کتاب دلبر

کتاب دلبر نوشتهٔ مهرداد تیموری است و انتشارات آئی سا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب دلبر

دلبر داستانی است با زبان و سبک ادبی دوران قاجار و نثری شبیه نامه‌ها و خاطرات ناصرالدین‌شاه، از زبان جوانی که در این عصر زندگی می‌کند و زیباترین جملات و احساساتش را نثار دلبر زندگی‌اش می‌کند. این جوان گویی زندگی‌اش را برای ما روایت می‌‌کند و در طول این روایتش ما با شخصیت دلبر بیشتر آشنا می‌شویم. داستان فراز و فرود خودش را دارد و خواننده در نهایت می‌خواند که چه اتفاقی بر سر این جوان عاشق‌پیشه و دلبرش می‌آید. خواننده در ابتدا با فضایی آشنا می‌شود که انگار متعلق به صد سال پیش است اما کم‌کم فضا تغییر می‌کند.

خواندن کتاب دلبر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران داستان‌های تاریخی و نثر دوران قاجار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دلبر

هنگام عزیمت از سفر شیراز، همان‌طور که قشون را وعده کرده بودیم آن‌ها را به تخت‌جمشید بردیم. خب قشون هم‌چون فرزند خودمان می‌ماند. باید که پای تعهدمان نسبت به فرزندان‌مان بایستیم. وکیل محمدفرمان‌فر نزد کالاسکه همایونی آمد و گفت:

- اعلی‌حضرتا، در جوار دروازه‌ملل تخت‌جمشید هستیم.

سپس دستان‌مان را گرفت تا از کالسکهٔ شاهی پیاده شویم. به راستی که وجد و شکوه این عمارت عظیم ما را به شکوه می‌آورد هر باره. درحالی‌که قشون در حال تماشای معماری و عظمت این عمارت حالا به یغما رفته و نیمه فروریخته بودند. ما نیز به فکر فرو رفتیم. به چندین قرن پیش‌تر از این. با خود می‌پنداشتیم محال است که چنین کار عظیمی بدون انگیزه صورت گرفته باشد. به راستی چه چیزی محرک و انگیزهٔ ایجاد چنین عمارت عظیم را در وجود داریوش‌شاه ایجاد نموده، که بوده که مسبب اصلی ایجاد چنین شکوه و عظمتی بوده؟ ناگهان فکری به خاطرمان خطور کرد. خود را داریوش‌شاه تصور نمودیم که تنها دلیل ساخت این عظمت عظیم برای ما فقط رضایت دلبر می‌توانست باشد.

آه! یعنی داریوش‌شاه هم دلبری داشته که از او گریخته، هم چون ما. دلبرش که می‌توانسته باشد؟ چرا از او نامی در تاریخ نمانده؟ آیا در نهایت به دلبر خود رسیده بود یا این عمارت را بنا نموده که دلبرش را وسوسه نماید فقط؟ تا عشق تمام عیار خویش را به دلبرش ثابت نماید. نمی‌دانم دلبرش آیا با دلبر ما تفاوت داشته، از منظر جمال و زیبایی؟ نکند دلبر ما مسافر زمان است مثل تزارهای شوروی که انگار در تمام عرصه‌ها وجود دارند. در تمام اعصار حضور دارد تا برگزیده‌ای را به نور عشق صیقل دهد و جاودانه سازد و یادگاری به جا بماند از این عشق هر بار. که می‌داند شاید دلبر برای حضرت موسی همان خضرنبی می‌باشد و برای مولانا همان شمس‌تبریزی و برای حضرت‌حافظ شاخ نبات... و برای هر شخصی به یک شکل و جنس ظهور می‌کند، تا عشق بزاید از درون‌شان. ولی یقین داریم دلبر هر که یا هر چه که باشد با خود اکسیر عشق به همراه دارد که همان اکسیر زندگی‌ست.‌ به‌واقع حتما همین‌طور است که ما می‌دانیم.

پروردگار، ما را به رنگ عشق آفریده اصلا می‌توان گفت که نام اعظم پروردگار، عشق است. آه عشق... دلبر عشق ماست. دلبر...

آه دلبر کاش می‌دانستید درون سینه‌ی‌مان چه قصری برای شما ساخته‌ایم باشکوه‌تر از پرسپولیس و کاپاپرسپولیس حتی. آه دلبر!!! آه کجایید؟ کاش در مسیر زندگی تمام انسان‌ها دلبری بود تا جهانی به مراتب زیباتری داشتیم. قطعا اگر این‌طور می‌شد اینک قصهٔ دنیا قصهٔ مدینهٔ فاضله‌ای بود. غرق در این افکار بودیم که وکیل محمدفرمان‌فر گفت:

- قبلهٔ عالم هوا سرد است و اگر الساعه راه نیفتیم، مجبور خواهیم بود همین جا منزل کنیم و از سفر می‌مانیم. اگر دستور می‌فرمایید حرکت نماییم.

با اشارهٔ سرمان صحبت‌هایش را تایید نمودیم و به سمت کالسکهٔ همایونی رفتیم تا حرکت آغاز نماییم.