کتاب حکومت نظامی

کتاب حکومت نظامی نوشتهٔ خوسه دونوسو با ترجمهٔ عبدالله کوثری در نشر نی چاپ شده است. «حکومت نظامی» در عین داشتن رنگ‌وبوی سیاسی، مثل همه‌ٔ رمان‌های دونوسو از سرنوشت آدم‌ها و تلاش مداوم آن‌ها برای زندگی‌کردن و معنی بخشیدن به این زندگی سخن می‌گوید. موضوع رمان «حکومت نظامی» وقایع ۲۴ ساعت از ژانویهٔ ۱۹۸۵ در سانتیاگو است.

درباره کتاب حکومت نظامی

مانونگو خواننده‌ٔ مشهور و انقلابی شیلیایی ۱۲ سال پس از کودتا یک‌باره به وطن بازمی‌گردد. بازگشت او با مراسم احیای ماتیلده نرودا (بیوه‌ٔ پابلو نرودا، شاعر پرآوازه‌ٔ شیلی) مقارن می‌شود. مانونگو بلافاصله پس از خواندن خبر در روزنامه‌ها راهی منزل نرودا می‌شود و از آن ساعت تا فردای آن روز، آن بیست‌و‌چهار ساعت یادشده، اتفاقاتی پیچیده رخ می‌دهد. حکومت نظامی بیش از هرچیز توصیف جامعه‌ای سیاست‌زده (دیکتاتوری پینوشه) است؛ روزگاری که از احزاب سیاسی جز سایه‌ای باقی نمانده و اپوزوسیون منفعل‌تر از آن است که درباره‌ٔ موضوعی به توافق برسد. «حکومت نظامی» زندگی درونی و بیرونی آدم‌هایی را از اقشار مختلف جامعه‌ٔ شیلی در دوران خفقان‌آور دیکتاتوری شیلی به تصویر می‌کشد. شخصیت‌هایی از ۳ نسل متفاوت که بیزاری از نظام سلطه آن‌ها را به‌هم پیوند می‌داد.

کتاب حکومت نظامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران ادبیات شیلی پیشنهاد می‌شود.

درباره خوسه مانوئل دونوسو یانِز

خوسه مانوئل دونوسو یانِز، نویسنده و روزنامه‌نگار، ۵ اکتبر ۱۹۲۴ در شیلی متولد شد. خوسه در مدرسه‌ٔ گرنج با لوئیس آلبرتو هیرمانس و کارلوس فوئنتس همکلاسی بود. او در سال ۱۹۴۹، تحصیل در رشته‌ٔ ادبیات انگلیسی در دانشگاه پرینستون را آغاز کرد و در سال ۱۹۵۱ فارغ‌التحصی شد. عنوان پایان‌نامهٔ او «ظرافت ذهن جین آستن: تفسیر رمان‌های او از طریق نگرش‌های قهرمانان» بود. خوسه در اعتراض به دیکتاتوری پینوشه سال‌‌ها در مکزیک، ایالات متحده و اسپانیا زندگی کرد اما سرانجام در ۱۹۸۱ به شیلی بازگشت. او در ۱۹۹۶ در زادگاهش درگذشت.

دونوسو که از نویسندگان مطرح دوره‌ٔ شکوفایی ادبیات آمریکای لاتین به‌شمار می‌رود، در نوامبر ۱۹۹۰ موفق به دریافت جایزهٔ ملی ادبیات شیلی شد. از دیگر جوایز او می‌توان به جایزه‌ٔ شهرداری سانتیاگو در ۱۹۵۶، جایزه‌ٔ مشترک ایتالیا و شیلی برای فعالیت‌های ژونالیستی‌اش، جایزه‌ٔ بنیاد ویلیام فاکنر در ۱۹۶۲  و جایزهٔ منتقدان اسپانیایی در ۱۹۸۳ اشاره کرد.

آثار او عبارت‌اند از: تاج‌گذاری (۱۹۶۸) پرندهٔ وقیح شب (۱۹۷۳) شکوفایی در ادبیات اسپانیایی آمریکای لاتین: یک تاریخ شخصی (۱۹۷۷) چارلستون و دیگر داستان‌ها (۱۹۷۷) خانه‌ای در روستا (۱۹۸۴) حکومت نظامی (۱۹۸۸) دوزخ بدون مرز و باغ همسایه (۱۹۹۲)

بخشی از کتاب حکومت نظامی

سفری که اکنون برنامه‌اش را می‌ریخت. از مدت‌ها قبل در ذهنش شکل گرفته بود. این سفر پیامد سرگذشت ناروشن خودش بود. سرگذشتی گم شده در همان مهی که کشتی جادویی را از مسیرش منحرف می‌کند؛ سفری چون ضمیمه‌ای که قرار بود قرین تحولات دردناکی باشد که مانونگو امید رویارویی با آن را در دل پروریده بود. این‌همه حرف از اشتیاق به کسی دیگر بودن، خودآزاری است و بس. این را نادیا گفته بود بی‌آنکه دریابد بسیاری از امریکای لاتینی‌های امروزی اگر می‌خواهند آن تغییر آرزو شده چیزی فراتر از تمرینی برای گریز از واقعیت باشد، حتماً باید فصلی را در آن جهنم خاص بگذرانند. اما از همه‌چیز گذشته، فرار از چه چیزی، چرا که تمام این سال‌ها برای او آکنده از نعمت و مکنت بوده بود، و احتمالاً مواهب بیش‌تری هم در پی می‌داشت. خیلی راحت می‌توانست خودش را به این گفته کارگزار پاریسی‌اش دل‌خوش کند که به او اطمینان می‌داد هنوز دیر نشده و می‌تواند دوباره ستاره‌اش بشود، همه‌چیز دوباره به وضع سابق برمی‌گردد، به بهترین سال‌های زندگی او.