کتاب نامه ای از پکن

کتاب نامه ای از پکن (Letter from Peking) نوشته پرل باک و ترجمه بهمن فرزانه، رمانی در باب زندگی زنی آمریکایی است که میان دو فرهنگ و دو سرزمین، درگیر خاطرات و عشق و جدایی می‌شود. این رمان معاصر که در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۹۰ توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شده، در بستر تاریخی و اجتماعی نیمه‌ی قرن بیستم میلادی شکل گرفته است. نویسنده با نگاهی دقیق و انسانی، تجربه‌ی مهاجرت، دلبستگی‌های خانوادگی و چالش‌های هویت را در قالب نامه‌ها و خاطرات شخصیت اصلی روایت می‌کند. کتاب حاضر تصویری از زندگی در کوهستان‌های ورمونت و خاطرات دور از چین را به تصویر می‌کشد و به موضوعاتی همچون عشق، ازدست‌دادن، ریشه‌ها و انتخاب وطن می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نامه ای از پکن اثر پرل باک

کتاب نامه ای از پکن به قلم پرل باک، رمانی درباره‌ی زنی آمریکایی به نام الیزابت است که پس از سال‌ها زندگی در چین به زادگاهش در ورمونت بازمی‌گردد. این رمان در قالب خاطرات و نامه‌ها، کشمکش‌های درونی شخصیت اصلی میان دو فرهنگ متفاوت را بازتاب داده است. پرل باک با بهره‌گیری از تجربه‌ی زیسته‌ی خود در شرق و غرب، تصویری چندلایه از روابط خانوادگی و دلبستگی‌های عاطفی و تأثیرات جنگ و سیاست بر زندگی فردی ارائه می‌دهد. ساختار کتاب بر پایه‌ی روایت اول‌شخص و بازگویی خاطرات و نامه‌ها استوار است؛ به‌گونه‌ای که خواننده را به درون ذهن و احساسات شخصیت اصلی می‌برد. در این میان، حضور پسر نوجوان و پدرشوهر سالخورده، ابعاد تازه‌ای به این رمان می‌بخشد و مفهوم وطن، هویت و تعلق را به چالش می‌کشد. رمان نامه‌ای از پکن با تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره و پیوندهای خانوادگی، تصویری از دنیایی در حال تغییر و انسان‌هایی در جست‌وجوی معنا و آرامش را ترسیم کرده است.

خلاصه داستان نامه ای از پکن

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با روایت الیزابت آغاز می‌شود؛ زنی که پس از سال‌ها زندگی در چین به خانه‌ی کودکی‌اش در کوهستان‌های ورمونت بازگشته است. او در انتظار نامه‌ای از همسرش ژرار که در چین مانده، روزهایش را با پسر نوجوانش (رنی) و کار در مزرعه می‌گذراند. رمان گذشته و حال را به هم پیوند می‌زند. الیزابت از عشقش به ژرار، ازدواج میان دو فرهنگ، مرگ دختر خردسالشان و جدایی ناگزیر به‌دلیل شرایط سیاسی و جنگ سخن می‌گوید. او با دریافت نامه‌ای از ژرار به یاد خاطرات زندگی مشترکشان در پکن می‌افتد و دلتنگی و امید را در کنار هم تجربه می‌کند. دغدغه‌های هویتی رنی، پسر دورگه‌ی خانواده و تلاش الیزابت برای یافتن معنای وطن و تعلق، بخش مهمی از اثر را شکل می‌دهد. سفر به کانزاس برای دیدار با پدرشوهر سالخورده، مواجهه با خاطرات و تلاش برای بازسازی پیوندهای خانوادگی، رمان را به‌سوی تأملی عمیق‌تر درباره‌ی عشق، جدایی و ریشه‌ها سوق می‌دهد. اثر با توصیف‌های دقیق از طبیعت، زندگی روزمره و روابط انسانی، تصویری ملموس از دنیای شخصیت‌ها ارائه می‌دهد.

