کتاب نجات از هزارتو

کتاب نجات از هزارتو نوشتهٔ نیکول لپرا و ترجمهٔ شهرام شیری است و نشر متخصصان آن را منتشر کرده است. موضوع این کتاب شناخت الگوها، درمان گذشته و بازسازی خود است.

درباره کتاب نجات از هزارتو

کتاب نجات از هزارتو ترجمهٔ فارسی کتابی با نام How To Do The Work اثر دکتر نیکول لپرا است. دکتر لپرا در این کتاب به تشریح رویکرد درمانی جدید خود با نام «روانشناسی کل‌نگرانه» پرداخته است. این رویکرد به حدی مورد استقبال قرار گرفت که این کتاب به یکی از کتاب‌های پرفروش‌ نیویورک تایمز تبدیل شد.

کتاب نجات از هزارتو بر اساس «روان شناسی کل‌نگرانه» نگاشته شده است. دیدگاهی ساختارشکنانه به عافیت روانی، جسمی و معنوی که این قدرت را به افراد می‌دهد تا هر روز متعهد به انجام کارهایی باشند که به اصلاح الگوهای منفی، ترمیم زخم‌های گذشته و تقویت خودآگاه منجر می‌شود.

«روان‌شناسی کل‌نگرانه» با تمرکز بر روی ذهن، بدن و روان سعی دارد تا تعادل را به سیستم عصبی بازگرداند و زخم‌های عاطفی حل‌نشده را درمان کند. به شما قدرتی می‌دهد که خودتان را به نسخهٔ واقعی‌تان تبدیل کنید؛ همان نسخه‌ای که بدون هیچ لایهٔ مزاحمی در درون خود دارید. روان‌شناسی کل‌نگرانه علائم جسمی و روانی بیماری را پیام‌هایی می‌داند که باید به آنها توجه کرد، نه اختلالاتی که تنها می‌شود آنها را مدیریت کرد. روشی است که به ریشهٔ دردهای مزمن، استرس، خستگی، اضطراب، مشکلات گوارشی و عدم تعادل‌های سیستم عصبی می‌پردازد.

فهرست مطالب این کتاب از این قرار است:

- پیشگفتار

- مقدمه‌ای بر روان‌شناسی کل‌نگرانه

۱: شما بهترین درمانگر خودتان هستید

۲: خودآگاه شدن

۳: نظریۀ جدید تروما

۴: بدن تروما زده

۵: تمرینات ذهنی-بدنی برای درمان شدن

۶: قدرت باور

۷: ملاقات با کودک درون

۸: داستان‌های ایگو

۹: پیوندهای ترومایی

۱۰: مرزبندی

۱۱: باز-والدگری

۱۲: بلوغ عاطفی

سخن آخر: جعبۀ پیتزا

منابع پیشنهادی جهت مطالعه بیشتر

مراجع

خواندن کتاب نجات از هزارتو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر می‌خواهید بزرگ‌ترین و باارزش‌ترین هدیه را به خودتان بدهید این کتاب را بخوانید. این کتاب به شما کمک می‌کند زخم‌های روحی‌تان را شفا دهید و زندگی جدیدی را آغاز کنید.

بخشی از کتاب نجات از هزارتو

«شاعران و عارفان، به نظر همیشه در جایی باشکوه، به لحظة بیداریِ درون می‌رسیدند (در کوهستان و درحالی‌که به دریای پهناور خیره شده‌اند، یا کنار جوی آب روان یا در دشت و دمن)؛ اما این بیداری برای من، در کلبه‌ای چوبی و در میان جنگل رخ داد؛ زمانی که به‌صورت غیرقابل‌کنترلی گریه می‌کردم و اشک‌هایم بر روی کاسة سوپی که در حال خوردن آن بودم، می‌بارید.

من به همراه شریک زندگی‌ام، لُلی، در حال گذراندن تعطیلات در بخش شمالی ایالت نیویورک بودیم تا کمی از زندگی شهری و استرس‌زا در فیلادلفیا فاصله بگیریم.

همین که صبحانه‌ام را خوردم، به صفحات یک کتاب روان‌شناسی نگاه انداختم. کتابی دربارة مادرانی که از لحاظ عاطفی، در دسترس نیستند. در حال خواندن این کتاب بودم که ناگهان مطالب آن باعث شد بدنم یک پاسخ غیرمنتظره، گیج‌کننده و احساسی از خود نشان دهد.

لُلی به من گفت: «تو الان خسته و تحریک‌پذیر شدی، فکر کنم باید دست نگه داری و کمی آروم باشی.»

من پیشنهاد او را با کم‌محلی پس زدم. معتقد نبودم این اتفاق و احساساتی که داشتم، چیز خیلی خاصی باشند. تعداد زیادی از مراجعین و دوستانم، از تجربه‌ای مشابه به این وضعیت، گلایه کرده بودند. این اتفاق برای همه پیش آمده است که بعضی روزها خسته و بی‌انرژی از خواب بیدار شوند، سر کار حواسشان پرت شود یا حس کنند از کسی که دوستش دارند، دور هستند.

من به‌تازگی تولد سی‌سالگی‌ام را جشن گرفته بودم و با خودم فکر می‌کردم که: «واقعاً همین بود؟!» با اینکه به بسیاری از رؤیاهای خود دست‌یافته بودم (در شهری که دوست داشتم زندگی می‌کردم، مطب روان‌درمانی خودم را داشتم و کسی که دوست داشتم را پیدا کرده بودم)، ولی همچنان این حس را داشتم که یک چیز اساسی در وجود من، از دست رفته یا گم شده است یا اصلاً از اول هم در من وجود نداشته است. بعد از سال‌ها بودن در روابط مختلف، هنوز از لحاظ عاطفی، احساس تنهایی می‌کردم. در نهایت، با شخصی آشنا شدم که حس می‌کردم برای من مناسب است. او خیلی با من فرق داشت. هرچقدر من مردد و بی‌حوصله بودم، او پرشور و مصمم بود. اغلب به روش‌هایی مرا به چالش می‌کشید که حس می‌کردم هیجان‌انگیز هستند. با تمام این تفاسیر، من قاعدتاً باید خوشحال یا حداقل راضی می‌بودم؛ اما این‌طور نبود. من همچنان غرق در افکارم می‌شدم، هیچ حسی نداشتم و از درون، احساس تهی بودن می‌کردم.»