کتاب مراثی محله های مرده

کتاب مراثی محله های مرده نوشته ایرج ضیایی است. این کتاب شعر بلندی از این شاعر توانمند است که زبان خاص اثرش او را از دیگران شاعران معاصر متفاوت کرده است. کتاب مراثی محله های مرده را انتشارات حکمت کلمه منتشر کرده است. 

درباره کتاب مراثی محله های مرده

این کتاب شعر بلندی است به زبان فاخر و اصیل  که به گوشه گوشه ایران می‌رود و روایتی تازه از اتفاقات تاریخی ایران است که هرکدام منجر به جنگ یا آسیب یا اتفاقی تاثیرگذار شده است. شاعر بسیار در انتخاب کلمات و ساخت تعبیرات توانا است و در هر بخش شعر بهترین کلمات را انتخاب کرده است و فضای تاریخی را منتقل کرده است.

کتاب مراثی محله های مرده با زبان و محتوا شما را به قلب تاریخ ایران می‌برد و روایت‌هایی تاریخی را بیان می‌کند، روایت آسیب و اندوه ایران بعد از اتفاقات شویم. در این کتاب کلمات به بهترین شکل انتخاب شده‌اند و شاعر تلاش کرده است بهترین و اصیل‌ترین کلمات را برای بیان افکارش انتخاب کند تا صورت و معنای شعر با هم هماهنگ باشد. ایرج ضیایی از شاعران تاثیرگذار ایران است که در این کتاب توانایی‌اش به شناخت زبان و ادب فارسی را بار دیگر به نمایش گذاشته است. 

خواندن کتاب مراثی محله های مرده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر معاصر پبشنهاد می‌کنیم

درباره ایرج ضیایی

ایرج ضیایی متولد ۱۵ فروردین ۱۳۲۸ شمسی در رشت است. او  شاعر ایرانی و از ﭼﻬﺮﻩﻫﺎﯼ ﺷﺎﺧﺺ و تاثیرگذار ﺷﻌﺮ دهۀ ﻫﻔﺘﺎﺩ ایران ﺍﺳﺖ ﮐﻪ با ﺍﯾﺪﻩ ﺷﻌﺮ ﺍﺷﯿﺎء ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮﯼ بسیاری ﺑﺮ ﺷاعران ﺍﯾﻦ ﺩﻫﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ضیایی ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺩﺭ ﺣﻠﻘۀ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺁﺛﺎرش ﺩﺭ ﺷﻤﺎﺭﻩﻫﺎﯼ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩﻫۀ ۱۳۴۰ ﻭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﺩﻫﻪ ۱۳۵۰ منتشر شده است.

 ﺿﯿﺎﯾﯽ ﺷﺎﻋﺮﯼ ﮔﯿﻼﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﯾﺮﺍﻥ زندگی کرده است. ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ ﻭﻗﻮﻉ ﺷﻌﺮﻫﺎﯾﺶ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﺗﺎ ﮐﻮﯾﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ. شعرهای او تاکنون به زبان‌های متعددی، از جمله آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، عربی و... در آنتولوژی‌های مهم جهان ترجمه و منتشر شده است. علاوه بر این ضیایی با حضور در کشورهای اروپایی، ضمن شعرخوانی به معرفی ادبیات معاصر ایران پرداخته. آثار: حرکت ناگهانی اشیاء ۱۳۷۳، سکوها خالی‌ است ۱۳۷۴، زیر پای همهمه ۱۳۷۶، سبک نمی‌شود این وقت (گزیده‌ شعر از شاعران دهه‌ی ۶۰ و ۷۰) ۱۳۸۰،  همیشه کنارت یک صندلی خالی هست ۱۳۸۶، این پرنده از دوران سلجوقیان آمده است ۱۳۹۰، اندکی آسمان و کمی احوالپرسی ۱۳۹۳، گزینه اشعار ۱۳۹۶، مراثی محله‌های مردد ۱۳۹۶ و جنون دارد این دوچرخه ۱۳۹۶ کتاب‌های او است. 

بخشی از کتاب مراثی محله های مرده

فَتحیه

زیر علف‌ها و کاج‌ها

شب‌ها

بیدار می‌شود

در کوچه‌ها و پیاده‌روها می‌گردد

میان بزازها خرازها بقال‌ها

بستنی فروش‌ها نانواها

تعمیرکاران خیاط‌ها

می‌ایستد تا بادها و غبارهایی که نیستند

از چهره‌اش مانند نسیم فواره‌های کاخ بگذرد

فتحیه دستی تکان می‌دهد

تا محله آرام گیرد

اُرسی‌هایش را بالا بکشد

دروازهاش را باز کند

خروس‌هایش آواز بخوانند

من به چهارده سالگی‌ام برگردم

از محله بگذرم 

به مدرسه بروم

و سال‌ها بعد

محله‌های مرده را دفن کنم

صارمیه

فتحیه

سارویه

کاهگل‌ها را ستایش کنم

بلوارها را افتتاح کنم

حاال محله‌های مرده

در گلوی علف‌ها و بادها

سنگین و زمین‌گیر

به حافظه‌ها تبعید شده‌اند

فتحیه

نمی‌تواند آسمانش را بنا کند

صارمیه

نمی‌تواند خانه‌هایش را بنا کند

سارویه

نمی‌تواند باروهایش را بنا کند

دردشت

نمی‌تواند چنارها و کوچه‌هایش را

طوقچی

برزن‌ها و ساباط‌ها و دروازه‌هایش را

قوشخانه