کتاب مبانی زیباشناسی پیر سوانه + دانلود نمونه رایگان
تصویر جلد کتاب مبانی زیباشناسی

کتاب مبانی زیباشناسی

معرفی کتاب مبانی زیباشناسی

کتاب مبانی زیباشناسی نوشته‌ی پیر سوانه با ترجمه‌ی محمدرضا ابوالقاسمی اثری است که به‌طور منظم به مفاهیم کلیدی اندیشیدن به زیبایی و هنر می‌پردازد. نویسنده در این کتاب، زیباشناسی را نه به‌عنوان مجموعه‌ای از سلیقه‌ها، بلکه به‌عنوان رشته‌ای نظری و مسئله‌محور بررسی کرده است. ساختار کتاب بر شش مفهوم اصلی استوار است و در هر بخش، هم به ریشه‌های تاریخی ایده‌ها پرداخته شده هم به بحث‌های معاصر. نشر ماهی آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مبانی زیباشناسی

کتاب مبانی زیباشناسی اثری دانشگاهی است که پیر سوانه در آن کوشیده است به‌جای مرور خطی تاریخ فلسفه، نقشه‌ای مفهومی از زیباشناسی ارائه کند. نویسنده در پیش‌گفتار توضیح داده است که هدف، نوشتن «زیباشناسی ابتدایی» نبوده بلکه طرح مبانی‌ای است که بتوانند زیربنای فکری خواننده را در مواجهه با هنر و زیبایی شکل دهند. در این چارچوب، کتاب مبانی زیباشناسی شش حوزه‌ی اصلی را محور قرار داده است: خودِ زیباشناسی، تقلید، هنرمند، اثر هنری، مقایسه و طبقه‌بندی هنرها (پاراگونه) و داوری زیباشناختی. در فصل نخست، کتاب مبانی زیباشناسی به معنای واژه‌ی زیباشناسی، ریشه‌ی یونانی آن، نسبتش با «امر محسوس»، «امر زیبا» و «فلسفه‌ی هنر» می‌پردازد و مسیر باومگارتن، کانت و هگل را در شکل‌گیری این رشته دنبال می‌کند. سپس مرز زیباشناسی با هنر، تاریخ هنر و نقد هنر روشن شده و مفاهیمی مثل «تجربه‌ی زیباشناختی» و «فاصله‌ی زیباشناختی» طرح شده است. در فصل دوم، کتاب مبانی زیباشناسی مفهوم تقلید یا میمه‌سیس را از افلاطون و ارسطو تا نقدهای مدرن و تحولات هنری بررسی کرده است. در پایان هر بخش، کتاب‌نامه‌های کوتاه و ارجاعات متعدد، امکان پیگیری و تعمیق مباحث را فراهم کرده‌اند.

خلاصه کتاب مبانی زیباشناسی

کتاب مبانی زیباشناسی بر این ایده استوار است که فهم هنر و زیبایی بدون روشن‌کردن مفاهیم پایه‌ای ممکن نیست. نویسنده ابتدا نشان می‌دهد زیباشناسی چگونه از «علم امر محسوس» در باومگارتن به «نظریه‌ی امر زیبا» در کانت و «فلسفه‌ی هنر» در هگل رسیده است و چرا نباید آن را با تاریخ هنر یا نقد هنر یکی دانست. سپس تجربه‌ی زیباشناختی، فاصله‌گرفتن از اثر و تبدیل احساس به مسئله‌ی فلسفی را توضیح می‌دهد. در ادامه، کتاب به مفهوم تقلید می‌پردازد؛ از میمه‌سیس افلاطونی و نقد هنر دیدفریب تا دفاع ارسطو از بازنمایی به‌عنوان گرایش طبیعی انسان و راهی برای شناخت. نویسنده نشان داده است چگونه نقدهای فلسفی و هنری بر تقلید، راه را برای فهم هنر مدرن، هنر انتزاعی و پرسش‌های تازه درباره‌ی رابطه‌ی هنر و واقعیت باز کرده‌اند.

