کتاب بحران بزرگ

کتاب بحران بزرگ نوشتهٔ جکلین فارل و ترجمهٔ مهدی حقیقت خواه است و گروه انتشاراتی ققنوس آن را منتشر کرده است. این کتاب از مجموعهٔ تاریخ جهان است.

درباره کتاب بحران بزرگ

بحران بزرگ یا رکود بزرگ به رکود گسترده اقتصادی جهان، یک دهه پیش از آغاز جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. آغاز بحران بزرگ در دنیا با نوسان، اما در اغلب کشورهای جهان از سال ۱۹۲۹ و پایان آن اواخر دهه ۱۹۳۰ یا اوایل ۱۹۴۰ بوده‌است. بحران بزرگ را می‌توان عمیق‌ترین، طولانی‌ترین و گسترده‌ترین بحران اقتصادی سده بیستم دانست. در قرن ۲۱ از بحران بزرگ، عموماً به عنوانی مثالی برای اقتصاد جهان که تا چه اندازه می‌تواند تنزل داشته باشد، استفاده می‌شود. این دوران در ایالات متحده آمریکا با کاهش ارزش سهام در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۹۲۹ شروع گردید، در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۲۹ که سه‌شنبه سیاه نام گرفت، بورس آمریکا سقوط کرد و خبر آن در جهان پیچید. از آن پس طولی نکشید که جریان رکود اقتصادی در تمام کشورهای جهان به سرعت گسترش یافت.

در سال ۱۹۳۳ در آمریکا، نرخ بیکاری به حدود ۲۵ درصد افزایش یافت. صدها هزار نفر از بیکاران با استفاده از قطار به شهرها و ایالت‌های دیگر برای یافتن کار سفر می‌کردند. در کالیفرنیا که بسیاری از بیکاران برای پیدا کردن شغل به این ایالت سفر می‌کردند، برای مدتی ورود شهروندان دیگر مناطق آمریکا توسط مسئولان ایالتی با محدودیت روبه‌رو شده بود.

کتاب بحران بزرگ به این واقعهٔ مهم می‌پردازد.

خواندن کتاب بحران بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بحران بزرگ

«هرچند قدرت‌های متفقِ بریتانیای کبیر، فرانسه، و اتحاد شوروی در جنگ جهانی اول به لحاظ نظامی پیروز شدند، اقتصادهایشان بر اثر جنگ به‌شدت آسیب دید. معلوم شد جبران آسیب‌های اقتصادی جنگ به‌مراتب دشوارتر از پیروزی نظامی در جنگ است. کشورهای متفق بدهی سنگینی داشتند و توانایی مالیشان به سبب هزینه‌های بالای جنگ به‌شدت کاهش یافته بود. افزون بر آن، شهرها و صنایع عمده اروپا ویران شده بودند و به بازسازی نیاز داشتند. صنایع اروپا نیز در طول جنگ بر تولید تسلیحات و تدارکات نظامی متمرکز شده بودند. اینک لازم بود این کارخانه‌ها مجدداً محصولات غیرنظامی تولید کنند. در اروپا این کار به سبب رقابت تجاری بین‌المللی دشوارتر بود.

در طول جنگ، آسیا و آمریکای جنوبی بسیار صنعتی‌تر شده بودند تا کالای مصرفی اروپا را تأمین کنند؛ چرا که اروپا نتوانسته بود صنایع خود را در طول جنگ حفظ کند. جنگ که پایان یافت، کشورهای آسیا و آمریکای جنوبی به تولید و صدور فولاد، ابریشم، نفت خام، و دیگر اقلام مصرفی به اروپا ادامه دادند. این موضوع باعث تقاضای کم‌تر برای کالاهای اروپایی و آمریکایی و تأخیر در بهبود اقتصادی اروپا شد.»