کتاب هملت داگ، مکبث کاهوت

«هملتِ داگ، مکبثِ کاهوت» نوشته تام استوپارد(-۱۹۳۷)، نمایشنامه‌نویس انگلیسی چک‌تبار و برنده جایزه تونی و اسکار است. ویرگولی که هملتِ داگ، مکبثِ کاهوت را از هم جدا می‌سازد، به یکی‌شدن دو نمایشنامه که عناصری مشترک دارند کمک می‌کند: نمایشنامۀ نخست به‌سختی بدون دیگری نمایشنامه است که آن هم نمی‌تواند بدون اولی اجرا شود. در بخشی از این نمایشنامه می‌خوانیم: حادثه در پذیرایی یک آپارتمان رخ می‌دهد. رعد و برق. سه جادوگر در نوری اندک. جادوگر اول: چه زمان دگر بار، ما سه نفر یکدیگر را ملاقات خواهیم کرد؟ در رعد، برق یا باران؟ جادوگر دوم: آن زمان که جار و جنجال فرونشیند، آن زمان که نبرد پیروز شود و بازنده‌اش را بازشناسد. جادوگر سوم: پیش از برچیده‌شدن خورشید خواهد بود. جادوگر اول: کجا؟ جادوگر دوم: نزدیک بوته‌زار. جادوگر سوم: آنجا برای ملاقات با مکبث. همه: زیبایی زشتی است، و زشتی زیبایی است. میان مه و هوای ناپاک دست و پا می‌زنیم. (چهار ضربۀ طبل.) جادوگر سوم: طبل! طبل! مکبث فرا می‌رسد. (مکبث و بنکو وارد می‌شوند.) مکبث: هرگز چنین روز زشت و زیبایی ندیده‌ام. بنکو: تا فورس چقدر راه مانده است؟ این‌ها چه هستند، چه خشکیده و چه ژنده‌پوش، به ساکنان زمیـن نمی‌مانند، با این حال هنوز روی زمین‌اند؟ مکبث: سخن بگویید اگر می‌توانید! شما چه هستید؟ (جادوگرها به دور مکبث حلقه می‌زنند.) جادوگر اول: همه درود می‌فرستند، مکبث! درود بر تو، ارباب گلامیز! جادوگر دوم: همه درود می‌فرستند، مکبث! درود بر تو، ارباب کودور!