کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی

کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی نوشتهٔ محمدرضا حدادپور جهرمی است. انتشارات حداد این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی

کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی پس از مقدمه سه بخش را ارائه کرده که نامشان عبارت است از «ضرورت تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی»، «مبانی و رهنمودهای تحول و تعالی انسانی» و «مؤلفه‌های تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی». این اثر حاصل سخنرانی‌های سال ۱۳۹۰ از محمدرضا حدادپور جهرمی در مساجد و هیئت‌های دارالمؤمنین شهرستان جهرم است که نوارهایش با همت جمعی از طلاب پیاده‌سازی و ویراستاری شده است. موضوعات این کتاب در سه بخش و ده فصل و ۱۵۰ موضوع تنظیم شده است.

خواندن کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب نهضت حسینی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تحول و تعالی در پرتو نهضت حسینی

«یکی از مهم‌ترین دلایل و معیارهایی که موجب تحوّل و تفاوت در زندگی ما می‌شود این است که از همه چیز درس بگیریم. دنیا، دنیای درس و آموزش بوده و به عبارت دیگر دنیا کارخانه آدم‌سازی است، هر کدام از مخلوقات خداوند می‌توانند علامت و نشانه‌ای به سوی هدف باشند و انسان را به مقصد اصلی خویش راهنمایی کنند. تمامی مخلوقات درسی برای آموختن دارند و در این میان چشمی نیاز است که یارای دیدن آن را داشته باشد و عزمی که آن را پیشه خود سازد. دنیای حیوانات، دنیای گیاهان، محیط و اشیاء پیرامون ما، وقایع و حوادث زندگی و ... همه سرشار از درس و عبرت است و هر که اهل و سزاوار باشد از آن درس می‌گیرد. از این رو می‌توان از هر یک از این مخلوقات چه جان‌دار و چه بی‌جان درسی آموخت و آن را پیشه خود ساخت.

خداوند در کریمه ۱۳ سوره جاثیه می‌فرماید: ﴿وَ سَخَّرَ لَکمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً مِنْهُ إِنَّ فِی ذلِک لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتفکرونَ﴾؛ «آن‌چه را در آسمان‌ها و در زمین است به فرمان شما در آورد، همه از اوست، و در این کار نشانه‌هایی است (از حکمت و قدرت او)، برای کسانی که بیندیشند.» بنابراین خلقت هیچ‌یک از موجودات عبث و بی‌فایده نبوده است و هر یک حرفی برای گفتن دارند و بزرگ‌ترین حرفشان این است که از برای انسان پا به عرصه وجود گذاشته‌اند.

همچنین، آیه ۵۶ سوره ذاریات ﴿وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ﴾ بیانگر اهمّیّت علم و آموزش است، چرا که اساس خلقت بر آن بنا شده و ناظر به این حقیقت است که غرض از خلقت دو نوع جن و سلسله بشر همانا معرفت، اطاعت و تقرّب به ساحت کبریائی است که سبب سعادت و حیات حقیقی و همیشگی خواهد بود و کفر، فسق و فجور سبب قطع رابطه عبودیت، هلاکت ذاتی و همیشگی است. تا معرفت نباشد اطاعت به معنای حقیقی آن محقّق نخواهد شد و در این میان از هر فرصتی جهت درس و علم باید استفاده کرد و این فرصت می‌تواند حتّی درس گرفتن از یک پرنده باشد. بر همین اساس، در روایات مردم به سه دسته تقسیم شده‌اند: «یَغْدُو النَّاسُ عَلَی ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ: عَالِمٍ، وَمُتَعَلِّمٍ، وَغُثَاءٍ؛ فَنَحْنُ الْعُلَمَاءُ، وَشِیعَتُنَا الْمُتَعَلِّمُونَ، وَسَائِرُ النَّاسِ غُثَاءٌ؛ مردم به سه دسته تقسیم می‌شوند: عالم، متعلّم و کف روی آب؛ ما علما هستیم، شیعیان ما متعلّم و دانش‌آموزند، و دیگر مردم کف روی آب‌اند.»

با توجه به مقدّمه فوق و ضرورت درس‌آموزی از همه چیز، مطالب این فصل به دو قسمت تقسیم می‌شود. در قسمت اول، به بیان برخی از مثال‌های عمومی درس‌گرفتن از اشیاء و موجودات پیرامونمان می‌پردازیم. سپس به معرفی و تبیین برخی از درس‌هایی می‌پردازیم که می‌توان از مکتب سیّدالشّهدا آموخت.»