چرا باید کتاب نامه ای از پکن را بخوانیم؟

رمان نامه ای از پکن با پرداختن به موضوعاتی چون مهاجرت، هویت، عشق میان‌فرهنگی و تأثیرات جنگ بر زندگی فردی، فرصتی برای تأمل درباره‌ی پیوندهای انسانی و معنای وطن فراهم می‌کند. روایت صمیمانه و جزئی‌نگرانه‌ی پرل باک، خواننده را به درون احساسات و دغدغه‌های شخصیت‌ها می‌برد و امکان همدلی با تجربه‌های متفاوت را ایجاد می‌کند. این کتاب با نمایش فرازونشیب‌های زندگی یک زن میان دو فرهنگ و دو سرزمین به پرسش‌هایی درباره‌ی تعلق، خانواده و انتخاب‌های دشوار پاسخ می‌دهد. همچنین توصیف‌های زنده از طبیعت و زندگی روستایی، فضایی آرام و تأمل‌برانگیز برای خواننده ایجاد می‌کند. مطالعه‌ی این رمان نه‌تنها تجربه‌ی داستانی عاشقانه و خانوادگی است، بلکه دریچه‌ای به‌سوی شناخت تفاوت‌ها و شباهت‌های فرهنگی و انسانی باز می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب حاضر به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی قرن ۲۰ آمریکا و قالب رمان علاقه دارند و به مهاجرت، هویت فرهنگی، روابط خانوادگی و تأثیرات جنگ بر زندگی شخصی می‌اندیشند. همچنین این رمان برای دوستداران روایت‌های میان‌فرهنگی و داستان‌هایی با محوریت زنان و خانواده مناسب است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

kirkusreviews.com: رمان نامه ای از پکن جذابیت دارد و کاوش موفقیت‌آمیز آن درباره‌ی تعارضات میان‌نژادیْ مهم است.

literarygitane.wordpress.com: این جواهر که فراتر از رمان است، ورای داستانی درباره‌ی تنش‌های بین‌نژادی است. این رمان درباره‌ی عشقی است که یک زن قادر به آن است؛ عشقی در اشکال پیچیده و متعددش؛ عشقی جاودانه که این زن به همسری غایب دارد؛ عشقی محافظت‌کننده که نسبت به پسرش احساس می‌کند؛ وظیفه و محبت فرزندی نسبت به والدین همسرش و بالاتر از همه، عشقی نسبت به کشوری که هیچ پیوند خونی با آن ندارد، اما آن را با قلب و جان پذیرفته است. تصور کنید تمام این هیاهوی احساسی در سکوت و زیبایی آرام ایالت ورمانت غوطه‌ور شده باشد.

درباره پرل باک

پرل باک (Pearl S. Buck) در ۲۶ ژوئن ۱۸۹۲ به دنیا آمد و در ۶ مارس ۱۹۷۳ درگذشت. او نویسنده و فعال انسان‌دوست آمریکایی بود که بیش از هر چیز به‌واسطه‌ی رمان زمین خوب شناخته می‌شود؛ اثری که در سال‌های ۱۹۳۱ و ۱۹۳۲ پرفروش‌ترین رمان آمریکا شد و در نهایت جایزه‌ی پولیتزر سال ۱۹۳۲ را برای او به ارمغان آورد. باک در سال ۱۹۳۸ نخستین زن آمریکایی بود که جایزه‌ی نوبل ادبیات را دریافت کرد؛ جایزه‌ای که به‌پاس توصیف‌های حماسی و انسانی او از زندگی دهقانان چین و همچنین آثار زندگی‌نامه‌ای درباره‌ی والدین مبلغ مذهبی‌اش به او تعلق گرفت. او تنها چند ماه پس از تولدش همراه با خانواده به چین مهاجرت کرد و بخش عمده‌ی کودکی و نوجوانی خود را در این کشور گذراند. تجربه‌ی زندگی در دو فرهنگ کاملاً متفاوت (آمریکایی و چینی) تأثیری عمیق بر دیدگاه انسانی و ادبی او داشت. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی در آمریکا به چین بازگشت و مدتی به‌عنوان مبلغ مذهبی و استاد دانشگاه فعالیت کرد؛ هرچند به مرور نسبت به نقش مبلغان خارجی دچار تردید شد و نهایتاً این مسیر را ترک کرد. در دهه‌ی ۱۹۳۰ به‌شکل جدی به نویسندگی روی آورد و با انتشار رمان زمین خوب به شهرت جهانی رسید. آثار او عمدتاً زندگی مردم عادی چین، به‌ویژه دهقانان، را روایت می‌کند و با نگاهی همدلانه، انسانی و واقع‌گرایانه نوشته شده است. این نویسنده علاوه‌بر رمان، داستان کوتاه، زندگی‌نامه، کتاب برای کودکان و آثار غیرداستانی متعددی خلق کرده و در مکتوباتش به موضوعاتی همچون حقوق زنان، نژادپرستی، جنگ، مهاجرت و فرهنگ‌های آسیایی پرداخته است. پس از بازگشت دائمی به آمریکا، فعالیت‌های اجتماعی و بشردوستانه را پی گرفت و به‌ویژه در حمایت از کودکان آسیایی و دورگه‌ها پیشگام شد. او نخستین نهاد بین‌المللی فرزندخواندگی میان‌نژادی را پایه‌گذاری و از برابری نژادی، حقوق زنان و حقوق افراد دارای معلولیت به‌شدت دفاع کرد. بخش بزرگی از ثروت و درآمد خود را نیز به امور خیریه و حمایت از کودکان محروم اختصاص داد. پرل باک در سال ۱۹۷۳ بر اثر سرطان ریه درگذشت و بنا به خواست خودش نام او بر سنگ قبرش به خط چینی نوشته شد؛ نشانه‌ای از پیوند عمیق او با چین و فرهنگی که الهام‌بخش برجسته‌ترین آثارش بود. پرل باک به‌عنوان نویسنده‌ای پل‌ساز میان فرهنگ‌ها و چهره‌ای ماندگار در ادبیات و فعالیت‌های انسانی قرن بیستم شناخته می‌شود. کتاب نامه ای از پکن (Letter from Peking) رمان دیگری به قلم اوست.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