چرا باید کتاب مبانی زیباشناسی را بخوانیم؟

این کتاب تصویری روشن از این‌که زیباشناسی چه هست و چه نیست ارائه می‌کند و نشان می‌دهد مفاهیمی مثل زیبایی، تقلید، تجربه‌ی هنری و داوری ذوقی چگونه در گفت‌وگوی فیلسوفان و هنرمندان شکل گرفته‌اند. خواننده با مطالعه‌ی آن می‌تواند زبان دقیق‌تری برای فکرکردن و بحث‌کردن درباره‌ی هنر و زیبایی به دست بیاورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به دانشجویان و علاقه‌مندان فلسفه‌ی هنر، هنرهای تجسمی، ادبیات و نقد هنری پیشنهاد می‌شود؛ همچنین به کسانی که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی زیبایی، سلیقه، هنر مدرن و نسبت هنر با واقعیت هستند و می‌خواهند این پرسش‌ها را به‌صورت نظری دنبال کنند.

بخشی از کتاب مبانی زیباشناسی

«زیباشناسی رشته‌ای نسبتاً جدید و درعین حال بسیار کهن است (تاریخ پیدایش اصطلاح زیباشناسی به میانهٔ قرن هجدهم بازمی‌گردد، اما نخستین فیلسوفان یونانی در قرن پنجم پیش از میلاد دربارهٔ زیبایی تأمل و تدبر کرده بودند). مثلا سخن‌گفتن از زیباشناسی افلاطون مثال خوبی از نادیده‌گرفتن سیر تاریخ فلسفه است و البته سخن اشتباهی هم نیست زیرا نباید پیدایش زیباشناسی را با نام‌گذاری آن خَلط کرد. تولد زیباشناسی در مقام تفکر فلسفی به معنای وسیع کلمه با تولد کل فلسفهٔ غرب همزمان است و این همزمانی روی‌هم‌رفته منطقی به نظر می‌رسد. در مقابل، گزینش نام زیباشناسی برای شاخهٔ خاص و مستقلی از فلسفه به سال ۱۷۵۰ بازمی‌گردد که باومگارتن کتاب استتیکا را منتشر کرد. اما شکل‌گیری نهاد و گفتمان زیباشناسی از پیدایش خود اصطلاح جدیدتر است، زیرا نخستین مجلهٔ تخصصی زیباشناسی آلمان در ۱۹۰۴ انتشار یافت و نخستین کرسی دانشگاهی زیباشناسی فرانسه در ۱۹۲۱ و در دانشگاه سوربُن ایجاد شد. حال جای این پرسش باقی است که ریشه و معنای واژهٔ زیباشناسی چیست؟ زیباشناسی با نظریهٔ امر زیبا و فلسفهٔ هنر چه تفاوت‌هایی دارد؟ تفاوت زیباشناسی، نقد هنر و تاریخ هنر در چیست؟»

نظرات کاربران

بهار
۱۴۰۲/۰۱/۰۱

کتابی مفید

بریده‌هایی از کتاب

مطبوع به چیزی گفته می‌شود که به شخص التذاذ ببخشد. زیبا به چیزی گفته می‌شود که صرفآ برای او خوشایند باشد. خیر چیزی است که آن را تأیید و تمجید کند، یعنی چیزی که برایش یک ارزش عینی قائل باشد
bodaqi maryam
در واقع، وقتی هنر در حد غایت صوری یعنی تقلید صرف بماند، به‌جای آن‌که نمایانگر امر واقعی یا زندگی باشد کاریکاتوری از زندگی را در اختیار ما می‌گذارد. (...) از این منظر، معمولی‌ترین ابداعات تکنیکی ارزشی به‌مراتب بالاتر دارند و انسان باید به خاطر ابداع چکش و میخ و غیره بسیار بیش‌تر از خلق شاهکارهای تقلیدی به خود ببالد (...) بنابراین، هدف هنر باید چیزی غیر از تقلید صوری صرف از طبیعت باشد زیرا تقلید به هر شکل فقط شاهکارهای تکنیکی به وجود می‌آورد نه آثار هنری
dino
بی‌تردید علمی می‌تواند وجود داشته باشد که قوهٔ شناختِ دانی انسان را هدایت کند، یا علمی که دربارهٔ عالَم محسوسِ شناختِ یک عین باشد.
bodaqi maryam
معقولات باید به‌وسیلهٔ قوهٔ شناخت عالی ادراک شوند و موضوع علم منطق قرار گیرند
bodaqi maryam
زیبا به چیزی گفته می‌شود که صرفآ برای او خوشایند باشد
bodaqi maryam
هنر را باید از دیدگاه هنرمند نگریست.
ixaryi