری با چگونگی تعبییر حوادث و تجربهها و همچنین با شناسایی و تغییر نقصها یا تحریفهایی که در فرایند شناختی روی میدهد سر و کار دارد.
تراپیستهایی که از روش شناختی و رفتاری برای درمان استفاده میکنند؛ راهبردها و فنون شناختی متفاوتی همچون ارتباط با توجه به احساسات، جمع آوری شواهد و شناسایی تحریفهای فکری، آزمایشها، کشف اعتقادات و پیشفرضهای ذهنی بنیادی و اساسی به کار میبرند. علاوه بر این درمانگران شناختی میتوانند در جهت کمک به درمان مراجعان خود در آزمون اعتبار شناختها از طیف گستردهای از راهبردهای درمانی استفاده کنند. آنها همچنین با استفاده از تکنیکهای شناختی و رفتاری همچون فکر کردن، بحث کردن، مناظره، چالش طلبیدن، ترغیب، تغییر، توضیح، آموزش و تکالیف که توسط درمانگر ارائه میشود بهرهمند شوند. مثلا در این جلسات درمانی مراجعین یاد میگیرند که چگونه ارزشها و رفتارهای مربوط به خود و دیگران را ارزیابی کنند و آن را اصلاح نمایند. در جلسات درمان گروهی درمانگر مراجعین نشان میدهند چگونه مسائل را در ذهن خود بد جلوه میدهند و چگونه خود را کوچک و حقیر میکنند. آنها همچنین به مباحثی را مطرح میکنند که فرد بیمار چگونه بی جهت بر روی افکار غیرمنطقی تمرکز میکند؛ و در عین حال به آنها آموزش میدهد ایدههای منطقی را جایگزین باورهای غیرمنطقی، مصیبتزا و فاجعهآمیز کنند.»
