کتاب سرگذشت یک سار سفید

«سرگذشت یک سار سفید» رمانی از آلفرد دو موسه (۱۸۵۷-۱۸۱۰) است. او نویسنده، شاعر و نمایش‌نامه‌نویس مطرح فرانسوی است که در یازدهم دسامبر ۱۸۱۰ در پاریس متولد شد. وی سومین فرزند خانواده‌ای فرهیخته و مرفه بود. پدرش مسئولیت انتشار آثار ژان ژاک روسو نویسندهٔ قرن هفده را به عهده داشت. او در چهارده سالگی اولین شعرش را نوشت و به مادرش تقدیم کرد و در ۱۸۳۰ اولین مجموعه شعرش ر ا به چاپ رساند. موسه را فرزند اعجوبهٔ رمانتیسم می‌نامند، چرا که هیچ‌گاه از قواعد و مقررات رمانتیسم تبعیت نکرد. «سرگذشت یک سار سفید»، داستانی کوتاه از مجموعه آثار زندگی شخصی و گروهی حیوانات است که در آن موسه خود را به صورت یک سار سفید شاعر به تصویر کشیده و بدین گونه به تمسخر دنیای ادبی پرداخته و بسیاری از بزرگان ادبی هم‌عصرش را مسخره کرده است. او هیچ‌گاه تحت‌تأثیر این طرز تعبیر خاص رمانتیک‌های بزرگ قرار نگرفت، چرا که اعتقاد داشت آنچه را که واقعاً فکر و احساس می‌کند باید بی‌پرده و بی‌لفافه بر روی کاغذ آورد. بخشی از داستان: تازه پا به این دنیا گذاشته بودم که پدرم برای اولین‌بار در زندگی، خُلق بدش را رو کرد. با اینکه هنوز موجودی خاکستری بودم و شکل و قیافهٔ مشخصی نداشتم، مرا شبیه هیچ‌کدام از فرزندان بی‌شمارش نمی‌دانست. گاهی چپ‌چپ نگاهم می‌کرد و می‌گفت: - چه بچهٔ کثیفی! از قرار معلوم توی همهٔ نخاله‌ها و لجن‌زارهای سر راهش چپیده که همیشه این‌قدر گلی و زشت است. مادرم که لانه‌اش را از کاسه‌ای قدیمی ساخته بود و مدام در آن کز می‌کرد، در جواب پدرم درمی‌آمد که: - خدایا! عزیزم، مگر متوجه نیستید که این اقتضای سنش است؟ مگر خودتان در دورهٔ جوانی بازیگوشی نمی‌کردید؟ بگذارید سار کوچولوی ما بزرگ شود، آن‌وقت می‌بینید که چقدر خوشگل می‌شود. او از بهترین تخم‌های من است. در این باره حق با مادرم بود. در حالی که این‌گونه از من دفاع می‌کرد، رشد پرهای سرنوشت‌سازم را می‌دید که به‌نظرش عجیب‌الخلقه می‌آمد؛ اما رفتارش مانند همهٔ مادرها بود که به فرزندانشان دل بسته‌اند؛ به همین دلیل حتی اگر بچه‌ای دارند که از طبیعت بی‌رحمی دیده، یا تقصیرش را به گردن می‌گیرند یا پیشاپیش از این روزگار بی‌مروت که آنها را هدف گرفته چشم می‌پوشند.