پرل باک جایزه‌ی پولیتزر را به‌خاطر نگارش رمان زمین خوب در سال ۱۹۳۲، جایزه‌ی نوبل ادبیات را در سال ۱۹۳۸، مدال ویلیام دین هاولز را در سال ۱۹۳۵ و جایزه‌ی کتاب کودک انجمن مطالعات کودکان آمریکا را (که اکنون با نام جایزه‌ی ژوزه فرانک کمیته‌ی کتاب کودک بانک استریت شناخته می‌شود) برای کتاب موج بزرگ در سال ۱۹۴۸ دریافت کرد.

درباره بهمن فرزانه

بهمن فرزانه در سال ۱۳۱۷ چشم به جهان گشود. این مترجم ایرانی به زبان‌های ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی و اسپانیایی مسلط بوده و بیش از ۵۰ کتاب را به پارسی برگردانده است. بهمن فرزانه در انتخاب کتاب برای ترجمه دقت بسیاری به‌کار برده و نخستین‌بار او بوده که گابریل گارسیا مارکز را به کتاب‌دوستان ایرانی معرفی کرده است. این مترجم نامدار ایرانی در ۱۷ بهمن ۱۳۹۲ در ۷۵سالگی درگذشت.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

کتاب ن‍ام‍ه‌ای‌ از پ‍ک‍ن‌ با ت‍رج‍م‍ه‌‌ی داری‍وش‌ ش‍اه‍ی‍ن‌ توسط نشر م‍ه‍ت‍اب‌‏‫ (۱۳۷۰) و با ترجمه‌ی بهمن فرزانه به‌همت شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (۱۳۹۴)‬ منتشر شده است.

بخشی از کتاب نامه ای از پکن

«دیشب سخت احساس تنهایی می‌کردم، اغلب این حس تنهایی که دردناک‌تر از مرگ است به من روی می‌آورد. من هنوز یک زن هستم، اما یک زن بدون همسر، وقتی‌که یک مرد می‌میرد، بیوۀ او نیز با او از بین می‌رود. اگر عشق آن مرد واقعاً عمیق بوده، جزئی از او می‌میرد، جزئی که با هیچ مرد دیگری دوباره به دنیا نخواهد آمد. ولی من بیوه نیستم، شب‌ها در رختخواب دراز می‌کشم و صبر می‌کنم. افکارم از روی دریاها زمان را می‌شکافد تا به جستجوی معشوق برود. از آن خیابان به‌طرف در قدم می‌زنم، در آهنی بسته است. جسم من از میان میله‌های آهنی می‌گذرد، از حیاط می‌گذرم و به آن در بسته می‌رسم. دربان بیدار نمی‌شود، او قادر نیست صدایم را بشنود و اگر هم می‌شنید، نمی‌توانست از دخول من جلوگیری کند. خانه‌ام را می‌بینم، تغییری نکرده، شاید به امید اینکه یک روز دوباره به آنجا باز خواهم گشت، به همان حال باقی مانده است. خیال می‌کردم من و ژرار هرگز از یکدیگر جدا نخواهیم شد.»