کتاب محبوب من

کتاب محبوب من نوشته نرجس شکوریان فرد است. این کتاب را انتشارات عهد مانا منتشر کرده است.

درباره کتاب محبوب من

محبوب من روایتی عاشقانه با نگاهی تاریخی به زندگی پیامبر اسلام (ص) است. هر بخش کوتاه کتاب روایتی ماندگار است برای انسانی که در هر لحظه در معرض خطای فردی و اجتماعی است. این کتاب قدم‌به‌قدم مسیر زندگی پیامبر اسلام (ص) را همراهی می‌کند و با زبانی نرم و خوش‌ساخت روایتی ماندگار می‌سازد.

این اثر ضمن بیان حقایق تاریخی، احساسات ادبی و حسی خود شاعر را هم به مخاطب منتقل می‌کند. کتاب با بیان مهربانی و عطوفت پیامبر (ص) نسبت به فرزندان دختر و پسر و گفته‌های شیرین ایشان نسبت به تکریم آنان شروع می‌شود و با بیان اتفاقات روز تولدشان از خشک‌شدن دریاچه ساوه، لرزش کاخ کسری و… ادامه پیدا می‌کند.

نویسنده با انتخاب مهم‌ترین اتفاقات زندگی پیامبر سعی دارد توصیفی نمادین از زندگی رسول خدا (ص) ارائه کند و به‌صورت مختصر چراغ‌های مسیریابی را برای خوانندۀ مشتاق روشن کند. این کتاب زیبا روایتی لطیف از زندگی بزرگ‌ترین و عظیم‌ترین مرد جهان است.

خواندن کتاب محبوب من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان‌های مذهبی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب محبوب من

«دریاچه خشک شد، یک‌شبه!

کاخ کسری چنان لرزید که خسرو پرویز پادشاه پرطمطراق ایران را وحشت‌زده کرد و قسمت‌هایی از کنگره‌های آن در لحظه فرو ریخت!

آتش‌کدۀ زرتشتیان فارس به یک‌باره خاموش شد!

دریاچۀ پرآب ساوه خشک شد و نوری از جمع فرشتگان از آسمان به زمین تابیدن گرفت که چشمان بیدار را متحیر کرد!

بت‌های سنگی و چوبی عرب‌ها در همان لحظه، بی‌هیچ دلیل ظاهری سرنگون شدند!

انوشیروان از خواب وحشتناکی که دیده بود ترسان از جای خود برخاست؛ موبدان هم همین‌طور!

اتفاقی متفاوت رخ داده بود...!

محمد (ص) به دنیا آمده بود. نوزادی نه مثل همۀ نوزادها!

***

دنیا پر از صحنه‌های عجیب و غریب است!

اتفاقات متفاوتی که ذهن را درگیر کند، دل را بلرزاند و زبان را به تعریف باز کند!

این‌که در یک‌شب هفت اتفاق عجیب، در مکان‌های متفاوت، در یک زمان واحد،

برای افرادی که شهرت دارند، و یا مکان‌هایی که مشهورند بیفتد؛

این‌که در همه‌جا ثبت شود و بعد از ۱۴ قرن کسی نتواند انکار کند؛

عجیب‌ترین اتفاق عالم است!

انسان‌ها اگر بخواهند متوجه شوند، این نشانه‌ها کفایت می‌کند؛

مگر آن‌که خود را به خواب بزنند!

تمام بت‌های سنگی و چوبی به زمین سقوط کنند، در همان زمانی که محمد (ص) به دنیا آمده است!

ایوان کسری ویران شود، در همان زمانی که محمد (ص) به دنیا آمده است!

دریاچه ساوه خشک شود، در همان زمانی که محمد (ص) به دنیا آمده است!

پادشاه ایران و موبدان خواب وحشتناک ببینند و آتش چندصدساله زرتشتیان خاموش شود، در همان زمانی که محمد (ص) به دنیا آمده است!

این یعنی که انسان، بیندیش در امری که خدا رقم می‌زند؛

در طاغوتی که با آمدن نور محمد (ص) سرنگون می‌شود...

در ارادۀ خداوند که شکنندۀ طاغوت‌هاست و آورندۀ حق...

در نگاه خدا به مومنینی که مقابل ظلم می‌ایستند، در کنار نور محمد!

الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و عَجّل فَرَجَهم

***

به دنیا که آمد پدرش از دنیا رفته بود!

پدربزرگش بین اقوام مکّه سرشناس بود؛

هم کلیددار خانۀ خدا بود، هم اهل بخشش و کرامت!

بندگی خدا او را بزرگ و محبوب کرده بود!

عبدالمطلب او را که در آغوش گرفت، نام محمد (ص) را زمزمه کرد...

محمد؛ یعنی ستوده شده!

به عالم نشان داد بندگی خدا را که بکنی،

ستایش پروردگارت را که جهانی کنی،

خدا هم تو را ستایش می‌کند!»