کتاب بازمهندسی فرایندهای کسب و کار

کتاب الکترونیکی «بازمهندسی فرایندهای کسب و کار» نوشتهٔ عادل آذر و محمدجعفر نظری در انتشارات دنیای اقتصاد چاپ شده است. رویکرد اصلی این کتاب مبتنی بر کاربرد و پیاده‌سازی بازمهندسی فرایندهای کسب‌وکار در سازمان است. این کتاب در دو بخش و شش فصل سازماندهی شده است. در بخش نخست، مفاهیم و پیش‌نیازها و روش‌شناسی بازمهندسی و در بخش دوم فنون مورد استفاده در پیاده‌سازی بررسی شده‌اند.

درباره کتاب بازمهندسی فرایندهای کسب و کار

در فصل نخست کتاب، مفاهیم مربوط به BPR شرح داده شده و وجوه اشتراک و تفاوت آن با برخی مقولات دیگر تشریح شده است. در فصل دوم پیش‌نیازهای BPR و عوامل انگیزاننده آن به‌اختصار شرح داده شده‌اند. در فصل سوم نیز یک ره‌نگاشت و روشی گام‌به‌گام با تجمیع روش‌شناسی‌های پیاده‌سازی بازمهندسی فرایندهای کسب‌وکار ارائه شده است. در فصول چهارم، پنجم و ششم به مهم‌ترین فنون مدیریتی مورد استفاده در پروژه‌های پیاده‌سازی بازمهندسی فرایندهای کسب‌وکار پرداخته‌ایم که می‌توان در عناوینی کلی آنها را به فنون مدیریت تغییر، فنون راهبردی، تیم‌سازی، خلاقیت، مدل‌سازی و ساختاردهی تقسیم کرد. در پایان هر فصل مفاهیم و پرسش‌هایی برای مرور موضوعات کلیدی مطرح شده است. همچنین، مجموعه استانداردهای جهانی مدیریت پروژه مؤسسه PMI و چارچوب طبقه‌بندی فرایندهای کسب‌وکار مؤسسه APQC و پرسشنامه استاندارد بازمهندسی فرایندهای کسب‌وکار نیز به پایان کتاب پیوست شده‌اند.

کتاب بازمهندسی فرایندهای کسب و کار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های توسعهٔ کسب‌وکار پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب بازمهندسی فرایندهای کسب و کار

اگرچه بهبود فرایندها در جنبش بهبود بهره‌وری در دهه ۱۹۷۰ آشکار بود، اما اصطلاح بازمهندسی (مهندسی مجدد) تا دهه ۱۹۸۰ به‌طور رسمی مطرح نشد (اقدسی و همکاران، ۲۰۱۰). بازمهندسی فرایندهای کسب‌وکار از اواخر دهه ۱۹۸۰ یک موضوع مدیریتی بوده است. مقبولیت این مفهوم به‌وسیله مقاله همر در مجله HBR افزایش یافت. راهبرد BPR که همر مطرح کرد بر تغییرات مدیریتی و سازمانی متمرکز بود تا بهبودهای چشمگیری در کسب‌وکار حاصل کند. مکتب دیگری که در این زمینه وجود دارد به‌وسیله پژوهشگرانی همچون داونپورت و ونکاترامن رهبری می‌شود که بر استفاده از فناوری اطلاعات تأکید می‌کنند. آنها فناوری اطلاعات را یک عامل مهم توانمندساز برای فرایندهای کسب‌وکار می‌دانند که می‌تواند بهبودهای چشمگیری در بهره‌وری ایجاد کند. اما اغلب پژوهش‌ها در زمینه BPR در اوایل و اواسط دهه ۱۹۹۰ دارای طبیعت راهبردی بودند؛ که عمدتاً به‌وسیله بزرگان دانشگاهی مدیریت کسب‌وکار از دانشگاه هاروارد و MIT رهبری می‌شدند و تمرکز اصلی آنها بر ایجاد بهبودهای ریشه‌ای چشمگیر در سازمان بود. پیدایش ابزارهای نرم‌افزاری BPR در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ وسیله کامل و موجهی را برای مدل‌سازی و ارزیابی یک سازمان کاملا مجازی از نظر سازمان‌دهی، فرایندهای کسب‌وکار، اطلاعات و جریان مواد اولیه و طراحی سیستم‌های فناوری اطلاعات و کاربردهای آنها ایجاد کرد. هدف اولیه این فرایندها، مدل‌سازی مفصل و کامل فرایندها و تضمین این هدف بود که سیستم‌های مبتنی بر فناوری اطلاعات به‌عنوان توانمندسازهای کسب‌وکار با اهداف و راهبردهای سطح کسب‌وکار همسو باشند. در سال‌های اخیر فناوری‌های تازه همچون اینترنت و فناوری‌های مبتنی بر وب شیوه انجام کارها در سازمان‌ها را به شدت تغییر دادند. این واقعیت نیاز به همسویی فرایندهای کسب‌وکار و اهداف و راهبردهای کسب‌وکارها را برای دستیابی به اهداف سازمان از طریق تلاش‌های بازمهندسی اثبات می‌کند (المشاری و همکاران، ۲۰۰۱).