کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است

کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است سرودهٔ ایرج ضیایی است. نشر چشمه این مجموعه شعر معاصر را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است

کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است یک مجموعه شعر معاصر را در قالب شعر نو در بر گرفته است. شعرهای کتاب حاضر به‌تفکیک شهرهای ایران ارائه شده است.

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است

«نمی‌دانم این‌همه خشت چند هزارساله

در نامه‌های بم جا می‌گیرد

یا کافی است بنویسم ارگ بم

و

چنین گفت زرتشت:

«گذشته‌ام گورهای خود را بشکافت و چه بسیار دردهای زنده‌به‌گور که از خواب برخاست»

حالا مجبورم دنبال خواب‌هایم بگردم

یا در نامه‌ای دیگر بنویسم

خانم عفت فلاح صاحبِ چایخانه می‌گوید

چنین گفت زرتشت

علوفه برای اسب‌ها فراموش نشود»

*

«باز نازِ ستاره‌های کرمان

حالا نامه‌های کرمان پُر از ستاره است

نمی‌دانم نازی‌ها از کرمان گذشته‌اند یا نه

شاید این آخرین اتاق در کتاب سفید باشد

در صفحهٔ دویست و شش بود که دویست و

شش‌بار قهر کردی خندیدی

در همین اتاق

دویست و شش رودخانه را از سر گذراندی

می‌خواستم در نامه‌ای از شیراز بنویسم

شود آیا که درِ

حالا نمی‌دانم از کدام در باید داخل شوم

مسافران دویست و شش را احضار کنم

منجمان کرمان را هم

میرزا رضای کرمانی هم آمده است

حالا همگی پیاده به ماهان می‌رویم

شاه‌نعمت‌الله ولی چشم‌به‌راه ما است

راهی نیست

همه‌اش سی کیلومتر

امیرنظام حسنعلی‌خان گروسی را هم خبر کرده‌ایم

شور اول

آب قنات فَرمیتَن برای وضو

شور دوم

طرح تپانچه کنار قالیچه

به اضافهٔ درشکه و جادهٔ شاه‌عبدالعظیم

دستِ آخر

دلواپسی ستاره‌های کرمان»