کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق

کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق نوشتهٔ امین معلوف و ترجمهٔ حسین نعیمی است. نشر ثالث این رمان خارجی را منتشر کرده است.

درباره کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق

کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق اثری است به قلم امین معلوف است. نویسنده در این اثر شرح زندگانی یکی از پیامبران ایران باستان را که ۲۰۰ سال بعداز عیسی مسیح ظهور کرد، روایت کرده است. «مانی» پسر «مریم» زمانی به دنیا آمد که مردم به پرستش خدایان مختلف روی آورده بودند و پدرش به یک فرقهٔ مذهبی جدید پیوسته بود. پدر او که ماه‌ها پیش‌از به‌دنیاآمدن مانی خانه را ترک کرده بود، سال‌ها بعد برای همراه ساختن او بازگشته و مانی را با خود می برد و بین افراد فرقه رها می‌کند.چه آیندهٔ پیش روی مانی پیامبر است؟ بخوانید تا بدانید. امین معلوف در این اثر، با بهره‌گیری از بهترین منابع موجود پیرامون زندگانی مانی و با به کارگیری هنر داستان‌نویسی خود، قصهٔ زندگی این پیامبر را از ابتدای تولد تا زمان مرگ را به نگارش درآورده و اطلاعات ارزشمند تاریخی را در قالب داستان به مخاطب عرضه کرده است.

خواندن کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های خارجی و علاقه‌مندان به قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره امین معلوف

امین معلوف، زادهٔ ۲۵ فوریهٔ سال ۱۹۴۹ و نویسندهٔ فرانسوی لبنانی‌الاصل است. معلوف در لبنان و در دانشگاه فرانسوی «سن ژوزف» تحصیل کرد. او فعالیت مطبوعاتی خود را در سال ۱۹۷۱ با روزنامهٔ «النهار» آغاز کرد و تا سال۱۹۷۶ به همکاری با این روزنامه ادامه داد. معلوف سپس از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ در مجلهٔ «المستقبل» به فعالیت پرداخت و در سال ۱۹۷۹ به پاریس مهاجرت کرد. او پس از مدتی فعالیت به‌عنوان سردبیر مجلهٔ «Jeune Afrique» روزنامه نگاری را رها کرد و رمان‌نویسی را به‌صورت تمام‌وقت پی گرفت. «»، «مانی پیامبر باغ های اشراق»،‌ «آوارگان»، «سمرقند»، «کرسی رود سن»‌ و «جنگ‌های صلیبی» از جمله آثار این نویسنده هستند.

بخشی از کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق

« «من، خود را خواهانِ تمامی ادیان می‌دانم ولی به هیچ‌یک وابسته نیستم. به آدمیان آموخته‌اند همانند وابستگی به ایل و تباری، باید به دیانتی وابسته باشند. من، مانی، به آن‌ها می‌گویم، به شما دروغ گفته‌اند. در هر ایمان و ایقانی بکوشید پیرایه‌ها را جدا سازید و عصاره حقیقتی آن را دریابید.

«آن کس که پیرو تعالیم من باشد، توان آن دارد به اهورامزدا، میترا، مسیح و بودا... رو آوردم و در معابدی که بر پا خواهم ساخت می‌تواند، با نیاز و نیایش خود در آن پا نهد.

«من، به همه عقاید مذهبی احترام می‌نهم، این خود، از نظر دیگران، گناهم شمرده می‌شود.

«مسیحیان از ثنای من از مسیح ناشنیده می‌گذرند و بر من خرده می‌گیرند که بدگوی زردشتیان و یهودیان نیستم.

«موبدان ستایشم از پیامبرشان را نادیده می‌انگارند و خواستارِ شنیدن نفرین من بر مسیح و بودا هستند، زیرا هنگامی که گله مؤمنان را گرد هم می‌آورند، نه به منظورِ عشق و سیاست که به جهت کینه‌ورزی و عداوت است، و همبستگی آنان نیز، تنها به وقتِ رویارویی با دیگران بروز می‌کند و خود را برادر نمی‌شمرند مگر به ریا و به هنگام تحریم و تکفیر.

«و من مانی... به دور از دوستی همگان، به زودی دشمنِ همه آنان باز شناخته خواهم شد. گناهِ من این است که می‌خواهم همه ادیان را متفق و با هم آشتی دهم، [البته] بجزای چنین گناهی خواهم رسید، چون دیری نمی‌پابد که آنان برای نفرین و تکفیر من گرد هم آیند.

«با این وصف، زمانی که انسان‌ها از آیین و سنت‌ها، از نفرین و تهمت‌ها وارهند، شاهپور بزرگ، روزی را به یاد خواهد آورد که مردی فروتن و فانی، در گستره گیتی فریادی برآورد.»

پادشاه با حیرت و هیجان پرسید:

«مذهبی که می‌خواهی نشر دهی آیا موبد و معبد هم دارد؟»

«پرستشگاه و برگزیده خواهد داشت که برگزیدگان خود را وقف نیایش، آموزش، هنر و خوشنویسی و اجرای عدالت خواهند کرد، همانند آنچه هم‌اکنون موبدان انجام می‌دهند، با این شرط که از ثروت و قدرت و شهرت [برای همیشه] دست شویند.»

این شرط پنداری سخت سببِ رضای خاطرِ پادشاه شد. کرتیر دوباره پادهام خویش تکان داد، ولی شاهپور، در آن هنگام رو برگرداند، «خرم باش»، پرده‌دار خود، را که مدام در کنار جایگاه جای داشت مخاطب کرد و با اشاره انگشت به او دستوری داد.»