کتاب مطالعه‌ی خلاق: جعبه ابزار خلاقیت

«مطالعه‌ی خلاق: جعبه ابزار خلاقیت» نوشته رایان کلگ(-۱۹۵۵) است. فصلِ آغازین، پیش زمینه‌ای است در مورد معنای خلاقیت و این‌که چرا باید به آن اهمیت دهید. در ادامه، به شیوه‌های ارائه‌ی ایده‌ها، ساختار دادن به آن‌ها، جذب اطلاعات بیشتر در حافظه، مواجهه با زمان و غیره خواهیم پرداخت. اما نقطه‌ی شروع، داشتنِ خودِ ایده‌هاست. خلاقیت چیزی نیست که همیشه بتوانید آن را مانند شیر آب باز کنید تا از آن آب بیاید. خلاقیت بعضی از اوقات و جاها بهتر کار می‌کند. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: همه‌ی ما کسانی را می‌شناسیم که رویکردی بسیار فردی به زندگی دارند. مُد برای آن‌ها مهم نیست؛ هرچه را دوست داشته باشند می‌پوشند. برخی از افراد (نه همیشه همین افراد) در کار چنین رویکردی در پیش می‌گیرند. آن‌ها نگران آداب و رسوم و عُرف نیستند بلکه کار خودشان را می‌کنند. این‌که چقدر می‌توانید چنین رفتاری داشته باشید به این بستگی دارد که چگونه فردی هستید و چه کار می‌کنید. شاعری به نام ای. ای. کامینگز توانست با اجتناب از به کار بردن حروف بزرگ انگلیسی این کار را بکند و این بشود نشانه‌ی خاص او (یعنی نشانی که فقط مخصوص اوست) . البته اگر ما در تحویل اثرمان چنین رویکردی در پیش بگیریم کار معقولی نمی‌کنیم مگر این‌که اثرمان حاوی یک نکته‌ی بسیار ویژه و روشن باشد (راستش را بخواهید امروزه حتی استفاده‌ی کامینگز از این فن، متظاهرانه و بچگانه به نظر می‌رسد.) شاید از پَرِ پرندگان خوش‌تان بیاید و دوست داشته باشید. گزارش فیزیک یا پایان نامه‌ی تاریخ خود را با حاشیه‌ای از جنس پر آذین بندی کنید. به نظر من که بهتر است این کار را نکنید. حتی اگر فردی که اثر شما را می‌خواند نسبت به پرندگان آلرژی (حساسیت) نداشته باشد این کار نوعی شخص سازی افراطی است که عجیب و غریب به نظر می‌رسد (مگر این‌که زیر ۱۳ سال باشید).