کتاب شاه لیر

کتاب «شاه لیر» نوشتۀ ویلیام شکسپیر، بازنویسی‌شدۀ مایکل وست و ترجمۀ صدیقه ایزددوست است. باقر ساروخانی نوشتن مقدمۀ کتاب شاه لیر را برعهده داشته و نشر تماس آن را منتشر کرده است. 

درباره کتاب شاه لیر

شاه لیر سرزمین وسیع، ثروت بسیار و ۴ فرزند؛ ۳ دختر و یک پسر دارد. پادشاه که حالا به دوران پیری رسیده تصمیم عجیبی می‌گیرد و می‌خواهد فرمانروایی خود را به دخترانش بدهد؛ اما قبل از انجام این کار از آن‌ها می‌خواهد که میزان عشق و علاقۀ خود به پدر را بگویند. ۲دختر اول در نهایت چاپلوسی سخنانی در ستایش پدر می‌گویند و به‌این‌ترتیب بخش وسیعی از سرزمین به آنها داده می‌شود؛ اما دختر سوم کوردلیا چاپلوسی نمی‌کند و حقیقت را می‌گوید که پدر را همان قدر دوست دارد که هر دختری باید پدرش را دوست داشته باشد و اگر روزی ازدواج کند دیگر همۀ قلبش از آن پدر نخواهد بود. این سخنان در خانوادۀ پدرسالار که شاه لیر هم پدر و هم فرماندۀ خانه است و فرزندان باید از فرمانش اطلاعت کنند، سنگین می‌آید و سرزمینی به او واگذار نمی‌کند و زمانی که پسرش کنت به او اعتراض می‌کند هر دو را از کاخش بیرون می‌کند. این آغاز تراژدی ارزشمند و اخلاقی شاه لیر است.

کتاب حاضر، شاه لیر، اقتباسی از نمایشنامۀ شاه لیر یکی از بهترین تراژدی‌های ویلیام شکسپیر است که مایکل وست آن را بازنویسی کرده است. یکی از ویژگی‌های کتاب شاه لیر این است که باقر ساروخانی جامعه‌شناس ایرانی و پدر جامعه‌شناسی ارتباطات در ایران مقدمه‌ای مفصل بر این کتاب دربارۀ اثر شاه لیر نوشته و آن را از نظرگاه اجتماعی تحلیل کرده است. فهرست مطالب کتاب شاه لیر عبارت است از: «مقدمه»، «مقدمۀ مترجم»، «معرفی نویسندۀ شاه لیر»، «آثار شکسپیر»، «شخصیت‌ها»، «خلاصۀ داستان» و «داستان شاه لیر»

خواندن کتاب شاه لیر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به آثار ویلیام شکسپیر پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ویلیام شکسپیر

ویلیام شکسپیر (۱۵۶۴ - ۱۶۱۶) شاعر و نمایشنامه‌نویس انگلیسی است که بسیاری او را بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویس تاریخ و بسیاری نیز او را بزرگ‌ترین نویسندهٔ انگلیسی‌زبان تاریخ می‌دانند. ویلیام فرزند «جان شکسپیر» و «ماری اردن» بود. پدرش یکی از مرفهین افراد شهر بود و مادرش نیز دختر زارع دولت‌مردی بود، اما روزگار به کام ویلیام خوش نماند و در سال ۱۵۸۷ پدرش ورشکسته شد. ویلیام تحصیلات ابتدایی و مقدماتی از زبان لاتین را در دبیرستانی در استنفورد گذراند، اما در ۱۳سالگی به‌دلیل تنگدستی پدر، مدرسه را رها کرد. او ۵ سال بعد با «آنا هاتاوی» ازدواج کرد که ۸ سال بزرگ‌تر از خودش بود و نتیجهٔ این ازدواج یک فرزند دختر و ۲ پسر بود.

در سال ۱۵۸۵ ویلیام، استنفورد را ترک کرد و به لندن رفت و آنجا در تماشاخانه‌ای مشغول به کار شد. او به بازیگری پرداخت و در نهایت همان‌جا شروع به نمایشنامه‌نویسی کرد که به‌دلیل هوش و قریحهٔ فطری مورداستقبال بسیاری واقع شد. اشتغال به نمایشنامه‌نویسی و فعالیت در هنر تئاتر برای او موقعیت‌های فراوانی به بار آورد و از این طریق ثروت بسیاری کسب کرد. آثار مکتوب او به ۳ دستهٔ تراژدی، کمدی و تاریخی تقسیم شده‌اند. از مهم‌ترین آثار شکسپیر می‌توان به تراژدی‌های «اتللو»، «مکبث»، «هملت»، «شاه لیر»، «رومئو و ژولیت» (تراژدی)، «رؤیای شب نیمهٔ تابستان»، «شب دوازدهم» (کمدی)، «ژولیوس سزار» (تاریخی) اشاره کرد. او نمایشنامه‌های بسیاری نوشته است.

ویلیام شکسپیر در سال‌های پایانی عمرش در استرانفورد ساکن شد و به‌ندرت به لندن رفت؛ تا اینکه در سال ۱۶۱۶ درگذشت.

بخشی از کتاب شاه لیر

«دنیای محرک id یا نفس امارۀ آدمیست. دنیاپرستی به خاموشی superego (نفس لوامه می‌انجامد و یک خود ego) غیرانسانی تولید می‌کند و شاه لیر از این وقایع بی‌خبر بود. از این روست که یان مک لن بازیگر تاریخی شاه لیر کلماتی چون احمق را برای شاه لیر شکسپیر به کار می‌برد. زمانی که دختران به مکنت و ثروت بی‌حساب و بادآورده رسیدند، دیگر موجودات دیگری شدند. ویژگی انسان نیز بدان افزوده شد و آن زیاده‌خواهی است: حیوانات شکارگر نظیر شیر و... زمانی که سیر می‌شوند، از شکار باز می‌ایستند. دیگر نیازی بدان ندارند. اما موجودی دیگر به نام انسان، هرقدر به انباشت سرنوشت می‌پردازد، مشتاق و حریص‌تر می‌شود و این یکی از نشانه‌های مادیت سیری‌ناپذیر در ذهن شکسپیر است.»