کتاب پیوند دو دریا

کتاب «پیوند دو دریا» نوشتۀ محمدعلی دهقانی (دانا) است و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آن را منتشر کرده است. پیوند دو دریا داستان پیوند مقدس ازدواج علی (ع) و فاطمه (س) است. 

درباره کتاب پیوند دو دریا

یکی از اصول مهم در تعلیم‌وتربیت اسلامی، آشناکردن کودکان و نوجوانان با معارف و ارزش‌های دینی است. نیاز به تربیت دینی با توسعۀ زندگی اجتماعی بیشتر احساس می‌شود؛ بنابراین بهتر است که آموزه‌های دینی در کودکان و نوجوانان عمیق‌تر و جدی‌تر باشد. قصه یکی از روش‌های انتقال آموزه‌های دینی است که نه‌تنها پیام‌های مفید برای کودکان و نوجوانان دارد، بلکه اگر جذاب و مناسب سن آن‌ها باشد باعث می‌شود که تلاش کنند با شخصیت‌های قصه‌ همانندسازی کنند و آن‌ها را الگوی خود قرار دهند. از سوی دیگر اگر کودکان و نوجوانان از همین دوران با مسائل دینی و مذهبی آشنا شوند، با همهٔ وجود آن را درک می کنند و با آن انس می‌گیرند. آن‌ها از این مطالب در دوران بزرگسالی خود استفاده کرده و افرادی صالح و مفید برای جامعه می‌شوند. نوجوانان جامعه به الگویی مناسب نیاز دارند و برای یک مسلمان، الگویی والاتر و بهتر از امامان وجود ندارد. کسانی که قصه‌هایشان بدون هیچ اغراق برآمده از شخصیت واقعی آن‌ها است و تخیل در آن به کار نرفته است.

پیوند مولای شیعیان حضرت علی (ع) با دختر پیامبر (ص)، فاطمه زهرا (س)، یکی از زیباترین پیوندهای اسلام است. محمدعلی دهقانی در کتاب پیوند دو دریا تلاش کرده است ضمن شرح مقدمات این پیوند، شأن و جایگاه حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) را با استناد به حقایق تاریخی تبیین کند. پیوند دو دریا داستانی آموزنده است که موقعیت برتر علی و فاطمه (س) در میان اصحاب رسول خدا (ص) را بیان کرده و تأییدات الهی و توجه خاص پروردگار به خاندان نبوت و امامت را نشان می‌دهد. در خلال روایت این پیوند الهی، فضیلت و ارزش والای تقوا و دانش و بینش را برای خوانندگان شرح داده می‌شود. محمدعلی دهقانی در این کتاب همچنین به داستان ازدواج،خواستگاران، مقدمات ازدواج، مهریه، تاریخ ازدواج، خطبهٔ عقد، جهیزیه و دوران نامزدی می‌پردازد.

 خواندن کتاب پیوند دو دریا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به نوجوانان و علاقه‌مندان به کتاب‌های مذهبی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پیوند دو دریا

«ظهر بود خورشید از وسط آسمان، باران عطش می‌بارید. بوی گرسنگی در هوای شهر پیچیده بود. در این حال، عدۀ زیادی از مردان و پسران مدینه، از مهاجر و انصار در مسجد بزرگ و بی‌سقف شهر گردآمده بودند تا نماز ظهر را به رسول خدا اقتدا کنند. پیامبر تازه نماز ظهر را سلام گفته بود و جمعیت نمازگزاران آماده می‌شدند تا صحن مسجد را ترک کنند که ناگاه از بلندی مشرف به مسجد، فریادی به آسمان برخاست: ای مردم ولیمۀ عروسی فاطمه دختر رسول خدا را بپذیرید. صدا هم رسا بود و هم آشنا. صدایی که در مدینه،‌ کسی رساتر و آشناتر از آن را سراغ نداشت. در یک آن،‌همهمۀ جمعیت فرونشست و تمام چشم‌ها به‌سوی صاحب صدا چرخید: بر بلندی کسی جز علی ابن ابی‌طالب، پسرعمو، برادر و یار پیامبر نبود.»