کتاب کلاس شهادت

کتاب الکترونیکی «کلاس شهادت» اثری از محمدحسین فرمانی است و در انتشارات کتابستان معرفت چاپ شده است. آیت‌اللّه سید ابراهیم رئیسی در دوران خدمتش در جمهوری اسلامی ایران سمت‌های مختلفی چون ریاست قوهٔ قضائیه و تولیت آستان قدس رضوی را به‌عهده داشته است. این کتاب شامل گزیده‌ای از اندیشه‌های اخلاقی، اجتماعی و اعتقادی او است.

درباره کتاب کلاس شهادت

کلاس شهادت مجموعه‌ای است از گزیده اندیشه‌های اخلاقی، اجتماعی و اعتقادی آیت‌اللّه سید ابراهیم رئیسی است. آیت‌اللّه رئیسی در آذرماه سال ۱۳۳۹ هجری شمسی در خانواده‌ای روحانی در شهر مشهد به دنیا آمد و از همان کودکی در مسیر علوم دینی و حوزوی قدم گذاشت. این کتاب به تبیین زندگی، تحصیلات و فعالیت‌های او می‌پردازد و تلاش دارد تا با استفاده از برخی سخنان سید ابراهیم رئیسی در مجالس گوناگون، گوشه‌ای از اندیشهٔ اخلاقی، اجتماعی و اعتقادی او را در مقابل نظر خوانندگان قرار دهد.

در کتاب کلاس شهادت، به چگونگی ورود آیت‌اللّه رئیسی به عرصهٔ مدیریت از سال ۱۳۵۹ و حضور در جایگاه‌های مختلف از جمله دادیاری، دادستانی کرج، دادستانی تهران و ریاست سازمان بازرسی کل کشور پرداخته شده است. همچنین دوران ریاست او در قوهٔ قضائیه به تفصیل شرح داده شده است. این کتاب به‌ویژه به نقش ابراهیم رئیسی در دوران پس از انقلاب اسلامی و فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی و قضایی او می‌پردازد و تصویری جامع از زندگی و اندیشه‌هایش را ارائه می‌دهد.

کتاب کلاس شهادت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب کلاس شهادت به افرادی که علاقه‌مند به مطالعه درباره زندگی و اندیشه‌های شخصیت‌های سیاسی تاریخ جمهوری اسلامی ایران هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب کلاس شهادت

«پروردگار متعال نعمت های بسیاری به بندگانش مرحمت فرمود؛ و ما غَرقیم در نعمت های الهی. این نعمت ها به میزانی کمّاً و کیفاً همهٔ زندگی ما را فراگرفته که اگر بخواهیم نعمت های خدا را شمارش کنیم، قدرت بر شمارش هرگز نخواهیم داشت:

«وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا»

خداوند متعال برای هیچیک از نعمت های زمین و هوا و فضا و نعمت هایی که در وجود انسان هست، بر انسان منت ننهاده؛ اما برای چند نعمت در آیات نورانی قرآن کریم، نعمت را با منّت گذاشتن، بیان می کند.

اولین نعمتی که با منّت بیان میفرماید، نعمت رسالت است: «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ یتْلُو عَلَیهِمْ آیاتِهِ وَیزَکیهِمْ وَیعَلِّمُهُمُ الْکتَابَ وَالْحِکمَةَ وَإِن کانُوا مِن قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ» خداوند منّت می گذارد بر مومنین، برای رسالتِ رسولان بویژه رسالتِ خَتمیّه.

دومین نعمتی که خداوند متعال همراه با منّت بر بندگان بیان می فرماید، نعمتِ امامت است: «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِین» ما اراده کردیم تا منّت بگذاریم بر مستضعفینِ عالَم برای نعمت امامت و وراثت.

جامعِ بین رسالت و امامت، عبارت است از «ولایت»

ولایت واژهٔ جامعی است بین رسالت و امامت.

منّت در این آیات یعنی چه؟

وقتی نعمت، خیلی بزرگ باشد به آن منّت می گویند.

بزرگترین نعمت خداوند متعال بر بشریت، نعمت ولایت است.

معنا و مفهوم این نعمت که همراه با منّت بیان می شود آن است که اگر همهٔ نعمت های الهی بر بشریت می بود، اما نعمت ولایت نمی بود، زندگی انسان در حالت خوشبینانه اش، مثل زندگیِ دیگر موجودت عالم بود؛ البته اگر ما متعقد نباشیم که نبودنِ ولیّ خدا نه فقط نظام تشریع را در عالم بهم می ریزد، بلکه نظام تکوین را نیز از هم می پاشد. اگر به این اوجِ مطلب، معتقد نباشیم، کفِ مطلب آن است که نظامات اجتماعی در عالَم با نبودنِ ولایت، نبودِ واسطه بین خدا و خلق، و نبودنِ هدایتِ الهیه بهم می ریزد و دیگر زندگیِ انسان، زندگیِ انسانی نیست و این زندگی نمی تواند انسان را به مقام رفیع انسانیت برسد.»