کتاب هزینه های تمدنی نادوستی

کتاب هزینه های تمدنی نادوستی نوشتهٔ مایکل اچ. میتیاس و ترجمهٔ محمدهادی طلعتی و حاصل گردآوری محمدجعفر امیرمحلاتی است. نشر ایده های ارزشمند این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر در باب تاریخچهٔ دوستی است.

درباره کتاب هزینه های تمدنی نادوستی

کتاب هزینه های تمدنی نادوستی (Friendship: a central moral value) تاریخچهٔ دوستی را از لابه‌لای معادلات بین سیاست، فرهنگ، ادب، روان‌شناسی، فلسفه، دین، اخلاق، جنگ و صلح بیرون آورده و به‌صورت یک داستان جذاب و پندآموز فراروی خواننده قرار داده است. این کتاب یک آسیب‌شناسی تمدنی تمام‌عیار است که برای فهم و ارزیابی همهٔ تمدن‌ها و سیاست‌گذاری‌های ملی و جهانی به کار می‌آید. این پژوهش بینارشته‌ای در هفت فصل به رشتهٔ تحریر درآمده است. مایکل اچ. میتیاس (Michael H. Mitias) در کتاب حاضر مدعی شده است که نظریات اخلاقی از عصر کلاسیک به این‌طرف دیگر جایگاهی ندارد و این عدم وجود نظریات اخلاقی را به هیچ طریقی نمی‌توان توجیه کرد. صحت این ادعا از سوی نویسنده در چهار مرحله ارائه شده است.

خواندن کتاب هزینه های تمدنی نادوستی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب تاریخچهٔ دوستی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هزینه های تمدنی نادوستی

«اما گرچه پارادایم فرهنگی مدرن، به‌طورکلی، در انتقالش به قرن بیستم دست‌خوش تغییرات جزمی نشد - به‌مانند تغییری که در انتقال از دورهٔ هلنی به هلنیستی، یا از قرون وسطا به پارادایم‌های دورهٔ مدرن رخ داد - با این حال، در برخی شیوه‌های مهم تغییر کرد؛ البته نه تغییر در نوع یا ماهیتِ باورها و ارزش‌هایِ اساسی که جهان‌بینی مدرن را تشکیل می‌دهد، یا زیربنای نهادهای اجتماعی و سیاسی مهم را شکل می‌دهد؛ بلکه در روشِ فهم یا تفسیر و به گفتهٔ برخی به‌کارگیری این باورها و ارزش‌ها تا حدی که این باورها و ارزش‌ها، در این نهادها و نهایتاً در زندگی روزمرهٔ انسان‌ها تحقق یابند. در این دوره، تغییروتحول جزمی ارزش‌ها و نیز ظهور و بروز فهم جدیدی از جهان و ماهیت اساسی جهان و اهمیت زندگی انسانی را شاهد نیستیم، بلکه شاهد فهم عمیق‌تر، پُرمایه‌تر و گاهی اوقات چالش‌برانگیزتر از جهان و ارزش زندگی انسانی هستیم. ما شاهد یک نگرشِ فرهنگیِ نوین، اطمینان و امید هستیم. ما شاهد فهمی واقع‌گرایانه‌تر، روشن‌تر از باورها و ارزش‌های اساسی هستیم؛ باورها و ارزش‌هایی که به دورهٔ مدرن، منابع معنوی و مادی مورد نیاز را داد تا راه خود را به زندگی مردم اروپا باز کند. همچنین شاهد اعتقادی راسخ‌تر به اعتبار این باورها هستیم. من فکر می‌کنم جهشِ غول‌پیکرِ بی‌سابقه‌ای که فرهنگ مدرن در علم و فناوری، آموزش، اقتصاد، سیاست، فلسفه و هنر ایجاد کرد، به این ادعا اعتبار می‌بخشد. البته همان‌گونه که اکنون نشان خواهم داد، من از ابعاد منفی این جهش غول‌پیکر که با خود به ارمغان آورد، ناآگاه نیستم؛ یعنی ناآگاه از اشتباهات احمقانه، سفاهت‌ها و نابودگری‌های متولیان این فرهنگ نیستم. فراموش نکنیم که جریان زندگی انسانی و همراه با آن جریان تمدن، همواره جریانی به‌سوی آینده‌ای ناشناخته است و سرشت انسانی فی‌نفسه در همین جریان، رشد و تحول می‌یابد! ما آنچه را می‌توانیم انجام دهیم، در روند زندگی (زندگی فردی و جمعی) کشف می‌کنیم. ما شناخت کافی و دقیق از تصمیم‌ها و طرح‌هایی که عهده‌دار آن می‌شویم، نداریم و نمی‌توانیم چنین شناختی داشته باشیم. زندگی انسانی و حیات تمدنی به‌طورکلی، اقدامی خطیر است. تمام چیزی که ما در این ماجراجویی زندگی داریم، یک دیدگاه عقلانی یا آموزش‌دیده (و البته گاهی اوقات احمقانه، اشتباه، یا مبهم) است؛ و نیز فهمی که با نوعی مهارت در تصمیم‌گیری و برخی ابزارهای تحقق این دیدگاه همراه شده است. دیدگاه و مهارتی که از تجربهٔ گذشته و منابع قابل دسترس برای تحقق این دیدگاه نشئت می‌گیرد. هگل در اشتباه نبود زمانی که خاطرنشان کرد دولت یک اثر هنری آرمانی نیست و وایتهد خام و بی‌اطّلاع نبود زمانی که استدلال کرد که واقعیت خواه انسانی یا طبیعی، اساساً یک فرآیند است؛ فرآیندِ «صیرورت و شدن». دولت یا زندگی انسانی به‌طورکلی، همواره آرمانی در فرآیند به فعلیت رسیدن است. اما احتمالات و نفوذ این فرآیند نامحدود است. ما در هر فرآیند، نتیجهٔ آن و سپس آنچه می‌خواهیم به آن دست یابیم، کشف می‌کنیم. من فکر می‌کنم که ما باید رشد و توسعهٔ پارادایم‌های فرهنگی را در پرتو این جنبهٔ بنیادی از وجود انسانی بنگریم. این پرتو باید پویایی‌های انتقال فرهنگی از دورهٔ مدرن به قرن بیستم را روشن سازد. ما نمی‌توانیم با این پویایی‌ها دست‌وپنجه نرم کنیم، مگر اینکه حداقل در یک نمای کلی، عمدهٔ وقایع تاریخی و تحولاتی که نقش حیاتی در تمایز فرهنگ قرن بیستم، به‌عنوان یک پارادایم فرهنگی خاص داشتند، بشناسیم. به‌طورکلی، بحث دربارهٔ این وقایع و تحولات، توجه مرا در بخش نخست این فصل به خود جلب خواهد کرد.»